มองปัจจุบัน ย้อนอดีต  -06 ก.ค. 63-การบูร

        การบูรเป็นพรรณไม้พื้นเมืองของประเทศจีน ญี่ปุ่น และไต้หวัน และมีการกระจายพันธุ์ไปในแถบเมดิเตอร์เรเนียน อินโดนีเซีย อินเดีย อียิปต์ แอฟริกาใต้ จาไมกา บราซิล สหรัฐอเมริกา และประเทศไทย โดยจัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ลักษณะเป็นทรงพุ่มกว้างและทึบ มีความสูงของต้นได้ถึง 30 เมตร

        การบูรเป็นพืชสมุนไพรที่มากไปด้วยประโยชน์ อีกทั้งไอเดียการใช้การบูรเพื่อสุขภาพ สมัยก่อน หลังจากที่นายไฮเอตต์ (John Wesley Hyatt) ช่างไม้ชาวอเมริกาค้นหาวัสดุที่สามารถนำมาใช้แทนงาช้าง คืนหนึ่งเขาถูกของมีคมบาดมือขณะทำการผสมขี้เลื่อยกับกาว เขาจึงใส่แผลด้วยคอลอเดียน (colodion) ยาสมานแผลซึ่งทำจากไนโตรเซลลูโลสละลายอยู่ในอีเธอร์และแอลกอฮอล์ และด้วยความบังเอิญเขาได้ทำยาหกลงบนพื้นโต๊ะ เมื่อกลับมาดูอีกครั้งพบว่า ยาแห้งเป็นแผ่นเหนียวๆ นายไฮเอตต์ทำการทดลองต่อจนพบว่าหากเติมการบูรลงไปในของส่วนผสมอีเทอร์จะได้วัสดุซึ่งต่อมาเรียกว่าเซลลูลอยด์ (celluloid) ซึ่งเป็นวัสดุที่มีสมบัติเหมาะสมในการนำมาทำเป็นลูกบิลเลียด และผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่มีสีสันสวยงามได้ และมีราคาถูก ต่อมานิยมนำมาทำคีย์เปียโนแทนงาช้างหรือทำหวีแทนกระดองสัตว์ และยังนิยมนำมาทำเป็นเครื่องประดับ ปกเสื้อ กระดุม ของเล่นเด็ก และฟิล์มภาพยนตร์และถ่ายภาพ แต่ต่อมามีพลาสติกสังเคราะห์และการบูรสังเคราะห์ ทำให้ความสำคัญของการบูรมีบทบาทลดลง ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์ด้านสมุนไพรมากกว่า