Dit eikenhouten beeld is 2 meter hoog, even hoog als een deurpost. Dat is bovengemiddeld groot voor een middeleeuws beeld, maar dat heeft alles te maken met het verhaal dat hier gevat wordt in 1 bevroren moment.

Je maakt kennis met een reus die ten voeten uit wordt voorgesteld. Hij draagt een korte rode tuniek met daarover een blauwe mantel gedrapeerd. De mantel heeft hij over zijn rechterarm geslagen zodat die zeker niet nat zou worden. De reus staat immers, zoals verteld in zijn legende, met zijn voeten in het water. De beeldhouwer liet daarvoor de linkervoet verdwijnen in het houtblok om de illusie te wekken dat hij door het water waadt. Hij moet moeite doen om overeind te blijven en houdt daarom met twee handen zijn staf stevig vast. Zijn rechterhand knelt hij er stevig rond, ter hoogte van zijn gezicht, en met zijn andere hand plant hij de staf in de bodem van de rivier. Zijn lichaam maakt een S-houding om zijn gewicht goed te verdelen en kracht te kunnen zetten op zijn linkerbeen.

De oorzaak van deze krachtinspanning, vind je terug op de schouders van de man. Hij draagt een jong kind met bijhorende bolle wangen, kleine krulletjes en gekleed in een witte tuniek. Het kind lijkt makkelijk zijn evenwicht te bewaren: vanaf zijn navel torent hij uit boven het hoofd van zijn drager. Deze peuter vroeg de reus om hulp bij het oversteken van de rivier. Bij iedere stap die de reus zette, werd het kind zwaarder en kwam het water steeds hoger. Eenmaal aan wal maakte Jezus Christus zich bekend: de reus had niet enkel hem vervoerd maar ook alle zonden van de wereld. Christus kijkt recht voor zich uit, maakt een zegenend gebaar met zijn rechterhand en blikt daarmee vooruit naar de zware last op zijn eigen schouders.

De legende van deze ‘christusdrager’, beter gekend als de heilige Christoffel, staat niet in de Bijbel, maar was desondanks erg populair in de middeleeuwen. Zo ontstond de gewoonte om naast de uitgangen van kerken en stadspoorten enorme beelden van Sint Christoffel te plaatsen. Zijn aanwezigheid bood bescherming bij het reizen, wat zeker in de middeleeuwen een gevaarlijke onderneming was. Tot op de dag van vandaag is hij de patroonheilige voor reizigers en pelgrims.