In Momang ward je hitt diskuteert, dat „Tiktok“ un annere Internet-Deenste för Kinner un Jugendliche verboden oder tominst reguleert warrn schüllt.

Tscha, wat schall man dorto seggen? Kloar, wat so in’t Internet allns frie togängli is, dat kann een al Angst un Bang moken. Un dat sick de Internet-Wirtschoop an Kinner un junge Lüüd gesundstött, dat is ’n Schann.

Overs allns wat ’n Bildschirm hett, hett uns je jümmers al faszineert.

Af de 1950er Johrn wurrn mitmol ümmer mehr Möbels in ümmer mehr Stuuven no’n Ferseh-Apparot utricht‘.

Jo, un wenn wat in Fernsehn leep, denn hebbt de Lüüd in de Stuuven ni mehr tosom snackt, sünnern blots noch no de Mattschiev keeken.

Gau hett de Wirtschop dat Fernsehn för ehr Reklame entdeckt. Un bald kunn jedeneen nosabbeln, wat in de Reklame vertellt wurr.

Overs dormols geev dat obends noch Sennesluss un vun Meddag bet Klock dree kunn man blots dat Testbild sehn. Dat kunn man doch mol weller inföhrn. Ook för’t Internet. Overs dor harrn wohrschienli sogor de, de Tiktok vör junge Lüüd verbeeden wüllt, wat gegen. Wenn man sick nömli mol ’n Bunnesdagsitzung ankiekt, denn süht man, dat veele Afgeordnete leever mit ehrn Ackersnacker speelt, as sick antoheuern, wat vöör vertellt ward.

Tscha, un wat de Grooten mokt, dat mokt de Kinner nu mol no.

Overs dor fallt mi noch wat in: Ick kinn ’n Meister in’t Holthandwark, de as Utbiller an de Berufschool kaputte Smartfohns in sien Frünneskring sammeln deh. Un de hett he in sien Büro mit 100er Nogels an so’n dicken Balken haut. Meern dör’t Display. Sien Lehrjungs un –Deerns hett he denn jümmers seggt: „Seh‘ ick een vun Ju bi de Arbeid mit‘ Smartfohn, denn nogel ick dat blang de annern an Balken!“ Tscha, dor hett sick keeneen truut, blang de Pausen dat Telefoon ut de Tasch to fummeln.

Veellicht mutt in Bunnesdag ook mol so’n Balken un ’n Schwung 100er Nogels hen. Denn wurrn de Afgeordneten scheun vörmoken, wo man ohne Ackersnacker trechkümmt. Un veellicht wurr sick de Rest denn ganz vun alleent trechloopen…

In düssen Sinn