Kolima’da hayatta kalmak, ahlaki bir mesele olmaktan çıkıp fiziksel bir refleks hâline geliyor.

Roman, insanın değerlerini ancak güvenli koşullarda savunabildiğini mi söylüyor?

Kaya’nın direnişi yüksek sesli değil; sessiz, hesaplı ve çoğu zaman görünmez.

Sizce bu hikâye, kahramanlık fikrini bilinçli olarak tersyüz mü ediyor?

Romanda soğuk yalnızca bir iklim değil, insan ilişkilerini de biçimlendiren bir güç.

Soğuk, bu metinde bir doğa koşulu mu yoksa sistemin kendisi mi?

Kara Kedi Oskar, yol gösterirken aynı anda alay eden ve sınayan bir figür olarak karşımıza çıkıyor.

Oskar sizce bir kurtarıcı mı, yoksa Kaya’nın zihninin hayatta kalmak için ürettiği bir aracı mı?

Gerçek ile hayal arasındaki sınır giderek belirsizleşirken roman okuru net cevaplardan bilinçli olarak mahrum bırakıyor.

Bu belirsizlik, okurun hikâyeye daha çok dahil olmasını mı sağlıyor, yoksa onu tedirgin etmek için mi var?

Roman bittiğinde okurun elinde bir sonuç değil, ağır bir soru kalıyor.

Sizce Moskova Fatihi Kedi ve Şeytan, umudu canlı tutmak için mi yazılmış bir metin, yoksa umudun sınırlarını göstermek için mi?