วันที่ 20 ต.ค. 2565 ที่ผ่านมา มีพิธีเปิดการใช้งานของลานกว้างกันหัว(乾華海濱廣場) ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของศาลเจ้าสือปาหวังกง(十八王公廟) ซึ่งเป็นศาลเจ้ามีชื่อแห่งหนึ่งในเขตสือเหมิน(石門區) ของนครนิวไทเป เฉินฉูนจิ้ง(陳純敬) รองผู้ว่านครนิวไทเปที่เป็นประธานเปิดงานบอกว่า ลานกว้างเดิมได้รับผลกระทบจากลมฝน ลมทะเล และน้ำทะเลกัดเซาะจนเสียหาย รัฐบาลนิวไทเป และที่ว่าการเขตสือเหมินได้ของบประมาณจากการไฟฟ้าช่วยเหลือปรับปรุงสถานที่ใหม่ มีลานจอดรถลานชั้นบนและชั้นล่าง พื้นที่กว้าง สะอาดสะอ้าน คาดหวังว่าหลังปรับปรุงลานกว้างแล้วจะช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยวของท้องถิ่นได้ เพราะที่นี่ถือเป็นจุดชมวิวทิวทัศน์ทางทะเลที่อยู่ทางชายฝั่งทะเลทางภาคเหนือที่มีความงดงาม

หลังการปรับปรุงลานกว้างที่อยู่ด้านหน้าศาลเจ้าสือปาหวังกง

ในอดีตผู้คนที่เซ่นไหว้ศาลเจ้าสือปาหวังกงนิยมใช้อิ๋วฟั่น(油飯)ซึ่งก็คือข้าวเหนียวทรงเครื่องผัดคล้ายบ๊ะจ่างแล้วนำไปนึ่ง แต่ต่อมาเพื่อความสะดวกในการพกพา จึงห่อเป็นขนมบ๊ะจ่างแล้วนำไปเซ่นไหว้  ทำให้ในเวลาต่อมา ขนมบ๊ะจ่างกลายเป็นอาหารทานเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเขตสือเหมิน

สำหรับศาลเจ้าสือปาหวังกงนี้ ตั้งอยู่ที่บนทางหลวงไถเอ้อ และตั้งอยู่ข้างๆโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งที่ 1 เดิมศาลเจ้าแห่งนี้เป็นที่ตั้งของสุสาน เมื่อจัดทำเป็นศาลเจ้าแล้ว มีคนไปเซ่นไหว้กันเยอะมาก มักมีการเล่าขานถึงความศักดิ์สิทธิ์ไม่ขาดสาย กลายเป็นศูนย์กลางที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของผู้คนในเวลาต่อมา เล่ากันว่า ในยุคฮ่องเต้ถงจื้อ แห่งราชวงศ์ชิง มีเรือโดยสารลำหนึ่งมีคนอยู่ในเรือ 17 คน รวมทั้งสุนัข 1 ตัว หลังเกิดอุบัติเหตุเรือล่มใกล้ชายฝั่งเขตสือเหมิน ผู้คนทั้ง 17 เสียชีวิตหมด แต่สุนัขรอดชีวิต เมื่อชาวบ้านนำศพไปฝัง สุนัขผูกพันกับเจ้าของมาก ได้กระโดดเข้าไปในหลุมฝังศพด้วย ในยุคแรก สุสานแห่งนี้มีชาวฮากกาอาวุโสแซ่เลี่ยน(練姓)ในหมู่บ้านตั้งเป็นศาล “สือปาหวังกง” สำหรับการเซ่นไหว้ และยังมีการเล่าขานว่า ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่นี่ไม่ถูกโจมทางอากาศจากทหารพันธมิตร เพราะว่าทหารลาดตระเวนมักได้ยินเสียงสุนัขเห่าร้องบ่อยๆ จนเกิดความกลัวไม่กล้าเข้าใกล้

ขนมบ๊ะจ่าง อาหารทานเล่นมีชื่อของศาลเจ้าสือปาหวังกง

ปี 1970 ช่วงการสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งที่ 1 ที่ใกล้กับสุสาน และคิดย้ายสุสาน ทำให้ช่วงดำเนินงานสร้างเกิดเหตุการณ์ไม่สงบหลายอย่าง เช่น พนักงานเกิดอุบัติเหตุบ่อยๆ บริษัทการไฟฟ้าจึงบริจาคเงินย้ายศาลเจ้าไปอยู่นอกกำแพง ขยายพื้นใหญ่ขึ้น ถมดินด้านหน้าเพื่อยกสูงขึ้น ให้สุสานหลักอยู่ชั้นใต้ดิน ต่อมาปี 1975 ปรับปรุงสร้างศาลเจ้าขึ้นใหม่ ภายหลังยกพื้นศาลเจ้าสูงขึ้นแล้ว มีการเล่ากันว่า ความศักดิ์สิทธิ์ยิ่งทับทวี ประจวบกับขณะนั้นผู้คนในไต้หวันคลั่งไคล้การซื้อหวยต้าเจียเล่อ(大家樂) และลิ่วเหอไฉ่(六合彩) ทำให้มีผู้คนหลั่งไหลจากภาคกลาง ภาคใต้ เหมารถบัสไปขอพร รวมทั้งมีสตรีทำงานพิเศษก็ไปขอพรด้วย ในช่วงฤดูร้อนนักท่องเที่ยวที่ไปเล่นน้ำทะเลในเขตสือเหมินก็เดินทางไปเซ่นไหว้เช่นกัน ทำให้ศาลเจ้ามีความคึกคัก มีงานแสดง การละเล่น เพื่อตอบแทนเทพเจ้าหลังสมปรารถนาติดต่อกันเป็นแรมเดือนก็ยังมี