بعضی‌ها برای زندگی کردن، باید بسازن؛ دیوار، سقف، فرم، فضا…

اما بعضی‌ها یاد می‌گیرن که برای نفس کشیدن، باید رها کنن.

این قسمت درباره‌ی کسیه که از معماری، از نظم و ساختار، عبور کرده… تا برسه به دنیای رنگ‌ها؛ به دنیای مداد رنگی‌ها و مدادشمعی‌ها

کسی که هر جا برسه، کافیه چند تا قلم و رنگ پخش کنه روی زمین و شروع کنه به دیدنِ لحظه‌ها… نه فقط با چشم، که با دل.

اون با خط و رنگ، جهانی می‌سازه که توش خودش رو پیدا می‌کنه—آزاد و بی‌مرز و رها.

نقاش شده… چون نقاش بودن براش یعنی خودِ بودن.

این شما و این قسمت از پادکست داتس با عنوان «نقاشِ لحظه‌ها و قاب‌ها»

اینستاگرام موسی ربانی

✅ حمایت مالی از پادکست داتس ✅

برای حمایت مالی اگر داخل ایران هستید روی همین لینک کلیک کنید

و اگر خارج از ایران هستید روی این لینک بزنید

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.