Nieuwsplein33 - Nieuws uit Amersfoort en Leusden

Begin oktober vorig jaar meldde de gemeente Amersfoort tenten uit te delen aan daklozen. Omdat er te weinig plekken zijn in de opvang. Kort daarna werd Amersfoort uitgeroepen tot de beste stad van Europa. In de driedelige podcastserie 'Dakloos in Amersfoort' probeert journalist Kick Stokvis antwoord te krijgen op de vraag hoe het kan dat in de beste stad van Europa zoveel mensen buiten slapen.

In de eerste aflevering probeert hij in contact te komen met mensen die met dakloosheid te maken hebben en spreekt hij met hulpverleners.

Amersfoort durft het aan: een gelote burgerraad. Maar wel met heel

veel restricties. Zo veel, dat de vraag is of je hiermee het idee achter deze vorm van democratische vernieuwing niet om zeep helpt.

Skaeve Huse, Deens voor rare huizen. Dat klinkt gezellig, maar de werkelijkheid is anders. Voor de omwonenden, voor de bewoners en ook in de raadszaal waar grote woorden niet werden geschuwd. Waarom is er altijd gedonder over participatie vraagt de Terugluisteraar zich af.

Amersfoort heeft zijn ideale stad gebouwd. Op papier. In een meer dat 100 pagina’s tellend document staat gedetailleerd beschreven waar de politiek zich tot 2040 aan dient te houden en wat voor een stad Amersfoort beoogt zijn. De Terugluisteraar wordt er een beetje kriegel van. Woorden, woorden, woorden, om met Shakespeares Hamlet te spreken. Terwijl er zo veel problemen zijn, die om daden vragen.

De Terugluisteraar gaat op onderzoek uit. Waar komt toch die wel erg heftige emotie vandaan over het invoeren van vergunningparkeren? Is er wellicht sprake van een dieperliggende maatschappelijke onvrede?

Wat feitelijk valt te constateren is dat de burger reden heeft om zich overvallen te voelen. Het parkeerzuur is niet benoemd in de verkiezingsdebatten van 2022. En ook in het coalitieakkoord is het weggestopt.

Een wethouder die verbeten vast houdt aan zijn parkeerbeleid. Een voltallige oppositie die vindt dat je de ’nee’ van het parkeerreferendum dient te respecteren, zeker in een tijd dat het vertrouwen van de burger in de overheid toch al zo laag is.

De uitkomst stond van te voren al vast. Toch was het een interessant debat, vooral door de gedrevenheid van de oppositie. Met de ‘checks and balances’ is niks mis in de Amersfoortse raad. Als het moet dan wordt het bestuur stevig over de knie gelegd.

Onze terugluisteraar is melancholisch. Er verandert steeds meer in Amersfoort en dat maakt hem weemoedig. Dat komt door de onverschrokken bouwwoede in de stad. En dat gaat volgens Eric van der Velden de komende jaren ten koste van het woongenot van de huidige bewoners. Een van de grootste projecten die aanstaande is, is Langs Eem en Spoor. Onderdeel daarvan is de Wagenwerkplaats.

Bij een vergadering over het bestemmingsplan Wagenwerkplaats waren er meerdere insprekers die hun zorgen uitten over de bouwplannen. Parkeerdruk, luchtkwaliteit, natuurlijke lichtinval, te weinig groen en andere zaken komen aan bod. Staat de menselijkheid van het gebied rond het Soesterkwartier onder druk? Wat doet de politiek met al deze signalen? De Terugluisteraar maakt een analyse en ziet een verbijsterend gebrek aan visie op leefbaarheid rondom de bouwplannen.

Het massale ‘nee’ bij het parkeerreferendum kan grote gevolgen hebben voor de bouwambities. In feite werd er ook nee gezegd tegen het uitbreidingsplan Langs Spoor en Eem met ongeveer 5500 woningen. Al zullen weinig stemmers zich dat hebben gerealiseerd.

Wordt de auto niet drastisch teruggedrongen uit het straatbeeld dan krijgt de stad namelijk geen geld van het Rijk om deze plannen te realiseren. De Terugluisteraar vindt het tijd voor een vervolg-referendum met de vraag: ‘Vindt u de uitbreiding van Amersfoort met een gestapeld dorp met ruim 5100 woningen een goed idee?’

De Terugluisteraar schoof aan bij wat het slotdebat had moet worden van de lange zoektocht naar een locatie voor een islamitische begraafplaats. De twijfel sloeg toe: is wethouder Dijksterhuis een doodlopend pad ingeslagen? Een meerderheid van de gemeenteraad vroeg om bedenktijd. Tijd voor een tussenbalans.

In De Terugluisteraar probeert politiek columnist Eric van der Velden te doorgronden waar het over gaat in het stadhuis. Plaatsvervangende schaamte bekroop de Terugluisteraar toen hij hoorde hoe een burger beknot werd in zijn spreekrecht en een allesbehalve helder antwoord kreeg op zijn terechte vragen.