محبت مسیحی، مرزها و حدود ما!

نمیدانم که آیا شما هم تا حالا تجربه این رو داشتید که از دست و دلبازی‌تون یا محبت‌تون، سوءاستفاده شده باشه یا تو موقعیتی بودید که چنین درخواست‌هایی ازتون زیاد میشد. این چیزیه که من زیاد تجربه‌اش کردم چون بخاطر شغلی که دارم، دائما با افراد آسیب‌پذیر از جمله مهاجرین در ارتباط هستم و خیلی وقتها چنین درخواست‌هایی میشه که شما را سر دو راهی قرار میده، نه میتونید به همه کمک کنید و نه میتونید نیاز افراد را انکار کنید و به راحتی ردشون کنید.

برای چند سال سعی کردم که تا جایی که میشه، افراد را حمایت کنم یا اونها را به جاهای مختلفی که میشناختم، راهنمایی کنم اما همیشه درخواست‌های بیشتری میامد و گاهی حس میکردم که افرادی از این شرایط سوءاستفاده میکنن، پس تصمیم گرفتم که خودم دیگه افراد را حمایت نکنم و نتیجه‌اش چی شد؟ باید دائما به افراد جواب رد میدادم و یواش یواش این احساس ایجاد شد که نسبت به نیازهای افراد بی‌توجه هستم.

وقتی این موضوع را با زندگی عیسی مقایسه میکنیم، می‌بینیم که افراد زیادی سراغ مسیح میومدن و گاهاً افرادی هم بعد از اینکه کارشون راه افتاد، حتی برای یک تشکر خشک و خالی هم برنمیگشتن اما عیسی باز هم بهشون خدمت میکرد.

ما عیسی نیستیم که بتونیم همه را حمایت کنیم اما ما تا کجا میتونیم پیش بریم؟ چه حد و حدودی را می‌تونیم برای خودمون داشته باشیم چون از طرفی هم عیسی ما را به سخاوتمندی و محبت حتی به دشمنمون تشویق میکنه.

این تنش بین محبت و حد و حدودمون، چیزی است که می‌خواهم امروز با هم درباره‌اش فکر کنیم.

سؤال من این نیست که آیا باید محبت کنیم یا نه؛ سؤال این است که محبت مسیح‌گونه در دنیای پیچیده امروز، چه شکلی به خود می‌گیرد.

آیات امروز، بار دیگه من را و تصمیم من را به چالش کشید، بیاید از فصل ۳ آیات ۱۱ تا ۱۸ را بخوانیم:

زیرا آن پیامی كه شما از اول شنیدید این است كه: «باید یکدیگر را دوست بداریم.» ما نباید مثل قائن باشیم. او فرزند شیطان بود و برادر خود را كُشت. برای چه او را كُشت؟ به‌ خاطر اینکه کارهای خودش نادرست و کارهای برادرش درست بود. ای برادران من، اگر مردم این دنیا از شما متنفّر باشند، تعجّب نکنید. ما می‌دانیم كه از مرگ گذشته و به حیات رسیده‌ایم، چون یکدیگر را دوست می‌داریم. هر که دیگران را دوست ندارد، هنوز در قلمرو مرگ زندگی می‌کند. هر که از برادر خود متنفّر باشد قاتل است و شما می‌دانید كه هیچ قاتلی دارای حیات جاودانی نیست. ما معنی محبت را درک کرده‌ایم زیرا مسیح جان خود را در راه ما فدا کرد. پس ما نیز باید جان خود را در راه یکدیگر فدا سازیم. آیا ممکن است محبّت خدا در کسی باشد كه از ثروت دنیا بهره‌مند است ولی وقتی برادر خود را می‌بیند، محبت خود را از او دریغ نماید؟ ای فرزندان من، محبت ما نباید فقط در قالب حرف و تعارف باشد، بلکه باید حقیقی باشد و در عمل دیده شود.

برای اینکه شنونده‌های یوحنا خوب موضوع صحبتش را درک کنن، از ۲ شخصیت متفاوت صحبت میکنه. قائن و عیسی. قائن که برادرش را کشت تا خودش به آرامش برسه و عیسی جانش را داد تا ما نجات پیدا کنیم. تو تجربه روزمره‌مون، گاهی همین حس را داریم؛ حس می‌کنیم دیگران گاها در حال گرفتن از ما هستند: گرفتنِ وقتمون، گرفتنِ انرژیمون یا آرامش‌مون، اما یوحنا نگاه‌مون را از خودمان و دیگران، به عیسی برمیگردونه که مثل اون، ببخشیم و با اراده و آزادی بدیم.

اما سؤال اینجاست: ما که عیسی نیستیم، تا کجا باید بدهیم؟

در دنیای امروز، جان فدا کردن فقط به معنای دادن جونمون نیست. من فکر میکنم همین زمان، انرژی و آرامشی که داریم، بخشی از جان ما هست. اگر من تحت فشار درخواست‌های تمام‌نشدنی، تمام آرامش‌ام را از دست بدهم، دیگر جانی برایم باقی نمی‌ماند که بخواهم فدای کسی کنم! پس باید یاد بگیریم که مرز گذاشتن، نه تنها بی‌توجهی نیست، بلکه نوعی مدیریت و مراقبت از چیزیه که خدا بهمون داده تا بتونیم اونو خدمت کنیم و جلال بدیم.

باید بین نیاز و خواسته افراد تفاوت قائل شویم. وقتی به زندگی عیسی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم او همیشه به «نیاز» واقعی افراد پاسخ می‌داد، اما لزوماً به «خواسته» آن‌ها تن نمی‌داد. گاهی افراد از او نان می‌خواست، اما او به آن‌ها کلام حیات می‌داد. مرز بین محبت مسیحی و سادگی تو همین قدرت «تشخیص» است.

شاید پیش خودتان بگید که اگر بفهمم کسی دارد سوءاستفاده می‌کند چطور؟

بزاید از کتاب امثال این آیه را بخوانم از فصل ۲۵: ۲۱ و ۲۲ که میگه: اگر دشمن تو گرسنه باشد به او نان بخوران و اگر تشنه باشد، او را آب بنوشان زیرا اخگرها بر سرش خواهی انباشت.

این آیه بهمون یادآوری می‌کنه که محبت ما، حتی وقتی می‌دونیم ممکن این محبت نادیده گرفته شه، باز هم داریم راه توبه را برای شخص باز نگه میداره. اما مهم‌تر از اون اینه که محبت به شخص سوءاستفاده گر، بیشتر از آنکه او را تغییر بده، ما را از اینکه به آدم تلخ و بدبینی تبدیل بشیم یا اسیر این تلخی و نفرت بشیم، نجات میده.

پس، محبت مسیحی، یک محبت کور نیست بلکه محبتیه ه با چشمان کاملاً باز می‌بخشه و حتی اگه از ما سوءاستفاده شود، اما انتخاب می‌کنیم که همچنان دست‌ودل‌باز بمانیم، چون ما فرزندان خدایی هستیم که آفتابش را بر «بدان و نیکان» یکسان می‌تاباند.

ما نیاز داریم که هر روز خداوند بهمون حکمتش را بده که بدانیم کجا باید نان بدهیم و کجا باید راه را نشان بدهیم.

من قلباً اعتراف می‌کنم که تو این مسیر، تو تشخیص اینکه کدام نیاز واقعی هستش کدام خواسته، همیشه موفق نیستم. بارها اشتباه کرده‌ام ولی همین ضعف من، هر بار من را پای صلیب می‌کشاند تا از او حکمت بطلبم.

این حکمت را برای شما هم می طلبم.

برکت خدا با شما باشد.

آمین

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Instagram: https://www.instagram.com/kalameyehayat

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

#کلمه_حیات

#کتاب_مقدس

#انجیل

#نامه_اول_یوحنا

#یوحنا

#عیسی_مسیح

#ایمان_مسیحی

#زندگی_مسیحی

#محبت_مسیحی

#مرز_و_محبت

#سخاوتمندی

#حکمت_الهی

#محبت_به_دشمن

#خدمت_مسیحی

#نیاز_و_خواسته

#زندگی_ایمان

#اعتراف

#صلیب