آگاپه، وقتی منطق شکست می‌خورد!

وقتی به کلمه «محبت» تو فارسی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که می‌توانیم کلمه‌های مختلفی رو براش به کار ببریم تا منظورمون بهتر منتقل بشه. «مهر»، «عشق»، «علاقه» یا «محبت» و هر کدام یک جوری این حس رو تعریف می‌کنن. اما همه‌ی ما می‌دونیم که تفاوت زیادی هست بین علاقه‌ای که به یک غذا داریم، با دوست داشتن خانواده، یا دوست‌داشتن‌هایی که ممکنه فقط از روی هوس باشه.

یونانی هم مثل فارسی تو این موضوع خیلی غنی هست و هشت کلمه برای محبت داره، اما عهد جدید برای اینکه منظور خدا رو دقیق به ما برسونه، به طور خاص روی ۳ کلمه انگشت گذاشته:

۱. اولی «فیلئو» هست؛ یک رابطه دوطرفه و متقابل. من تو رو دوست دارم چون تو هم منو دوست داری. این محبت چیزیه که بر پایه داد و ستده.

۲. لغت دوم «آستورگوس»؛ که بوی «نبودن» میده. یعنی با از دست دادنش، اون غریزه و محبت طبیعی که حتی بین حیوانات وجود داره، تو انسان از بین میره. جایی که کسی ممکنه به هم خون خودش هم رحم نکنه.

۳. و «آگاپه»؛ کلمه‌ای که انگار مخصوص عهد جدیده و برای عیسی ساخته شده. آگاپه یعنی بخشیدن محض. یعنی محبتی که منتظر جواب نیست چون اصلاً بر پایه معامله نیست.

حالا با این شناخت، بیاید به آیات امروز از نامه ۱ یوحنا فصل ۴ از ۷ تا ۱۶ نگاه کنیم:

7 ای عزیزان، ما باید یکدیگر را دوست بداریم، زیرا دوستی و محبّت از جانب خداست. هر که محبّت دارد، فرزند خداست و خدا را می‌شناسد . 8امّا، آنکه محبّت ندارد از خدا کاملاً بی‌خبر است، زیرا خدا محبّت است  9و محبّت خدا از این طریق به ما آشکار گردید كه خدا پسر یگانهٔ خود را به جهان فرستاد تا ما به وسیلهٔ او حیات داشته باشیم  10محبّتی كه من از آن سخن می‌گویم، محبّت ما نسبت به خدا نیست، بلکه محبّت خدا نسبت به ماست. محبّتی كه باعث شد او پسر خود را به عنوان كفّارهٔ گناهان ما به جهان بفرستد 11ای عزیزان، اگر محبّت خدا به ما چنین است، ما نیز باید یکدیگر را دوست بداریم  12هیچ‌کس هرگز خدا را ندیده است، امّا اگر ما یکدیگر را دوست بداریم، خدا در ما زندگی می‌کند و محبّت او در ما به کمال می‌رسد  13چگونه می‌توانیم بدانیم که خدا در ماست و ما در خدا؟ از اینکه او روح خود را به ما بخشیده است  14ما خود دیده‌ایم و شهادت می‌دهیم كه خدای پدر، پسر خود را فرستاد تا نجات‌دهندهٔ عالم باشد 15و هرکه اقرار کند كه عیسی پسر خداست، خدا در اوست و او در خدا  16ما از محبّت خدا نسبت به خود آگاهیم و به آن اطمینان داریم. خدا محبّت است و هرکه با محبّت زندگی می‌کند، در خدا ساکن است و خدا در او.

گاهی بخش‌های از کتاب مقدس به حدی ساده و عمیق هستند که با خوندنش، نیازی به هیچ تفسیری نیست، مثل همین آیاتی که الان خوندم. باید اعتراف کنم که این بخش چیزی نیست که واقعاً «جسم من» علاقه‌ای بهش داشته باشه. همیشه محبت کردن به دوستان یا کسایی که دوستشون داریم راحته، اما وقتی سخت می‌شه که کسی جای محبتی که بهش کردیم، بی‌محبتی یا حتی بدتر، بدی کنه.

اینکه تو این شرایط بخوایم هی فروتن بشیم و مثل مسیح محبت کنیم، چیزی نیست که برام جالب باشه؛ معمولا رفتارهای من با افراد، بخاطر نوع نگاه من یا نوع محبت من به اون افراد هستش که تعیین میکنه چه کسی را محبت کنم و چرا و چه کسی را کمتر محبت کنم و چرا. این متن، همه بهانه‌‌های من را ازم می‌گیره و هر دلیلی بخوام بیارم که خودم را از زیرش خلاص کنم، شکست میخوره و من محکوم میشم به اینکه محبت من شرطی هست خیلی وقت‌ها.

یوحنا خیلی مستقیم می‌گه: «اگر خدا با ما چنین محبت نمود، ما نیز می‌باید یکدیگر را محبت کنیم.» موضوع اینه که من مرز محبت «خودم» رو تعریف میکنم، نه محبت «خدا» رو و محبت نکردن، یعنی من هنوز عمق محبت خدا رو واقعاً نفهمیدم.

یک لحظه به چیزی که میگم دقت کنید، این خیلی مهمه:

تو زبان، محبت یک «اسمه»؛ مثل یک تابلوی که رو دیواره و ما فقط نگاهش می‌کنیم. اما یک راز قشنگ تو زبان اصلی کتاب مقدس هست: نویسنده‌های عهد جدید بیشتر از اینکه از اسم محبت استفاده کنند، از فعل محبت استفاده کردن. فرقش اینه که اسم، یعنی چیزی که هست، اما فعل یعنی کاری که انجام می‌شه. محبت تو مسیحیت مثل نفس کشیدن یا قدم زدنه؛ یعنی یک حرکت و اراده‌ که از سمت ما شروع می‌شه.

به خاطر همینه که عیسی مسیح می‌تونه بگه حتی دشمنتون رو محبت کنید. چون ما شاید نتونیم به زور از کسی خوشمون بیاد، اما حتماً می‌تونیم انتخاب کنیم که بهش «خوبی» کنیم.

شاید بگید: خیلی خوب، اینا درست اما کی میتونه یا قدرتش را داره تو پاسخ بدی، فعل محبت را انجام بده؟ ما انسانیم، با محدودیت‌های خودمون.

این کاملا درسته، اما حقیقت اینه که محبت آگاپه با تکیه بر قدرت شخصی‌مون نیست. تلاش شخصی با توان خودمون چیزیه از قبل محکوم به شکسته. کلید اصلی اینجاست که یوحنا در آیه ۱۳ میگه: او روح خود را به ما بخشیده است.

باید بدانیم که محبت آگاپه یک عمل انسانی نیست، بلکه یک عمل الهیه. ما نمیتونیم این محبت را تولید کنیم بلکه فقط ابزاری هستیم که قرار است این محبت ازمون عبور کند و خود ما را هم تغییر بده. وقتی کلام می‌گوید خدا روحش را به ما عطا کرده، یعنی منشأ قدرت ما تغییر کرده. اگه بخواهم با توان انسانی‌مون محبت کنم، خیلی زود به بن‌بست می‌رسیم، می‌افتیم و صبرمون تمام میشه اما وقتی به روح‌القدس تکیه کنیم، به خود منبع اصلی وصل شدیم.

حالا با این تعاریفی که از محبت و محبت کردن شنیدیم، آیا چیزی هستش که حس کنید نیاز هست که رو خودتان کار کنید تا بتونید از محبت، نه به عنوان یک چیزی که ساکنه، بلکه چیزی که شما را به حرکت و جنبش در میاره استفاده کنید. این موضوع اینبار برای خود من چالش جدی بود که به رفتارهام نگاه کنم که آیا خدمت من  به افراد یا رابطه‌ام با افراد، چیزیه که شرطی باشه یا چیزیه که از روی محبت آگاپه باشه.

برکت و حکمت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Instagram: https://www.instagram.com/kalameyehayat

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

#کلمه_حیات

#کتاب_مقدس

#انجیل

#نامه_اول_یوحنا

#یوحنا

#عیسی_مسیح

#ایمان_مسیحی

#زندگی_مسیحی

#محبت

#آگاپه

#فیلئو

#روح_القدس

#محبت_بی_قید_و_شرط

#محبت_عملی

#زندگی_ایمانی

#تبدیل_قلب

#شاگردی

#رابطه_با_خدا