Bazen insanın net bir gündemi olmaz.
Sadece içinde büyüyen bir çaresizlik, bir yorgunluk ve susturamadığı bir itiraz olur.

Bu bölümde; öğrenilmiş çaresizlikten öfkeye, sessizlik sarmalından Hannah Arendt’e, Eric Berne’in “kurban-kurtarıcı-zalim” üçgeninden insanın kendi içindeki karanlıkla karşılaşmasına uzanan bir yerden konuşuyorum.

Biraz kırgın, biraz öfkeli, biraz yorgun…
Ama hâlâ “neyse” diyemeyenlerin bölümüne hoş geldiniz.

Bu haftanın kapanış şarkısı tam da hissettiğim gibi:
İtirazım Var