בפרק הזה אני מזמין לחוות ולהתוודע ליכולת שלנו לחדש את האנרגיה שלנו ,

בכמה דקות ובאופן ספונטאני.

הדרך היום אפשרית באמצעות הכרת "הלך רוח" שלנו - לא הרגש הרגעי, אלא הדרך השלמה שבה אני מפרש את המציאות, ונבחין בין הלך רוח שמגיע מהאישיות (בנוי על נפרדות, חוסר ופחד מהעבר) לבין הלך רוח שמגיע מהספיריט (מחובר לרגע הזה ולאינסוף האפשרויות). מה שמתגלה: שעצם ההכרה באיזה הלך רוח אני נמצא - בלי צורך להגדיר אותו במדויק - כבר מספיקה כדי לזוז ממנו.

הערב הגיע, ואני כבר יודע מה הולך לקרות. תכננתי את זה כל היום – מה אוכל, כמה, ובאיזה סדר. הכל הגיוני. הכל במידה. אבל איכשהו, "במידה" אף פעם לא נשאר במידה. ובין ביס לביס, אני מתחיל לחשוד שקורה כאן משהו אחר.

We all know that moment. The meal is over, the stomach is full – and yet, something pulls us back to the kitchen. "Just a little more." "One more bite." It feels impossible to stop.

In this chapter, we explore the drive that keeps repeating itself – the one that operates before we even choose it. We look at the exhausting cycle: the urge, the brief pleasure, the heaviness, the self-blame, and the false promise of "tomorrow I'll be stronger."

But what if this urge isn't a weakness? What if it's not about willpower at all?

We discover that this drive operates like an autopilot – a pattern that was created at some point in our lives and has been running ever since. And we begin to ask: what is it really trying to solve for us?

This is not a journey of restriction. It's a journey of curiosity. You don't have to stop eating. You're invited to bring one breath, one moment of awareness – and discover what else is there, beyond the food.

שלום חברות וחברים

אני כותב בימים אלו ספר בשם "אוכלים על אוטומט" – ספר שעוסק בחוויה שלנו מול אוכל, בדחפים שחוזרים על עצמם, ובמה שקורה לנו כשאנחנו מרגישים שאנחנו לא מצליחים לעצור.

הספר לא מדבר על דיאטות ולא על כוח רצון. הוא מציע דרך אחרת – להסתכל על הדחפים שלנו לא כאויב, אלא כמשהו שאפשר להקשיב לו. לגלות מה הם מנסים לפתור בשבילנו, ולצאת למסע של סקרנות ונדיבות כלפי עצמנו.

החלטתי להקליט לכם את ההקדמה ואת הפרק הראשון, כדי שתוכלו לשמוע ולהרגיש אם זה מדבר אליכם.

בפרק הראשון – "הדחף לעוד" – אני מתאר את הרגע שכולנו מכירים: סיימנו לאכול, אבל משהו דוחף אותנו לעוד. אני מדבר על התסכול, על המעגל המעייף, ועל האפשרות שאולי הדחף הזה מנסה לומר לנו משהו – ושאולי אנחנו לא צריכים להילחם בו, אלא להביא איתנו סקרנות ונשימה לאותו רגע.

אשמח מאוד לשמוע מכם, כתבו לי בתגובות או ביוטיוב מתחת לסרטון

בואו נצא למסע מסקרן ואוהב כלפי עצמנו.

גדי

שלום חברות וחברים

אני כותב בימים אלו ספר בשם "אוכלים על אוטומט" – ספר שעוסק בחוויה שלנו מול אוכל, בדחפים שחוזרים על עצמם, ובמה שקורה לנו כשאנחנו מרגישים שאנחנו לא מצליחים לעצור.

הספר לא מדבר על דיאטות ולא על כוח רצון. הוא מציע דרך אחרת – להסתכל על הדחפים שלנו לא כאויב, אלא כמשהו שאפשר להקשיב לו. לגלות מה הם מנסים לפתור בשבילנו, ולצאת למסע של סקרנות ונדיבות כלפי עצמנו.

החלטתי להקליט לכם את ההקדמה ואת הפרק הראשון, כדי שתוכלו לשמוע ולהרגיש אם זה מדבר אליכם.

בפרק הראשון – "הדחף לעוד" – אני מתאר את הרגע שכולנו מכירים: סיימנו לאכול, אבל משהו דוחף אותנו לעוד. אני מדבר על התסכול, על המעגל המעייף, ועל האפשרות שאולי הדחף הזה מנסה לומר לנו משהו – ושאולי אנחנו לא צריכים להילחם בו, אלא להביא איתנו סקרנות ונשימה לאותו רגע.

אשמח מאוד לשמוע מכם, כתבו לי בתגובות או ביוטיוב מתחת לסרטון

בואו נצא למסע מסקרן ואוהב כלפי עצמנו.

גדי

We all have a relationship with our own wanting. That might sound strange — but think about it: there are things we allow ourselves to want, and things we don't. There are wants we trust, and wants we're wary of.

And this relationship affects everything — what we choose, what we don't allow ourselves to choose, how much we actually live according to what we truly want. When we don't trust our own wanting, we live in a kind of contraction — often without even noticing it.

So where does this betrayal come from? And how do we tell the difference between a wanting that comes from the Mind and one that the Spirit stands behind?

לכולנו יש מערכת יחסים עם הרצון שלנו. זה אולי נשמע מוזר - אבל תחשבו על זה: יש רצונות שאנחנו מרשים לעצמנו, ויש כאלה שלא. יש רצונות שאנחנו סומכים עליהם, ויש כאלה שאנחנו נזהרים מהם.

ומערכת היחסים הזו משפיעה על הכל - על מה שאנחנו בוחרים, על מה שאנחנו לא מרשים לעצמנו לבחור, על כמה אנחנו חיים לפי מה שאנחנו באמת רוצים. כשאנחנו לא סומכים על הרצון שלנו - אנחנו חיים בצמצום, בלי שבהכרח שמים לב לזה.

אז מאיפה הבוגדנות הזו באה? ואיך מבחינים בין רצון שבא מהמיינד לבין רצון שהספיריט עומד מאחוריו?

לכולנו יש מערכת יחסים עם הרצון שלנו. זה אולי נשמע מוזר - אבל תחשבו על זה: יש רצונות שאנחנו מרשים לעצמנו, ויש כאלה שלא. יש רצונות שאנחנו סומכים עליהם, ויש כאלה שאנחנו נזהרים מהם.

ומערכת היחסים הזו משפיעה על הכל - על מה שאנחנו בוחרים, על מה שאנחנו לא מרשים לעצמנו לבחור, על כמה אנחנו חיים לפי מה שאנחנו באמת רוצים. כשאנחנו לא סומכים על הרצון שלנו - אנחנו חיים בצמצום, בלי שבהכרח שמים לב לזה.

אז מאיפה הבוגדנות הזו באה? ואיך מבחינים בין רצון שבא מהמיינד לבין רצון שהספיריט עומד מאחוריו?

Viele von uns verspüren das Bedürfnis, aufdringliche Gedanken, Druck oder Sorgen „loszulassen“, wissen aber nicht immer, wie sie das in der Praxis umsetzen sollen. In dieser Episode wird Anerkennung als eine konkrete Handlung dargestellt – ein Weg, der es uns ermöglicht, uns selbst Freiheit zu verschaffen und uns sofort und spontan aus dem Leiden zu befreien.

Hier sind die wichtigsten Vorteile, die in dieser Episode behandelt werden:

Die Fähigkeit, selbst zu handeln: Anstatt darauf zu warten, dass das Leid vorübergeht, lernen wir, die Kraft der Anerkennung zu nutzen, um mit dem Überdenken und dem Druck durch unsere eigenen Hände aufzuhören.

Den Weg zur Befreiung verstehen: Lernen Sie die Mechanismen hinter dem „Loslassen“ kennen – wie Sie aufhören können, unangenehme Gedanken und Gefühle mit der Energie des Widerstands zu nähren.

Rückkehr zur Heimatbasis: Entdecken Sie den Weg zurück zu einem ruhigen und einfachen Ort, der unter dem Lärm der Aufgaben existiert, durch eine Handlung persönlicher Ehrlichkeit gegenüber der Realität.

Sich selbst aus dem täglichen Leid befreien: Praktische Werkzeuge für den Umgang mit Emotionen, körperlichen Empfindungen oder belastendem Denken, die sie von „Realitätsmanagern“ in Rohmaterial verwandeln, mit dem wir arbeiten können.

Diese Episode bietet eine praktische Erklärung, die das abstrakte Konzept des „Freigebens“ in eine zugängliche und einfache Aktion verwandeln soll, die jeder unabhängig ausführen kann.

Treten Sie unserer Community bei

Der Newsletter ist eine Einladung, Teil einer Community zu werden, in der wir tiefer eintauchen. Hier können Sie Fragen stellen und detaillierte Antworten erhalten und gleichzeitig Zugang zu exklusiven Inhalten und Erkenntnissen erhalten, die nicht im Podcast geteilt werden. Dies ist für uns ein Weg, unsere Verbindung zu vertiefen und gemeinsam die Praxis der Präsenz zu erkunden.

Besuchen Sie uns hier: https://mindyourpresence.riverside.com/newsletter

நம்மில் பலர் ஊடுருவும் எண்ணங்கள், அழுத்தம் அல்லது கவலைகளை "விட வேண்டும்" என்று உணர்கிறோம், ஆனால் நடைமுறையில் அதை எப்படி செய்வது என்று எப்போதும் தெரியாது. இந்த எபிசோட் ஒப்புகையை ஒரு உறுதியான செயலாக முன்வைக்கிறது—நமக்கான சுதந்திரத்தை உருவாக்கி, துன்பங்களிலிருந்து உடனடியாகவும் தன்னிச்சையாகவும் நம்மைப் பிரித்தெடுக்கும் பாதை.

இந்த அத்தியாயத்தில் உள்ள முக்கிய நன்மைகள் இங்கே:

நமக்காக செயல்படும் திறன்: துன்பம் கடந்து போகும் வரை காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, நம் கைகளால் அதிகமாகச் சிந்தித்து அழுத்தம் கொடுப்பதை நிறுத்துவதற்கு ஒப்புதலின் சக்தியைப் பயன்படுத்துவது எப்படி என்பதை நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

விடுதலைக்கான பாதையைப் புரிந்துகொள்வது: "விடாமல் விடுவது"-எதிர்ப்பு ஆற்றலுடன் விரும்பத்தகாத எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளுக்கு உணவளிப்பதை எப்படி நிறுத்துவது என்பதை அறிந்துகொள்வது.

வீட்டுத் தளத்திற்குத் திரும்புதல்: பணிகளின் இரைச்சலுக்கு அடியில் இருக்கும் அமைதியான மற்றும் எளிமையான இடத்திற்குத் திரும்புவதற்கான வழியைக் கண்டறிதல், யதார்த்தத்தை நோக்கிய தனிப்பட்ட நேர்மையின் மூலம்.

தினசரி துன்பத்திலிருந்து சுயமாக பிரித்தெடுத்தல்: உணர்ச்சிகள், உடல் உணர்வுகள் அல்லது சுமையான சிந்தனைகளைக் கையாள்வதற்கான நடைமுறைக் கருவிகள், அவற்றை "ரியாலிட்டி மேலாளர்கள்" என்பதிலிருந்து நாம் வேலை செய்யக்கூடிய மூலப்பொருளாக மாற்றும்.

https://mindyourpresence.riverside.com/newsletter