نقش ضمیر – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان و محمد موسوی در ابوعطا
سپاس فراوان از جناب حسین همت‌یار برای ارسال این اجرای شنیده نشده
به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرمبرو ای طبیبم از سر که دوا نمی‌پذیرمهمه عمر با حریفان بنشستمی و خوبانتو بخاستی و نقشت بنشست در ضمیرممده ای حکیم پندم که به کار در نبندمکه ز خویشتن گزیر است و ز دوست ناگزیرمبرو ای سپر ز پیشم که به جان رسید پیکانبگذار تا ببینم که که می‌زند به تیرمنه نشاط دوستانم نه فراغ بوستانمبروید ای رفیقان به سفر که من اسیرمتو به خواب خوش بیاسای و به عیش و کامرانیکه نه من غنوده‌ام دوش و نه مردم از نفیرمتو در آب اگر ببینی حرکات خویشتن رابه زبان خود بگویی که به حسن بی‌نظیرماگرم چو عود سوزی تن من فدای جانتکه خوش است عیش مردم به روایح عبیرم
از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازمهمچو پروانه که می‌سوزم و در پروازمگر توانی که بجویی دلم امروز بجویور نه بسیار بجویی و نیابی بازمگر به آتش بریم صد ره و بیرون آریزر نابم که همان باشم اگر بگدازمگر تو آن جور پسندی که به سنگم بزنیاز من این جرم نیاید که خلاف آغازمخدمتی لایقم از دست نیاید چه کنمسر نه چیزیست که در پای عزیزان بازممن خراباتیم و عاشق و دیوانه و مستبیشتر زین چه حکایت بکند غمازمماجرای دل دیوانه بگفتم به طبیبکه همه شب در چشم است به فکرت بازمگفت از این نوع شکایت که تو داری سعدیدرد عشق است ندانم که چه درمان سازم
ما همه چشمیم و تو نور ای صنمچشم بد از روی تو دور ای صنمروی مپوشان که بهشتی بودهر که ببیند چو تو حور ای صنمتا به کرم خرده نگیری که منغایبم از ذوق حضور ای صنماین همه دلبندی و خوبی تو راموضع ناز است و غرور ای صنمروی تو بر پشت زمین خلق راموجب فتنه‌ست و فتور ای صنمسعدی از این چشمه حیوان که خوردسیر نگردد به مرور ای صنم