Vroeger maakte hij muziek om voor zijn familie te zorgen, nu maakt hij muziek om positiviteit te verspreiden. We spreken over zijn jeugd, zijn liefde voor Semafoor, zijn wederopstanding en zijn nieuwste hit 'Meisje'. 

Ze was nog niet eens afgestudeerd of ze had haar eerste rol al te pakken. Al snel brak Sara Afiba door in de wereld van de film, televisie en musical. Ze speelde in grote producties, waaronder Hadestown in Carré, en is vanaf 12 februari te zien in de bioscoopfilm Vakkenvullers XL. Reden genoeg om trots te zijn dus, maar... is ze dat ook?

Ze rende 252 kilometer. Op zoek naar naar haar familiegeschiedenis, op zoek naar zichzelf. We spreken over haar nieuwe rol bij Omroep Zwart, over diversiteit en hoe trots haar moeder is dat ze eindelijk een toga draagt. 

In zijn boek 'Mist' het verhaal van een man die verbinding zoekt met zijn huis, zijn buren, en met zichzelf. We spreken over het Rotterdam uit zijn jeugd, over De Val op het podium, over die bodemloze champagnefles vol fantasie en over die eeuwige twijfel die tóch nut heeft. 

Geboren Rotterdammer en de jongste stadsdichter van Amsterdam ooit. Die titel heeft Gershwin Bonevacia inmiddels overgedragen, maar hij schrijft nog altijd. Ondanks, of eigenlijk juist dankzij, zijn dyslexie, houdt hij erg van het geschreven en gesproken woord. 

Mijn gast iemand die al zijn hele leven in dit land woont,
maar die toch steeds opnieuw moet uitleggen dat hij erbij hoort.

Sofyan Mbarki is geboren en getogen in Amsterdam, zoon van Marokkaanse ouders.
Docent, jongerenwerker, raadslid en nu wethouder van Amsterdam.

November 2024 stond Amsterdam wereldwijd negatief in de schijnwerpers door de Maccabi Tel Aviv hooligans
Na geweld en onrust klonk vanuit Den Haag één zin:
 “We hebben een integratieprobleem.”

Sofyan hoorde die woorden… en voelde zich aangesproken.
Aangesproken als bestuurder, als vader en als Amsterdammer.

Hij reageerde met één zin die alles openbrak:
 “Ik ben het integratieprobleem.”

Die zin werd een boek. “Maar jij bent een goeie”  
over erbij horen, dubbele standaarden, jongeren, onderwijs, boosheid en hoop.
En over de vraag die onder alles ligt: “Wie mag zich eigenlijk thuis voelen in Nederland?”

Een makkelijke jeugd had Olivier Mitshel Locadia, beter bekend als Wiwa, niet. Hij groeide op met een lege koelkast en een moeder die worstelde met verslaving. Zijn biologische vader vertrok toen hij 1 jaar was. Maar gelukkig: muziek was er om hem te redden. 

Wiwa is een kwart van De Jeugd van Tegenwoordig, die op 19 februari met een documentaire komen over de oprichting van de groep. 

Een gesprek over leren loslaten en hoe je weer opkrabbelt.

Ze noemt het liever geen taboes, maar ongemakkelijke thema's. Die ze met humor toch ter sprake wil brengen. We spreken over de 'geluksgijzeling' (de keerzijde van Het Collectief), GTST als voorbeeld voor hoe het NIET moest en over de tweezitsbank. 

We spreken over het noodlot, over troost en over dankbaarheid. 

Een Nederland voor iedereen. Dát zou ze een goede titel vinden voor het coalitieakkoord. Ze vertelt over haar eerste maanden als Tweede Kamerlid. Ze blikt terug op haar jeugd, ze legt uit waarom ze op haar zeventiende lid werd van de PvdA. En er is een boodschap van partijgenoot Marjolein Moorman.