Anlatarak bitiriyorum hayatımı,

Bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat

Bir çiçek çizdim bu akşam avcuma,

İsmini her şey koydum.

Simli ojeler sürdüm yalnızlıktan sıkıldığımdan.

Müsveddesi gibi şimdi tırnaklarım-Yıldızlı bir gecenin.

Tombul güvercinler dolaşırdı kiremit çatısında

Bulutlar akardı paçalarından, uğuldarlardı.

Kuşların şarkılarından anlarım

Kimse hayra yormaz beni

Kuşbaz ve uçmaya meraklı, Ütüsüz giyerim karabasanlarımı

Sakarım, sık sık çarpar deviririm yazgımı

İçimdeki suyu döktükten sonra işte, ondan sonra

Şikayetim yok, rahatım.

Taşralı ve safım.

Balkonda asılı kalır günlerce gökkuşağım,

Ben böğürtlen lekeli çocuğu oynayacağım,

O kirli, beyaz gömleğim.

Kırmızı günleriyim ben takvimlerin

Okullar tatil oluyor ben söz konusu olduğumda

Şeker istemeye geliyor çocuklar.

Oyun oynuyoruz,

Sağlam bir halatla çekiyorum acıyı kendime doğru

Siyah iş günleri müdahale ediyor hayatıma

Mor bir köşe yastığı gibi isyankar oturmak istiyorum- Ben oysa divanın en ucunda

Çorba pişirmek istiyorum,

Sonra kalkıp ekmek kızartmak,

Bıçağın ucuyla kazımak aşkı, fazla kızardığında

Söyleyin ateşe,

Ruhunu üflemesin benden başkasına

Çiçek silindi bu sabah, ellerimi yıkadığımda

“Ellerim bomboş...”

Bir şaşkınlık şarkısı olarak besteliyorum aşkı

Kaprisli notalar, huysuz sololarla

Bekçisi olmayan geceler denk geliyor bana,

Çaresiz bekliyorum,

Düdük çalıyorum,

Gecenin bir yarısı oturup ağlıyorum bir çocuk parkında

Tanrım!

Diyorum sadece

Başka bir şey diyemiyorum zaten o an

Bir mutluluk şiiri yazamam bu saatten sonra!

Yokuş aşağı şarkımı söylerdim,

“Kanatlarım vardır benim, uçarım”

Koşup kaşe kabanından yakalardın uyduruk şarkılarımı

Ne çok ısıttın beni,

Ne çok ısıttım seni,

Ben sevgilim...

Bir çocuk bayramı gibi yaşamak isterdim her aşkı

Bir mutluluk şiiri yazamamaktan dolayı, İmlamı iyice bozsam da fark etmez artık

Kime ne “de-da”ları ayırmasam?

Noktalarda durmasam,

Bir ünleme koşsam yalnızca,

Sonu uçmak olan çığlığa

Bazı vakitler tren geçiyor evin yakınından

Yaşlanıyorum pencereden her bakışımda

Annemin temizlik günleri gibiyim

Yorgun, solgun ve beyaz

Birini çok sevmek gibiyim

Kestane pişiririz diyoruz sobada

Hayallerimiz çatlıyor sonra, çıtırdıyor, kızarıyoruz.

Bu şiirden bir bölümü attım

Kilometrelerce uzağa

Tavşanlı pijamalarımla balkona çıkıp, el salladım ardından

Havaya uçuracaktı şiirimi az daha,

Ben ruhunu getirsin istemiştim oysa

Onu da tam buradan attım.

Ben ne de olsa yakıp yıkanlar listesinde

Ölü yada diri arananlardanım