طی دوهفته، در نقطه‌سرخط، قصد داریم به موضوع «گیلتی پلژر» بپردازیم: اوّل اینکه گیلتی پلژر چیست؟ سپس چرا پرداختن به آن جالب و مهم است؟ و بالاخره، چند مورد گیلتی پلژر جالب را با هم مرور می‌کنیم.

دلنوشته‌ای به نام «به همین سادگی» به مناسبت روز جهانی شیر مادر.

تعریف شما از جرم چیست؟ آیا این تعریف در همه‌ کشورهای دنیا یکسان یا دست‌کم نزدیک به هم است؟ آیا جایی را سراغ ندارید که با ارائه‌ تعریف شخصی و سلیقه‌ای از جرم، بی‌گناهان را فقط و فقط به خاطر رفتار و افکار و عقاید متفاوت‌شان، مجرم شمارند؟ «به سلامتی محتوای مجرمانه» و «جمهوری مجرمان» دو یادداشتی هستند که در نقطه سرخط این هفته به این قبیل پرسش‌ها پاسخ می دهند.

به نظر شما مرز بین بی‌اعتنایی به وضعیت همسایه‌ها و حریم خصوصی کجاست؟ یا به عبارت دقیق‌تر «وقتی صدای دعوای همسایه‌ها را می‌شنویم، باید کاری بکنیم؟» در نقطه‌سرخط این هفته بخش دوم و پایانی یادداشتی را خواهید شنید که به این مسئله می‌پردازد. مسئله‌ای که سؤال بسیاری از ساکنان شهرهای بزرگ و پرجمعیت است.

به نظر شما مرز بین بی‌اعتنایی به وضعیت همسایه‌ها و حریم خصوصی کجاست؟ یا به عبارت دقیق‌تر «وقتی صدای دعوای همسایه‌ها را می‌شنویم، باید کاری بکنیم؟» در نقطه‌سرخط این هفته بخش اوّل یادداشتی را خواهید شنید که به این مسئله می‌پردازد. مسئله‌ای که سؤال بسیاری از ساکنان شهرهای بزرگ و پرجمعیت است.

در نقطه‌ سرخط این هفته، ادامه‌ یادداشت «تحقق ایران در خارج از ایران، تحقق خارج از ایران در ایران» رو خواهید شنید که سعی می‌کنه برای یک پرسش همیشگی، پاسخ مناسب و معقولی پیدا کنه: بحث جاودانه‌ ماندن یا رفتن.

در نقطه‌ سرخط این هفته و هفته‌ آینده، یادداشتی رو خواهید شنید که سعی می‌کنه برای یک پرسش همیشگی، پاسخ مناسب و معقولی پیدا کنه: بحث جاودانه‌ ماندن یا رفتن.

در نقطه‌سرخط این هفته، با مرور یادداشتی از «آقای مترجم»، به این مسئله خواهیم پرداخت که کارها و فعالیت های ما چه‌قدر مفید هستند یا به اصطلاح چه‌قدر به درد می‌خورند.

به نظر شما خنده‌دارترین بخش اجرای استندآپ کمدین‌ها چیست؟ و اینکه چه‌قدر با کمپین «احمق‌ها را معروف نکنیم» در فضای مجازی موافقید؟ دردو یادداشت شنیدنی و جالبی که در نقطه‌سرخط این هفته خواهید شنید، پاسخ این پرسش‌ها را خواهید یافت

در نقطه‌سرخط این هفته، با نگاهی به یادداشت «معجزه ای رخ می دهد؟» به آسیب-شناسی مقوله ای خواهیم پرداخت که یک جامعه‌شناس آن را «روان‌شناسی زرد» می‌نامد: گونه‌ای از روان‌شناسی که از علمِ روان‌شناسی تنها چند کلمه‌ی قلمبه‌‌سلمبه و چند نامِ پرآوازه به امانت می‌گیرد تا ظاهری علمی به مباحث خود دهد.