حسین نوش‌آذر - نخستین پیام مجتبی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر جدید، با تأکیدی مکرر بر نام خاندان و ارجاع به پیشوایان پیشین، در چارچوب نظریه‌های کلاسیک قدرت، تلاشی برای کاهش هزینه‌های تثبیت در لحظه انتقال بود. اما پرسش اینجاست: آیا «نام» به‌تنهایی می‌تواند سپری در برابر خلأ قدرت باشد، یا آن‌چنان که مهدی قدسی، اقتصاددان ارشد مؤسسه مطالعات اقتصاد وین معتقد است، این سرمایه نمادین برای بقا نیازمند بازتولید دائمی از طریق «نتایج ملموس» به‌ویژه مهار بحران معیشت است؟ در شرایطی که اکثریت جمعیت ایران زیر ۳۰ سال هستند و از نام خامنه‌ای خاطره خوشی ندارند، تکرار این نام نه عامل ثبات، که خود به نماد تضاد طبقاتی تبدیل شده است. با قدسی درباره پیوند پیچیده «نام»، «معیشت» و سرنوشت جامعه مدنی ایران گفت‌وگو کرده‌ایم.