یادداشت اول | در ستایش دقت

آیا ذهن تأویلی ما، مانع توسعه است؟

فرهنگ ما سرشار از معناست؛ نه از نوع روشن و خطی، بلکه پر از ایهام، رمز و تأویل. متونی که با آنها بزرگ شده‌ایم -از شعر حافظ تا مثنوی مولوی- کمتر به «گفتن» و بیشتر به «اشاره» متعهدند. همین نگاه، طی قرن‌ها به ساختار ذهنی ما راه یافته: جهان را نه از طریق تحلیل مستقیم، بلکه از طریق لایه‌های پنهان، نمادها و نشانه‌ها می‌فهمیم. این ویژگی به ما تخیل داده، اما آیا توان ما در مواجهه با واقعیت‌های پیچیده‌‌ی امروز را هم تقویت کرده است؟

منتشر شده در روزنامه شرق - دهم تیرماه 1404

در ستایش دقت

آیا ذهن تأویلی ما، مانع توسعه است؟

فرهنگ ما سرشار از معناست؛ نه از نوع روشن و خطی، بلکه پر از ایهام، رمز و تأویل. متونی که با آنها بزرگ شده‌ایم -از شعر حافظ تا مثنوی مولوی- کمتر به «گفتن» و بیشتر به «اشاره» متعهدند. همین نگاه، طی قرن‌ها به ساختار ذهنی ما راه یافته: جهان را نه از طریق تحلیل مستقیم، بلکه از طریق لایه‌های پنهان، نمادها و نشانه‌ها می‌فهمیم. این ویژگی به ما تخیل داده، اما آیا توان ما در مواجهه با واقعیت‌های پیچیده‌‌ی امروز را هم تقویت کرده است؟

منتشر شده در روزنامه شرق - دهم تیرماه 1404

هنر و اکنونِ ما

گفتاری از: #پوریا_جهانشاد

آیا در شرایط امروز ایران می‌شود از «هنر» صحبت کرد؟!

آیا می‌شود جایی برای آن در میان خروارها اندوه و خون و جنگ و اعدام و آوارگی باز کرد؟!

زمان: 21:48

منتشر شده در مجموعه‌ی مطالعات میان‌رشته‌ای هنر #نهیب

عنوان: غیررسمی بودگی و غیررسمی‌سازی: استراتژی خلق علوم اجتماعی بدیل

سخنران: پوریا جهانشاد

🔶

پنل علوم اجتماعی بدیل: زمینه‌ها و امکان‌ها

ششمین همایش پژوهش اجتماعی و فرهنگی در جامعه‌ی ایران

.

خانه اندیشمندان علوم انسانی

اسفند 1402

تاریخ‌نگاری هنر و نظریه مارکسیستی

نشست سخنرانی #پوریا_جهانشاد در گالری شَم‌ 

تاریخ برگزاری: ۱۱ آبان ۱۴۰۲‌‌‌

🔶 

«نظریه مارکسیستیِ هنر» نه کُلی یکپارچه است و نه به‌شکل تاریخی رویکردها حول آنچه امروز «نظریه مارکسیستی هنر» نامیده می‌شود چندان بر‌هم منطبق‌اند. با تمام این احوال «نظریه مارکسیستی هنر» واجد آنچنان اشتراکات مفهومی و رویکرد تیز و برنده‌ای در ارتباط با فهمِ جاری از «هنر» و حوزه‌های دانشِ مرتبط با آن نظیر تاریخ و فلسفه هنر است که همین اشتراکات برای طرد و روی برگرداندن از آن در نظام آموزشِ رسمی هنر در ایران کفایت می‌کند؛ آموزشِ رسمی که جز استثنائاتی درهایش بر همان پاشنه از درون پوسیده «تاریخ‌نگاری عمومی هنر» و ریتوریکِ به‌شدت نقد شده آن می‌چرخد و ظاهراً قرار نیست چیزی هاله تقدس آن را خدشه‌دار کند. از‌این‌منظر طرح رابطه تاریخ‌نگاری هنر با نظریه مارکسیستی در فضای به‌شدت محافظه‌کارانه و سیاست‌زدوده آموزشِ آکادمیک هنر در ایران می‌تواند برای علاقه‌مندان هنر واجد نکاتی باشد که در جامعه هنری‌مان کمتر شنیده می‌شود.‌

ویرایش صوتی: #امین_شاهد / استودیو #نهیب

#درنگ : 

فایل صوتی یادداشت «حالمان خوب نیست اما به کدام سو روانیم؟!»

🔶 نوشته و خوانده شده توسط #پوریا_جهانشاد

«این یادداشتی است در تحلیل و توصیف وضعیت امروز اهلِ هنر و مروری است انتقادی به مسیری که از آبان ماه سال گذشته تا امروز طی کرده‌ایم. این مرور از خلال بازخوانی و تحلیل یادداشت‌هایی انجام شده‌ است که «پوریا جهانشاد» طی این مدت در ارتباط بین میدانِ هنر و قیام ژینا منتشر کرده است. در‌عین‌حال این متنی است حاوی پیشنهادی مهم در خصوص ضرورت بازخوانی آرشیوهای دیداری-شنیداری-نوشتاری که طی این مدت هر کدام از ما تولید کرده‌ایم.»

تاریخ انتشار یادداشت: 21 آبان 1402

تاریخ ضبط فایل صوتی یادداشت: 26 آبان 1402

ویرایش صوتی: #امین_شاهد / استودیو #نهیب

◀️ با استفاده از قطعه‌های:

Divided - Tiamat

Do you dream of me - Tiamat

Antimatter - Paraniva

تصویر کاور:

پرفورمنسی در دانشگاه هنر با تاثیر از اجرای #مونا_حاتوم

"فراخوانِ هستی؛ فرآیند هنر ترزا موراک"

هنرمند، خرِ تراژیک

لایه‌های پنهان فرآیند خلق اثر هنری

این گفتگو در تاریخ پانزدهم شهریورماه 1401 بصورت زنده در ساعت 10 شب بین #امیر_وارسته #عیسا_چولاندیم #حسین_اکبری_نسب و #بصیر_حسین_بر انجام شد و به درخواست ایشان در نهیب منتشر می‌شود.