เทพสิงโตแห่งลม(風獅爺-Wind Lion God)

   เทพสิงโตแห่งลมมักพบเห็นในไต้หวัน เกาะจินเหมิน หมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น มณฑลฝูเจี้ยนและกวางตุ้งที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจีน โดยเทพสิงโตแห่งลมมีชื่อเรียกหลายอย่าง เช่น สิงโตลม(風獅), เทพเจ้าสิงโตหิน(石獅爺) ส่วนที่รีวกีวจะเรียกว่า ซีซา

   ยกตัวอย่าง ที่เขตอันผิง นครไถหนาน เนื่องจากในสมัยก่อนมีชาวจีนอพยพเข้ามาอยู่ไต้หวัน ได้นำเอาวัฒนธรรม ความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆ มาไต้หวันด้วย ซึ่งหนึ่งในความเชื่อนั้นคือเรื่องของการบูชาเทพเจ้าสิงโตแห่งลมของชาวบ้านในเขตอันผิง และปัจจุบันก็ยังหลงเหลือให้เห็นอยู่เช่นกัน มักพบเห็นบนหลังคาบ้านเรือนของชาวบ้าน ซึ่งในอดีตเทพสิงโตแห่งลมจะหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ปากสิงโตจะอ้ากว้าง สื่อความหมายว่าคอยกลืนกินลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือและปกป้องคุ้มครองความปลอดภัยให้แก่ชาวประมง ที่หางสิงโตมีช่องเล็กๆ เมื่อมีลมมรสุมพัดโชยมา จะทำให้เกิดเสียง “หูว หูว หูว” ดังขึ้น ราวกับเป็นสัญญาณบ่งบอกว่า ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมาเยือน สามารถจับปลากระบอกได้แล้ว

   นอกจากนี้ รูปปั้นเทพเจ้าสิงโตแห่งลม ยังเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่สำคัญของเกาะจินเหมินมายาวนานหลายร้อยปี โดยมีความเชื่อกันว่าจะช่วยควบคุมทิศทางลมและปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายไม่ให้มาทำอันตรายผู้คนบนเกาะ ซึ่งรูปปั้นแต่ละตัวถึงแม้จะคล้ายกันแต่ก็ไม่เหมือนกันซักทีเดียว ทำให้การมาตามหารูปปั้นสิงโตที่เกาะจินเหมินกลายเป็นหนึ่งในกลยุทธ์การท่องเที่ยวยอดฮิต

   การกำเนิดเทพสิงโตแห่งลมเล่ากันว่าอยู่ในยุคราชวงศ์ฮั่น มาจากเทพแมวป่า(神獸山貓爺) โดยในช่วงนั้นเกิดสงครามบ่อยครั้งในจีน จากเดิมที่เขตเจียงหนาน(ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีเกียง)ที่มีความรุ่งเรืองก็ประสบปัญหาสงคราม ผู้คนหนีสงครามจึงข้ามทะเลไปยังเกาะจินเหมิน เรือชุดแรกข้ามไปยังเกาะจินเหมินต้องเผชิญกับลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่มีกำลังแรง เรือแทบจะล่มลงกลางทะเล ดังนั้นชาวบ้านจึงนำเทพแมวป่าที่พกมาทำการอธิษฐานขอพร จู่ๆ เรือก็ทรงตัวได้และลมสงบลง หลังจากนั้นเป็นต้นมา ชาวจีนจึงเริ่มบูชาเทพแมวป่า แต่เนื่องจากมีหน้าตาคล้ายสิงโต ต่อมาจึงเรียกว่าเทพสิงโตลม