Ey kötü ikramı saadet olan

Tüm zamanların kutsal seyyahı

Konaklayacağını duyunca tüm yıldızlar, takınarak tüm zinetlerini

Önünde sıra sıra dizildiler

Ayaklarını başına taç etmek için

Soyundular, giyindiler, süzüldüler…

Küçük bir yıldız

Bir köşede boynu bükük, mahzun, öyle ağladı ki

Denizler, okyanuslar oluştu

Hüznü seven tarafınla sen

Geçtin güzellerini, geçtin büyüklerini

Gelip önünde durdun bu mahzun kızın saçlarını dağıtarak raksa başladı birden

Güzelliğinle başını döndürdün

“Dünya” adlı bu derbeder yıldızın

Şimdi,

Dünya seni göstermek için, ay seni görmek için dönüyor

Düşman oldu güneş

Seni örten buluta

Biliyorum bu kainat mecnunu

Vurulmuştur sen güzele bencileyin yanıyor

Adına kıyamet diyecekler yokluğunu fark etmenin

Güneşin gözleri kararacak

Her gece sabırla seni aramaya çıkan ay çatlayacak

Dünya başını yıldızlara çalacak

Adına kıyamet diyecekler

Seni yitirmenin evrensel mateminin