In Auke Hulst’s nieuwe en zeer persoonlijke roman De Mitsukoshi Troostbaby Company probeert zijn alter ego in fictieve toekomstscenario’s houvast te vinden om na een afgebroken zwangerschap, met het verlies om te kunnen gaan. Biedt een robotbaby werkelijk troost? Lotje IJzermans spreekt met Hulst over verlies, schuld, toekomst en zijn door verwondering en verwaarlozing gemarkeerde jeugd waar sciencefiction een grote rol speelde.

Als een malafide Forrest Gump duikt meesteroplichter Piet van Haut constant op in de Belgische en Nederlandse geschiedenis. Van missverkiezingen tot de zaak Dutroux. Eens werd hij zelfs onthaald door minister-president Wim Kok en verbleef hij twee maanden op kosten van de staat in het Amstel Hotel. In dezelfde periode overtuigde hij de directeur van Lelystad Airport dat hij een oliesjeik was en maakte hij proefvluchten in verschillende Boeings. Schrijver Maarten Inghels dook in het leven van Piet van Haut en raakte verstrikt in een web van leugens en onverwachte onthullingen.

Pieter van der Wielen sprak met Maarten Inghels.

Dat de Nederlandse man er alles aan doet om goed gekleed voor de dag te komen is allicht te herleiden uit het gegeven dat de stijlgids Man op z’n best van Volkskrantcolumnist en Esquire hoofdredacteur Arno Kantelberg al tijden niet meer leverbaar was. Gelukkig verschijnt er vier jaar na dato een herziende versie. De wereld is veranderd en daarmee ook het modebeeld. Dus schreef Kantelberg een aantal aanvullende katernen, want hoe kleedt de thuiswerkende man zich stijlvol? En welke kleren maken de man nu traditionele genderrollen steeds meer vervagen?

Oeke Hoogendijk filmde jarenlang haar moeder die vanwege haar kamptrauma aan straatvrees leed en haar appartement decennia niet verliet. In Thuiswitz, die nu op het IDFA draait, toont ze haar moeder als een eigenzinnige en geestige vrouw die haar woonkamer tot een fijne vesting maakte van waaruit ze de wereld kon bekijken. En dan zijn er nog twee films die Hoogendijk onlangs afrondde: Schatten van de Krim, over een oude kunstcollectie die sinds Poetins annexatie van de Krim in het Amsterdamse Allard Pierson museum gegijzeld ligt en Licht over de wonderlijke componist Stockhausen.

Gitarist en componist Corrie van Binsbergen gaat nooit voor maar één ding of genre. Ze werkte bovendien samen met talloze andere muzikanten én schrijvers als Remco Campert, Manon Uphoff en Toon Tellegen. Maar nu kiest ze dan eindelijk: voor het componeren om precies te zijn. Ze stopt als artistiek leider van haar eigen Stichting Brokken en organiseert nog één keer haar allerlaatste Brokken Festival in het Bimhuis.

Met zijn essay De Fundamenten houdt Ramsey Nasr een vurig pleidooi voor het herstel van de instituties die onze samenleving bijeenhouden. Het werd afgelopen coronajaar een bestseller en leverde hem ook een wonderlijke ontmoeting met Rutte in het torentje op. In Nooit Meer Slapen vertelt de dichter en acteur over de wortels van zijn engagement en liefde voor de kunst, zijn fascinatie voor historische artefacten en draagt hij voor uit het net verschenen Nasr Compacter; een eerste bloemlezing van zijn gedichten.

 

Lotje IJzermans sprak met Ramsey Nasr

Ontwerper Borre Akkersdijk won dit jaar de Dutch Design Award. Hij hackte breimachines en maakte een platform waarmee iedereen zijn eigen stoffen kan ontwerpen én die de textielindustrie met al zijn problemen veel transparanter maakt. Daarmee ziet hij een toekomst met een veel minder vervuilende en verspillende mode-industrie voor zich.

Meer nog dan kledingontwerper, is Borre Akkersdijk textielontwerper. Met zijn innovatieve en vaak technische stoffen slaat hij een brug tussen ambacht en de toekomst. Door samenwerkingen met grote modemerken, luxe automerken en recent nog Apple’s grote sciencefiction serie Foundation is Akkersdijks naam in de internationale modewereld nog steeds rijzende.

Vorig jaar won Sander Kollaard de Libris Literatuur Prijs voor zijn boek Uit het leven van een hond. Nu is er een nieuwe roman: De Kleuren van Anna. Hij sprak met Pieter van der Wielen over de voor- en nadelen van laat debuteren, de overschatting van exceptioneel drama in literatuur en natuurlijk zijn nieuwe boek.

In Three Minutes – a Lengthening, die op het IDFA in première gaat, vormen drie minuten amateurfilm uit 1938 de basis voor een lange documentaire. Een Amerikaanse zakenman filmt het straatleven tijdens een bezoek aan zijn Poolse geboortestadje Nasielsk, waar op dat moment nog drieduizend joden woonden. Twee jaar later overleefden slechts honderd van hen de Shoa. Historica Bianca Stigter vertraagt in haar debuutfilm de beelden en zoomt in op details. Welke naam staat er op een winkelruit? Wie waren deze mensen, die zo vrolijk en nieuwsgierig de camera inkeken?

Pieter van der Wielen gaat met Bianca Stigter in gesprek