मराठीतील उत्तमोत्तम साहित्यकृती

कविता - प्रेम

कवि - कुसुमाग्रज

अभिवाचक - मंदार कुलकर्णी

पुरे झाले चंद्रसूर्य

पुऱ्या झाल्या तारा

पुरे झाले नदीनाले

पुरे झाला वारा

मोरासारखा छाती काढून उभा रहा

जाळासारखा नजरेत नजर बांधून पहा

सांग तिला तुझ्या मिठीत

स्वर्ग आहे सारा

शेवाळलेले शब्द आणिक

यमकछंद करतील काय?

डांबरी सडकेवर श्रावण

इंद्रधनू बांधील काय?

उन्हाळ्यातल्या ढगासारखा हवेत रहाशील फिरत

जास्तीत जास्त बारा महिने बाई बसेल झुरत

नंतर तुला लगिनचिठ्ठी

आल्याशिवाय राहील काय?

म्हणून म्हणतो जागा हो

जाण्यापूर्वी वेळ

प्रेम नाही अक्षरांच्या

भातुकलीचा खेळ

प्रेम म्हणजे वणवा होऊन जाळत जाणं

प्रेम म्हणजे जंगल होऊन जळत रहाणं

प्रेम कर भिल्लासारखं

बाणावरती खोचलेलं

मातीमध्ये उगवूनसुद्धा

मेघापर्यंत पोचलेलं

शव्दांच्या या धुक्यामध्ये अडकू नकोस

बुरुजावरती झेंड्यासारखा फडकू नकोस

उधळून दे तुफान सगळं

काळजामध्ये साचलेलं

प्रेम कर भिल्लासारखं

बाणावरती खोचलेलं