Omdat mijn eigen verhalen nogal eens op zich laten wachten, heb ik voor deze vrijdag een verhaal van Winnie de Poeh. Snipverkouden voorgelezen, maar probeer daar maar een beetje doorheen te luisteren. Mijn dochter is groot fan van deze gekke oude beer. Zij zit er vandaag bij om het voorlezen te voorzien van een kritische noot en goed onderbouwde opmerkingen ;)

Met eeuwige dank aan A.A. Milne.

Mocht je tijdens het luisteren even niets te doen hebben, dan kan je op volgen klikken om direct op de hoogte gesteld te worden wanneer er weer een nieuwe aflevering is. Een verlegen makende overdaad aan sterren in de reviews is altijd lief!

Groetjes!

Hanno

Een verhaal uit mijn eigen grabbelton dit keer. Een heuse 'OG nog ééntje dan...'.

De helft van het totaal aantal geüploade afleveringen moest worden verwijderd van BREIN in verband met auteursrechten. Heel begrijpelijk, maar toch jammer. Daar zaten alle verhalen van Rachel Bright en Jim Field (Gottmer) tussen. Gelukkig hebben ze daar nu zelf luisterboeken van uitgebracht.

Het blijft jammer. Ik doe dit immers niet omdat ik er bakken met geld mee naar binnen hark. Ik doe het omdat ik fantasie en de daaruit vloeiende verhalen zo belangrijk vind.

De oplossing lag voor de hand, maar achter een immens hoge drempel. Mijn eigen verhalen.

Ik heb een wereld bedacht, genaamd Allemans. Daar laat ik het even bij als cliffhanger, want hier kom ik de volgende aflevering op terug. Zo snel mogelijk, maar ik heb er geen harde datum voor. De beste manier is om op 'volgen' te klikken, zodat je daar direct van op de hoogte wordt gesteld.

Nu een verhaal dat zich in de wereld van Allemans afspeelt. Een verhaal van Bodie het Sterrenkind. Dit is voor mij een beetje pootjebadend mijn eigen reeks verhalen aftrappen. Ik grijp dit moment ook aan om een nieuw seizoen te starten.

Het verhaal van Bodie het Sterrenkind bestaat al veel langer dan de wereld van Allemans. Het is ontstaan uit het grootste verdriet dat ik ooit heb meegemaakt en nooit weer hoop mee te maken. Het verlies van ons eerste kind, onze zoon Bodie. Bodie is geheel onverwachts enkele dagen voor de bevalling overleden. Op Tweede Kerstdag 2021. Dat onverwachte en de vragen waar we nooit antwoord op zullen krijgen maken de klap hard en extra pijnlijk.

Iedereen verwerkt verdriet op een andere manier. Daar bestaat geen ultieme oplossing voor, behalve misschien wat goed bedoelde adviezen. Die adviezen neem ik pas serieus wanneer de adviseur het ook zelf heeft meegemaakt en dat gun ik niemand. Ik denk niet dat er één goede manier bestaat, maar enkel jouw eigen manier. Op zo'n moment worden je prioriteiten op een wrede manier heel duidelijk en de tolerantie voor onzin raakt op een rap tempo uitgeput.

Ik verwerk mijn verdriet door me te richten op tekenen en schrijven, mijn ADHD hyperfocus maakt dat nog eens bijkans obsessief. Of het gezond is? Geen idee. Ik besef me nu pas dat ik het verdriet en de herinnering graag tastbaar wilde maken. Het zal ook niet per se een goed verhaal zijn. Het zal voor velen zoetsappig zijn en barstensvol beginnersfouten zitten. Voor mij betekent het des te meer.

De rest kan ik leren, maar dit neemt niemand mij meer af.

Tips en tricks voor toekomstige verhalen zijn altijd welkom. Laat vooral bericht achter in de comments! Laat dan alsjeblieft meteen een aantal sterren achter als review! Dat is lief, maar uiteraard geen verplichting.

Helaas zijn er een hele hoop afleveringen geschrapt door stichting Brein in opdracht van Gottmer. Dat begrijp ik wel en misschien wat naïef van mijn kant. Ik dacht dat het met bronvermelding en direct linken naar de uitgever wel in orde zou zijn.

Ik upload vandaag de laatste met een verhaal van een ander. Nijntje vliegt van Dick Bruna. Daarmee sluiten we seizoen 1 af. Vanaf seizoen 2 gaan we verder met eigen verhalen, zodat ik niet in de problemen kom met auteursrechten. Volg 'Nog ééntje dan!' als je daarvan op de hoogte wil blijven. Reviews zijn behulpzaam en lief!

Ik ben wat later deze vrijdag. Excuses. Op de een of andere manier werd mijn normale upload verbannen wegens het noemen van de schrijfster. Dat probeer ik op deze manier subtiel te omzeilen. Net zo subtiel als de fles "druivensap" voor oma in dit sprookje.

Dit is roodkapje uit het gouden boek voor meisjes, uitgegeven door Rubinstein.

Hoppa. Veertig volgers. Bijna net zoveel als mijn aantal levensjaren. Om dat te vieren ga ik jullie extra lang vervelen vandaag. Ruim negen minuten. Mijn dochter zit erbij en is zeldzaam stil. Het blijkt dus een boeiend verhaal van Hans de Beer. Dit keer lezen we Kleine IJsbeer Een ijsbeer in de tropen. uitgegeven door De Vier Windstreken. Laat gerust reacties achter met op- en aanmerkingen, maar onthoud: ik doe het voor de lol. Er kleeft niets commercieels aan. Tips voor leuke boeken zijn altijd welkom. Een review op Spotify is heel lief!... mits een beetje positief uiteraard😁.

Zoals beloofd een kleine traktatie voor mijn verjaardag. Of je er nu blij mee bent of niet! zo ja, dan is een review altijd een leuk cadeautje. Even pluggen😁 Het kind van de Gruffalo leek mij een mooi vervolg op de Gruffalo van vorige week.

Vrijdag de dertiende. Het is mijn verjaardag... niet allemaal tegelijk. Hopelijk heft dat het ongeluk weer een beetje op. Reviews (mits een beetje positief uiteraard😶) zijn een mooi cadeautje! We luisteren twee verhaaltjes vandaag. Ik trakteer 😉. We beginnen met een tikje langdradig, maar een heerlijk 'voor het slapen gaan' verhaal. Het voelt als een mantra. Als schaapjes tellen. Oftewel: herhalen tot je erbij neer valt. 'Welterusten Kleine beer' van Martin Waddell en Barbara Firth heeft nog nooit teleurgesteld. weer een parel uitgegeven door Lemniscaat.

Aangezien de aflevering van gisteren met Borre nogal kort was, mik ik er 'nog ééntje dan' tussendoor. Een bekende over de sluwe intelligentie van een piepklein muisje. list en bedrog in het woud.

We zitten bijkans weer in een epidemie, dus dit leek me wel passend voor deze vrijdag. Borre en de loopneus van Jeroen Allbers en met tekeningen van Stefan Tijs is geen onbekende. Het is een onderdeel van de Borre Leesclub die je op veel basisscholen tegenkomt.

Voordat je door het woord loopneus, net als ik, op het idee komt om de legendarische dad joke "Ik heb je neus!" te doen, bedenk dan goed dat kinderen een zeer levendige fantasie hebben. Mijn dochter kon het niet waarderen...

Een korte extra aflevering van Nijntje in de dierentuin, geschreven door Dick Bruna. Dat hoef ik waarschijnlijk niemand uit te leggen, want wie is er niet mee groot geworden. Perfect voor het slapengaan. Vanaf het begin een favoriet van mijn dochter als we ons abonnement van Burgers Zoo weer eens hebben verzilverd.

uitgegeven door Mercis uitgeverij.

Dit is meteen een test of ik deze aflevering kan uploaden zonder meteen gecensureerd te worden. Dat begrijp ik heel goed, gezien het auteursrecht, maar toch jammer. De volgende bestemming is het nijntje museum in mijn geboortestad Utje.