طعم آسمان در زندگی امروز!

نمیدانم آیا تا حالا حس کردید وقتی تو پرستش یا دعا هستید، وارد حالت خاصی شدید که طعم و مزه زندگی رو زمین را نمیده؟ انگار واسه لحظه‌ای، کمی از مزه آسمان را می‌چشیم. تجربه‌ای که به‌سختی میشه واسش کلمه‌ای پیدا کرد.

آٰرامش یا حضوری که اصلاً نمیشه چیزی را باهاش مقایسه کرد.

وقتی به نامه یوحنا نگاه میکنم و شرایطی که این نامه را نوشته، با وجود مشکلاتی که کلیسا را تهدید میکرد و جفائی که به شدیدترین وضع بر مسیحیان وارد شده بود، تفرقه و تعالیم غلطی که مثل خوره به جان کلیسا افتاده بود، خداوند انگار به یوحنا اجازه میده بخشی از جلالی که قراره روزی بهش برسیم را با کلمات انسانی بهمون بگه.

وقتی که تاریکی همه جا را گرفته و ظاهرا هیچ نوری از دل این تاریکی‌های اطراف دیده نمیشه، اینقدر با امید و ایمان به اون روز با شکوه نگاه میکنه و درباره‌آش بهمون میگه.

تو فصل ۳ آیه ۲ یوحنا اینطوری میگه:

ای دوستان عزیز، اکنون ما فرزندان خدا هستیم، امّا معلوم نیست كه در آینده چه خواهیم شد. ولی همین ‌قدر می‌دانیم كه وقتی مسیح ظهور کند، ما مثل او خواهیم بود، زیرا او را آن ‌چنان كه هست خواهیم دید.

وقتی به این آیه فکر میکنم و عمیق‌تر بهش نگاه میکنم، برام یک شادی و حس خاص داره.

خیلی وقت‌ها ما منتظر تغییرات بزرگ و ناگهانی هستیم، اما حقیقت این است که روح‌القدس هر روز، آرام و پیوسته، در دل ما کار می‌کند تا ما را رفته‌رفته شبیه مسیح کند تا روزی که تو حضور خداوند قرار می‌گیریم، ناگهان پرده‌ها کنار می‌روند و خودمان را جلوی مسیح می‌بینیم، با بدن‌هایی دگرگون ‌شده و وجودی که از درون و بیرون تغییر کرده است. روح‌القدس که تا قبل از آن، هر روز و لحظه تو ما کار میکرد تا شبیه مسیح بشیم، الان به هدف خودش رسیده.

نمیدانم کتاب مقدس عمداً از جزئیات اون روز صحبت نکرده یا اینکه چون زبان ما قادر به توصیف‌اش نیست و قدرت درکش را نداریم، چیز زیادی درباره‌اش نگفته.

شبیه این می‌مونه که بخواید درباره غروب آفتاب به کسی که نابینا هست، بگید، از رنگ‌هایی که آسمان را شکل میده، از ابرهایی که زرد و نارنجی و قرمز شدن، آسمانی که نمیشه ازش چشم برداشت. این چیزی نیستش که بشه با کلمات توصیفش کرد و اون حس را درک کرد حتی اگه با دقت ازش صحبت بشه.

کتاب مقدس هم سعی نمیکنه درباره‌اش صحبت کنه چون این زیبائی، چیزی فراتر از آن چیزی هستش که بشه تصورش کرد.

پولس هم در نامه ۱ قرنتیان ۱۵ درباره همین صحبت میکنه، میگه: هنوز ظاهر نشده چیزی که خواهیم شد جز اینکه این بدن خیلی برتر از چیزی هستش که الان داریم.

ممکنه این سؤال پیش بیاد: اگر هنوز معلوم نیست چه خواهیم شد، پس امروز چه اهمیتی داره؟

یوحنا می‌گه همین امید و انتظار دیدن مسیح، زندگی امروز ما رو شکل می‌ده. ما میتونیم از این مسیری که داره ما را شبیه مسیح میکنه، لذت ببریم، تجربه‌های مختلف کسب کنیم و به شناخت عمیق‌تری برسیم ازش.

مسیح نمیخواد که ما خودمون را جایی حبس کنیم تا خطائی ازمون سر نزنه و فقط یک انتظار خسته کننده و ملال آور را داشته باشیم تا اون برگرده،‌ بلکه میخواد ما با شادی انتظار اونو بکشیم و تو این مسیر، روح‌اش ما را تراش بده تا بیشتر عمق اونو بشناسیم و شبیه‌اش بشیم.

این پروسه طبیعی رشد ماست.

وقتی میدانیم قراره روزی مسیح را ببینیم، طبیعی هستش که امروز باید یاد بگیریم بیشتر به اون نگاه کنیم و مثل اون رفتار کنیم.

این مهمه که حتی وقتی روی این زمین زندگی می‌کنیم، بتونیم از مشارکت با اون لذت ببریم، از خوشی، شادی و برکاتی که اون بهمون به فراوانی بخشیده، استفاده کنیم و تو این رابطه رشد کنیم. چیزی نباید بتونه این شادی را از ما بدزده یا کم‌رنگ کنه چون روزی که اونو می‌بینیم بدون هیچ نقاب و شرم و خجالتی، بدون هیچ ترسی که بخواد ما را محکوم کنه، تا ابد ما با اون هستیم.

بزارید تشویقتون کنم که به اون روز نگاه کنید، با این امید زندگی کنید و بزارید مسیح تو شما دیده بشه، این شادی را همراه خودتان همه‌جا ببرید و نشان بدید این شما هستید در عیسی مسیح.

برکت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Instagram: https://www.instagram.com/kalameyehayat

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#نامه_اول_یوحنا

#پادکست_مسیحی

#کلمه_حیات

#کتاب_مقدس

#ایمان_مسیحی

#زندگی_مسیحی

#رشد_روحانی

#یوحنا

#انجیل

#عیسی_مسیح

#فرزندان_خدا

#امید_به_مسیح

#حضور_خداوند

#طعم_آسمان

#شادی_در_ایمان

#رشد_روحانی

#زندگی_با_امید

#شبیه_مسیح