เนื้อปลาบด หรือซูริมิ (surimi) หรือภาษาจีนเรียกว่า “อวี๋เจียง(魚漿)” ส่วนภาษาอังกฤษเรียกว่า Fish paste  เป็นผลิตภัณฑ์ทำจากเนื้อปลาบด ซึ่งในไต้หวันหลายคนคงรู้จักอวี๋เจียงที่ทำจากเนื้อปลาบด มีลักษณะเหนียวๆ เหลวๆ สามารถใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับอาหารแปรรูปได้หลายชนิด เช่น ลูกชิ้นปลา ปูอัด ไส้กรอก ทอดมัน ปลาเส้น เนื้อปูเทียม ชิกุวะ (Chikuwa, 竹輪) หรือลูกชิ้นปลาหลอด เป็นต้น

 เนื้อปลาบด หรือซูริมิ หรือ อวี๋เจียง

      เนื้อปลาบดคาดว่าเป็นแหล่งกำเนิดมาจากเอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กำเนิดขึ้นเมื่อไหร่ไม่มีการบันทึกไว้เป็นหลักฐาน อาหารประเภทนี้เมื่อเคี้ยวจะให้ความรู้สึกเหนียวนุ่มและหนึบ ชาวจีนที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลมักจะนำมาทำเป็น "ลูกชิ้นปลา" ส่วนคนญี่ปุ่นนำมาทำเป็น คามาโบโกะ(kamaboko) หรือเรียกว่า อวี๋ปั่น(魚板ปลาแผ่น) ในภาษาจีน

      หลังจากญี่ปุ่นพัฒนาเทคโนโลยีการแช่แข็งซูริมิในปี 1960 อุตสาหกรรมการผลิตซูริมิก็เริ่มเติบโตอย่างมาก ปัจจุบัน 2%-  3% ของปริมาณปลาที่จับได้ทั่วโลกถูกใช้เพื่อผลิตซูริมิ และอาหารแปรรูปที่เกี่ยวข้อง และซูริมิยังถือเป็นอาหารโปรตีนสูง แคลอรีต่ำ ซึ่งไต้หวันเป็นประเทศที่ล้อมรอบด้วยทะเล มีปลาและอาหารทะเลที่อุดมสมบูรณ์ ประกอบกับมีผู้คนย้ายถิ่นฐานมาตั้งหลักแหล่งไม่น้อย จึงทำให้เกิดผลิตภัณฑ์อาหารหลากหลายที่ทำจากเนื้อปลาบด 

      อาหารกินเล่นหรือเสี่ยวชือ(小吃)มีชื่อของไต้หวันหลายอย่าง นิยมเอาเนื้อปลาบดมาผสมเพื่อให้เกิดความเหนียว เช่น ทำเป็นลูกชิ้นปลาหมึกที่มีน้ำซุปเหนียว(魷魚焿) หรือทำเป็นไก่จ๊อ(雞捲) หรือแม้แต่อาหารชาวฮากกา อย่างเช่น มะระยัดไส้ แตงกวาใหญ่ยัดไส้ หรือผักกะหล่ำห่อเนื้อ ล้วนมีการนำเนื้อปลาบด ส่วนเนื้อปลาบดทอดสไตล์ญี่ปุ่นหรือที่เรียกว่า เทมปุระ ในไต้หวันมีการใช้คำเรียกใหม่ว่า "เถียนปุล่า甜不辣" ซึ่งในความจริง "เถียนปุล่า甜不辣" ในไต้หวันทุกวันนี้ก็แตกต่างจาก "เทมปุระ天婦羅" ทั่วไปในญี่ปุ่นเช่นกัน โดยเถียนปุล่าเป็นของว่างที่ทำจากปลาทำเป็นแผ่นบางๆ ส่วนเทมปุระ มีการนำอาหารทะเล ผัก  ชุบด้วยแป้งแล้วนำไปทอด และในปัจจุบัน ญี่ปุ่นยังมีของว่างที่คล้ายกับ "เถียนปุล่า" ของไต้หวัน ซึ่งเรียกว่า ซัตสึมาอาเงะ(satsumaage) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำโดยการนำเนื้อปลาบดมาปั้นเป็นก้อนแล้วทอดในน้ำมัน จัดเป็นคามาโบโกะชนิดหนึ่ง