محمد چون از پاشنهء در خارج شد وانگهی سرش را برگرداند و مثل اولین روزی که قمر را در غروب آفتاب دیده بود رعد و برق چشمان قمر او را زنده کرد.  گرمی نگاه او را برای آخرین بار در وجودش حس کرد.  گویی مغناطیس نگاه به او میگفت خدا نگهدار عشق جاودان!

.

موسیقی: شهرام ناظری- درس سحر در بیات ترک، کوچه لری سوسپ میشم- آرش فولادوند، دریا دادور