วันนี้ขอนำเรื่องราวของนายฮัตตะ โยอิจิ(Yoichi Hatta-八田與一) ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งการชลประทานของไต้หวัน เป็นออกแบบการสร้างคลองชลประทานเจียหนาน เขื่อนเก็บน้ำอูโถวซานของไต้หวันมาเล่าสู่กันฟัง เนื่องจากช่วงต้นเดือนพ.ค.ที่ผ่านมา ทางกระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงคมนาคม คณะกรรมการการเกษตร และรัฐบาลท้องถิ่นของนครไถหนาน จัดงานรำลึกการสร้างคลองชลประทานเจียหนานที่มีประวัติความเป็นมานับร้อยปี และการจัดงานรำลึกนี้ตรงกับวันเสียชีวิตของนายฮัตตะ โยอิจิ คือวันที่ 8 พ.ค. ด้วย ซึ่งคลองชลประทานเจียหนาน(嘉南大圳) มีสำคัญต่อการปลูกข้าวของไต้หวันในยุคที่ญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน และออกแบบการก่อสร้างโดยนายฮัตตะ โยอิจิ วิศกรโยธาชาวญี่ปุ่น โดยคลองชลประทานเจียหนานแห่งนี้ ครอบคลุมพื้นที่ราบในเขตเมืองหยุนหลิน เจียอี้ ไถหนาน และส่วนหนึ่งในเมืองเกาสง ที่รวมกันแล้วมีความยาวกว่า 16,000 กิโลเมตร ซึ่งในอดีตการชลประทาน คือการจัดหาแหล่งน้ำใช้ในการเพาะปลูกให้ได้มากที่สุด แต่ปัจจุบัน ทรัพยากรน้ำตามแหล่งน้ำต่าง ๆ ซึ่งนอกจากเป็นปัจจัยที่สำคัญยิ่งในการดำรงชีวิตของมนุษย์ แล้วยังมีความสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และรักษาสภาพสิ่งแวดล้อม เพื่อการเกษตรกรรม การพลังงาน การสาธารณูปโภค หรือการอุตสาหกรรม และยังรวมถึงการป้องกันความเสียหายอันเกิดจากน้ำด้วย

หลักฐานประวิติศาสตร์การขุดเจาะชลประทานเจียหนานที่ทำด้วยความยากลำบาก

สำหรับในงานรำลึกในครั้งนี้ยังมีการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องในเขตสวนรำลึกอดีตบ้านพักนายฮัตตะ โยอิจิ และเขื่อนอูซานโถวของนครไถหนาน เป็นการรำลึกถึงการขุดเจาะชลประทานยุคญี่ปุ่นครองไต้หวันที่มีความยากลำบาก มีการจัดแสดงนิทรรศการภาพถ่ายเก่าๆ ของการชลประทานเจียหนาน การแสดงละครที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น หลี่เหลียนเฉวียน(李連權) รมช.กระทรวงวัฒนธรรมไต้หวันชี้ว่า กิจกรรมรำลึกประวัติศาสตร์ความเป็นมาของคลองชลประทานเจียหนาน เป็นการแสดงบุญคุณแหล่งที่มาของต้นน้ำ และขอบคุณผู้อาวุโสชาวไต้หวันและญี่ปุ่นที่เสียสละต่อโครงการสร้างคลองชลประทานที่ก่อสร้างด้วยความยากลำบาก ที่ทำให้เกิดความสะดวกสบายต่อการดำรงชีวิตและความเป็นอยู่ของผู้คนนับร้อยปี ตลอดจนการกระชับความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างไต้หวันและญี่ปุ่น

เขื่อนเก็บน้ำอูซานโถว เขื่อนใหญ่ที่สุดยุคญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน ปัจจุบันยังทำหน้าส่งน้ำเพื่อการเกษตรเขตเจียหนาน

นายฮัตตะ โยอิจิ (Yoichi Hatta) ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งการชลประทานของไต้หวัน เป็นวิศวกรโยธาชาวญี่ปุ่นเกิดที่จังหวัดอิชิกาวะที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะฮนชูในปี 1886 และเสียชีวิตลงในวันที่ 8 พ.ค. ปี 1942 สาเหตุที่ได้รับยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งการชลประทานของไต้หวันในยุคที่ญี่ปุ่นยึดครองไต้หวัน เพราะว่าเป็นผู้ออกแบบและสร้างคลองชลประทานเจียหนานและเขื่อนอูซานโถว หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี 1910 ก็เดินทางมาอยู่ในไต้หวันจนกระทั่งก่อนเสียชีวิตล้วนใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในไต้หวัน ท่านได้เข้าร่วมโครงการก่อสร้างหลายๆ แห่งของไต้หวันในยุคที่ญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน อย่างเช่น  โครงการจัดทำท่อระบายน้ำเสียของกรุงไทเป การวางผังท่าเรือเกาสง โครงการท่อระบายน้ำของเมืองไถหนาน คลองชลประทานเถาหยวน ตรวจงานเขื่อนปั่นไฟของทะเลสาบสุริยันจันทรา ตรวจงานเขื่อนเต๋อจีแม่น้ำต้าเจี่ยซี และยังเป็นผู้เสนอโครงการสร้างเขื่อนเจิงเหวินและตำแหน่งที่ตั้งของเขื่อนด้วย นอกจากนี้ ยังเป็นผู้จัดตั้งโรงเรียนเฉพาะทางด้านวิศวกรรมสำรวจในกรุงไทเป เป็นริเริ่มจัดตั้งสมาคมการชลประทานไต้หวัน นิตยสารเฉพาะทาง ฝึกอบรมบุคลากรด้านวิศวกรรมโยธาด้านการชลประทานในไต้หวัน และเนื่องจากว่าท่านได้สร้างคุณูปการให้กับการชลประทานเจียหนานที่ใช้ด้านการเกษตร เพราะฉะนั้นจะมีรูปปั้นหรือหอรำลึกเกี่ยวกับท่านในสถานที่เกี่ยวข้องในไต้หวันมากกมาย

รูปปั้นรำลึกนายฮัตตะ โยอิจิ ผู้ได้รับยกย่องเป็นบิดาแห่งการชลประทานของไต้หวัน

 การสร้างชลประทานเจียหนานนั้น เนื่องจากในสมัยก่อน พื้นที่ราบแถบเมืองหยุนหลิน เจียอี้ ไถหนาน และเกาสง เป็นพื้นที่ราบที่มีฝนตกน้อย พื้นดินแห้งแล้ง ได้รับแสงอาทิตย์สาดส่องเป็นเวลานาน คนสมัยก่อนทำการเพาะปลูกต้องให้ฝนตกจึงทำการเพาะปลูกได้ และขณะนั้นก็ไม่มีระบบชลประทานขนาดใหญ่ มีขีดจำกัดในการเพาะปลูก ช่วงฤดูไต้ฝุ่นยังมีปัญหาน้ำท่วม พื้นที่แถบชายฝั่งทะเลจะมีปัญหาดินเค็มด้วย เพื่อเพิ่มพื้นที่ทางการเกษตร นายฮัตตะ โยอิจิ เริ่มสำรวจพื้นที่และของบสร้างระบบชลประทานกับทางการญี่ปุ่น เนื่องจากต้องใช้งบประมาณสูง ครั้งแรกของบประมาณไม่ผ่าน แต่หลังการจลาจลข้าวในปี ค.ศ. 1918  ซึ่งเป็นการจลาจลที่พลเมืองชาวญี่ปุ่นก่อขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาล จึงทำให้ครม.ของญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงนโยบาย ที่ต้องการใช้ไต้หวันเป็นฐานการผลิตด้านการเกษตร เพราะฉะนั้นการชลประทานเจียหนานจึงผ่านอนุมัติและเริ่มก่อสร้าง มีการส่งเจ้าหน้าที่ไปดูงานต่างประเทศ เนื่องจากเป็นโครงการใหญ่ หากอาศัยแรงงานคนอย่างเดียว ใช้เวลาสร้าง 20 ปีก็ไม่สำเร็จ ในที่สุดมีการนำเข้าเครื่องจักรขนาดใหญ่ช่วยก่อสร้าง ร่นเวลาเหลือ 10 ปี เป็นโครงการใหญ่ที่สุดและใช้เทคโนโลยีทันสมัยที่สุดในขณะนั้น สร้างด้วยความยากลำบาก การสร้างเขื่อนอูซานโถวและระบบการขนส่งน้ำ มีเจ้าหน้าที่ คนงานเกิดอุบัติเหตุและป่วยในหน้าที่มากถึง 134 คน การเจาะภูเขาเพื่อชักน้ำ จนทำให้สามารถหล่อเลี้ยงพื้นที่เพาะปลูกได้เพิ่มขึ้น มีระบบการส่งน้ำ ท่อระบายน้ำ ความยาวรวมกัน 16,000 กม. แก้ปัญหาน้ำท่วม แห้งแล้ง และดินเค็ม การเพาะปลูกข้าว อ้อย ธัญพืชในพื้นที่ราบลุ่มเจียหนานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เกษตรกรกว่า 600,000 รายได้รับประโยชน์ จนทำให้ที่ราบลุ่มเจียหนานกลายเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของไต้หวัน

อนุสรณ์รำลึกวีระชนผู้ก่อสร้างการชลประทานเจียหนาน