Bilütten goh ick ganz gern mol no’t Kino. Gern mit anner Lüüd, so dat man achteran noch över den Film snacken kann un an leevsten in een vun de lütten Kinos mit blots een Saal, vun de je noch so’n poor in uns‘ Gegend sünd. 

Dat gifft an un för sick gor nix Bestimmted, wat ick mi besünners gern ankiek. Mol is dat ’n Drama, mol wat Lustiged, mol wat mit veel Fantasie oder ook mol wat Gruseliged. 

Tomeist sett ick mi in’n Film, wenn in de Zeidung steiht oder wenn in’t Radio seggt ward, dat sick dat lohnt oder ook wenn ’n Fründin oder’n Fründ to mi seggt: „Dat kiek di mol an, ward di gefalln!” 

Dat gifft overs ook Lüüd, de mi hunnertperzentig dorvun afbringen künnt, no’t Kino to loopen.

Un dat sünd de, de een praktisch den ganzen Film vun vöör bet achter vertellt.

Un wat amüseert se sick dorbi. Se sülms hebbt denn wiss jede Explosioon un jede dramatische Szene för’t binnere Oog. 

Dat kriegt man je overs vun buten gor ni mit, wenn man ehr toheuert.

Natüürli tellt düsse Oart vun Vertellers een ook all de Nooms vun de op, de in de Film vörkümmt – annerlei, wat se wichti sünd oder ni.

Un dat duuuuert. Wenn nix dormang kümmt, denn kriegt man ook noch to weeten, wat bi den Film allns in Afspann stohn hett.

Liekers – ick lot ehr vertelln, wenn ick jüst Tied to’t Toheuern heff. 

To’n een mokt ehr dat je so veel Spoß un to’n annern vertell ick sülms je ook’n ganzen Barg – denn mutt ick ook mol toheuern könen. 

Blangbi spoor ick dorbi af un an ook noch bored Geld. So’n Kinobesöök mit Popkoorn un wat to drinken, de kost’ je ook jümmers ’n poor Euro. 

Verpassen doh ick an un för sick ook nix – annerlei wat ick mi ’n Film sülms ankiek oder wat ick mi em blots vertelln lot.

Liekers much ick doch all de, de mi tokünfti ’n Film vertelln wüllt, üm een Sook beeden: Künnt Ju to de näste Vertellstünn ni ook’n beten Popkoorn mitbring‘. Un wenn Ju mi den Film bi mi to Huus vertellt, denn wurr ick ook ’n Beer statt ’n Bruus nehm‘. Fohrn mutt ick denn je ni mehr...

In düssen Sinn