Sokağı gökyüzüyle ilişkilendiriyorum

İzinli askerlerin şapkalarından, asker şapkalarından bir gökyüzü

Nasılsa her gün yaşıyor içimde

Acılardı, yaban otlardı az az kanıyor

Ayrılıklardı, mektuplardı az az kanıyor

Hazirandı, o hepten kanıyor

Bak, bir ormanı seçiyoruz, 

İşte, yerini bulmuş ağaçlar içimizde

Sarnıçtan suluyoruz ağaçları

Ağaçlar fısıltıyla yağmurdan konuşuyor

Bir süre kül rengi çatılarda, yağmurdu az az kanayan içimde

Ben ne zamandır yalnızım

Herkes ne kadar yalnız

Güz ne kadar büyütüyor yalnızlığı

Ben, kaçar gibi yaşamalıyım

Bakışlarım bir noktaya çoğalıyor

Sağlıktı, hastalıktı, ölümdü

Belki de her şey eskisi gibi

Biz hepimiz yeniden doğuyoruz

Ağacın ağaç olduğu bir yanılsama belki

Duyun su, kuşun kuş

Belki de her şey hiç yaşanmadı

Deniz kabukları, 

Masamdaki yeşil sürahi,

Sözcükler, 

Sözcükler anlamını yitiriyor

Hepsi bir yanılsama belki

Neye dokunsam çözülüyor çünkü

Şu kadarcık yeşilliğe yer kalmıyor dünyada

Azar azar eksiliyor farkına varmıyorum

Ağaçlar kapı aralıklarından görünüyor

Annemdi, odalardan odalara geçtikçe hayal oluyor içerlerde

Sonra o erken vakitlerde perdeleri aralardı gün girsin diye

Komşunun balkonunda, çiçekler rüzgârda kokuyor

Kokuyor ya, her biri o kadar güzel ki

Belki de hepsi bir yanılsama

Çiçeklerdi, ağaçlardı, az az kanıyor

Güzel insanlar erken ölüyor

Mahzun sayılır çocuklar

Seni çocukların yanına iliştirmeliyim

Çocuklar seni daha güzelleştiriyor

İçimize yağmur yağıyor

Yağmur seni daha güzelleştiriyor

Belki her güzellik bir yanılsama

Belki de ayan beyan her şey

Ben hepsini yaşıyorum azar azar