Łk 2:49-50: "I powiedział do nich: Czemu mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co należy do mego Ojca? Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im mówił."

Łk 9:44-45: "Przyjmijcie te słowa do waszych uszu, Syn Człowieczy bowiem będzie wydany w ręce ludzi. Lecz oni nie zrozumieli tych słów i były one zakryte przed nimi, tak że ich nie pojęli, a bali się go o nie zapytać."

Łk 18:31-34: "Potem wziął ze sobą dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy do Jerozolimy i wypełni się wszystko, co zostało napisane przez proroków o Synu Człowieczym. Będzie bowiem wydany poganom, wyśmiany, zelżony i opluty; Ubiczują go i zabiją, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Lecz oni nic z tego nie zrozumieli. Te słowa były przed nimi zakryte i nie wiedzieli, o czym była mowa."

Uczniowie NIE ROZUMIELI.

Jezus początkowo nie przejmowal się tym, że nie rozumieli…

Mt 15:10: "I przywoławszy do siebie lud, rzekł im: Słuchajcie i zrozumiejcie."

Kol 1:9-10: "Dlatego i my od tego dnia, w którym to usłyszeliśmy, nie przestajemy za was się modlić i prosić, abyście byli napełnieni poznaniem jego woli we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu; Abyście postępowali w sposób godny Pana, by podobać mu się we wszystkim, w każdym dobrym uczynku wydając owoc i wzrastając w poznawaniu Boga;"

Poznanie > zrozumienie > postępowanie

2Tm 2:7: "Rozważ, co mówię, a niech Pan ci da zrozumienie we wszystkim."

Człowiek poznaje i rozważa, ale zrozumienie daje Pan.

Łk 24:36-48: "A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam. A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha. I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia? I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu. A on wziął i jadł przy nich. Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma. I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać; I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. A wy jesteście tego świadkami."

Mt 13:23: "A posiany na dobrej ziemi to ten, który słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny trzydziestokrotny."

O czym myślisz - o tym rozmawiasz.

O czym rozmawiasz z ludźmi - o tym rozmawiasz z Bogiem.

Flp 4:6-8: "Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie."

Zasady skutecznej modlitwy:

Proces dojrzewania modlitwy:

W dojrzałej modlitwie wszystkie te elementy są i się cały czas wzajemnie przenikają.

Zasada 3. Świadomie wybieraj drogę, którą idziesz

BW: Łk 8:11-15: "A podobieństwo to znaczy: Ziarnem jest Słowo Boże. A tymi na drodze są ci, którzy wysłuchali, potem przychodzi diabeł i wybiera słowo z serca ich, aby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. A tymi na opoce są ci, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, ale korzenia nie mają, do czasu wierzą, a w chwili pokusy odstępują. A to, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy usłyszeli, ale idąc drogą wśród trosk, bogactw i rozkoszy życia, ulegają przyduszeniu i nie dochodzą do dojrzałości. A to, które padło na dobrą ziemię, oznacza tych, którzy szczerym i dobrym sercem usłyszawszy słowo, zachowują je i w wytrwałości wydają owoc."

Kluczowy dla nas jest werset 14.

Dla dojrzałości kluczowy jest proces.

Jest jednak moment, do którego zmierzamy - to moment gotowości do wydania potomstwa, czyli owocowania w jednym w trzech znaczeń:

Co zrobić, by nie znaleźć się w miejscu bezowocność?

Idąc przez życie unikaj trosk, pogoni za bogactwem i szukania rozkoszy życia. Te postawy i zachowania powstrzymują w nas rozwój owocu i dorastanie płodu do zrodzenia.

Jak to zrobić? Przyjrzyj się swoim myślom, rozmowom i modlitwom.

Werset 14: Definicje Stronga: τελεσφορέω telesphoréō, tel-es-for-eh'-o;  być nosicielem dopełnienia (dojrzałości), czyli spowodować dojrzałość owocu (w przenośni): — doprowadzić owoce do doskonałości.

My nie idziemy do nieba, idziemy do Ojca.

Adam z Ewą zjedli z drzewa poznania, bo chcieli się uniezależnić od Boga.

Im większa zależność od Ojca, tym większa dojrzałość.

Duch święty jest naszym przewodnikiem do coraz większej zależności od Ojca.

Ef 1,3-5

Zasada 2. Trwaj w procesie dojrzewania.

Skąd się bierze duchowy wzrost? I czym on jest?

Duchowy wzrost lub rozwój to rosnąca stałe siła obszaru ducha w życiu człowieka i coraz większa zdolność do kontrolowania z pozycji ducha obszaru ciała.

Skąd się bierze rozwój ducha? Ze zintegrowanego, intencjonalnego i zaplanowanego działania.

Zasada 1. Co człowiek sieje to będzie żął

Prz 22:8: "Kto sieje nieprawość, będzie żąć cierpienie, a rózga jego gniewu przepadnie."

Prz 11:18: "Niegodziwy czyni zwodnicze dzieło, a kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę pewną."

2Kor 9:1-12; Ga 6:7-8; 1Kor 15:35-36; J 4:35-38; 1Kor 3:6-8

Zasada siania i żęcia:

       a. Słowo Boże

       b. Sprawdzanie źródeł informacji

       c. Dyscyplina i samokontrola

    2. Troska o emocje Rz 12

       a. Empatia - to oznacza gotowość odczuwania strachu, niepokoju, bólu utraty, obaw o przyszłość  - ale w takim zakresie, w jakim odczuwają to ci, którzy przez wojnę NAPRAWDĘ przechodzą

       b. Uwaga na niekontrolowane nakręcanie emocji - w tym nie pomaga samotność

       c. Uwaga na egotyzm emocjonalny - skupianie się najpierw na MOICH oryginalnych emocjach wynikających ze świadomości czegoś lub bycia świadkiem, a nie uczestnikiem wydarzeń

    3. Troska o działanie

       a. Nie z powodu wyrzutów sumienia, ze mam lepiej niż ci, co na wojnie, ale z powodu miłości i ludzkiej solidarności

       b Robić to, co naprawdę potrzebne, a nie to, co mi się wydaje, ze może być potrzebne

       c. Działać razem i w koordynacji z innymi

       d. Nie działać żeby poczuć się lepiej, że coś robię

       e. Jeśli nie masz nic do zrobienia, bo wszyscy już wszystko zrobili i wymyślili, to pozostań przy modlitwie - uważnej i konkretnej

       f. Ogłaszamy pokój SHALOM i w tym samym czasie walczymy wszystkimi środkami, jakie mamy.

Rz 12:10-15: "Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku, W gorliwości nie ustawając, płomienni duchem, Panu służcie, W nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali; Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność. Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie. Weselcie się z weselącymi się, płaczcie z płaczącymi."

Ga 5:16-25: "Mówię więc: Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem pożąda na przekór Duchowi, a Duch na przekór ciału; są one sobie przeciwne, tak że nie możecie czynić tego, co chcecie. Lecz jeśli jesteście prowadzeni przez Ducha, nie jesteście pod prawem. A znane są uczynki ciała, którymi są: cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta; Bałwochwalstwo, czary, nienawiść, niezgoda, zawiść, gniew, spory, kłótnie, herezje; Zazdrość, zabójstwa, pijaństwo, hulanki i tym podobne; o nich wam mówię, jak już przedtem powiedziałem, że ci, którzy takie rzeczy czynią, królestwa Bożego nie odziedziczą. Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara; Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali swoje ciało wraz z namiętnościami i pożądliwościami. Jeśli żyjemy w Duchu, w Duchu też postępujmy."

I. Oczekiwania od przywódców

    1.Prawidłowe

        a. Nauczanie słowa

        b. Poddanie Bogu i innym przywódcom

        c. Bycie przykładem i wzorem w życiu, pracy i służbie

        d. Autentyczność

        e. Zlecanie prac i wyznaczanie zadań

        f. Rozwijanie ludzi do samodzielności

    2. Chybione obiektywnie

        a. Bycie nieomylnym

        b. Bycie doskonałym  (oczekiwanie doskonałości od innych prowadzi do osądzania)

        c. Posłuszeństwo kongregacji

        d. Bycie niezależnym od ludzi

    3. Chybione specyficznie (bo np. niezgodne z talentami, predyspozycjami lidera)

    4. Patologiczne (wyrównywanie deficytów emocjonalnych oraz w innych relacjach, manipulacja)

II. Owoce dobrego przywództwa

1P 5:1-5: "Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada. A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały. Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy zaś wobec siebie bądźcie poddani. Przyobleczcie się w pokorę, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje."

1Tes 5:12-13: "I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają; Ze względu na ich pracę darzcie ich jak najgorętszą miłością. Zachowujcie pokój między sobą."

1Tm 5:17: "Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce."

Hbr 13:17: "Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne."

1. Odpowiedzialność przywódców w kościele

a. Przed Bogiem (szafarstwo w Bożym imieniu)

b. Przed ludźmi (nauczanie, korygowanie, stwarzanie warunków do rozwoju i wypełniania powołania, niedawanie zgorszenia)

2. Zadania przywódców w kościele

a. Zarządzanie - mieniem, czasem, energią, zasobami ludzkimi

        > Tworzenie planów realizacji celów wspólnotowych

        > Kontrola i ewaluacja realizacji planów

b. Nauczanie - dzielenie się wiedzą ze względu na doświadczenie i poznanie duchowe

c. Pasterzowanie

d. Praca wśród wierzacych  (1Tes 5,12-13)

e. Odbieranie od Boga wizji, celów dla wspólnoty i przekazywanie ich ludziom

f. (1Tm 4,11-…) Bądź przykładem w mowi, postępowaniu, w miłości, w duchu…

1P 5:1-5: "Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada. A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały. Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy zaś wobec siebie bądźcie poddani. Przyobleczcie się w pokorę, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje."

1Tes 5:12-13: "I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają; Ze względu na ich pracę darzcie ich jak najgorętszą miłością. Zachowujcie pokój między sobą."

1Tm 5:17: "Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce."

Hbr 13:17: "Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne."

1. Kto rządzi w kościele?

Jezus tylko

Mk 10,42-45

J 13,12-17

Mt 23,8

Iz 42,8

2. Jakiej władzy w kościele Bóg nie akceptuje?

Mk 15,37-38

3. Kim są przewodnicy? Biblijne modele przewodzenia w NT

a. Hegemonai Hbr 13

b. Proistemi 1Tes 5,12-13; 1Tm 5,17

c. Presbyteros

d. Episkopos

d. Diakonos

4. Jak się ustanawia starszych, biskupów i diakonów?

a. Dz 14,23

b. Tt 1,5-11

c. 1Tm 3

Iz 42:8: "Ja, Pan, a takie jest moje imię, nie oddam mojej czci nikomu ani mojej chwały bałwanom."

Iz 48:11: "Przez wzgląd na siebie, przez wzgląd na siebie czynię to, bo jakże zbezczeszczone było moje imię; a przecież mojej chwały nie oddam innemu."

Mt 27:50-51: "Ale Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha. I oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry do dołu, i ziemia się zatrzęsła, i skały popękały,"

Dz 14:23: "A gdy w każdym kościele ustanowili starszych, modląc się i poszcząc, powierzyli ich Panu, w którego uwierzyli."

Tt 1:5-11: "Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem; Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność. Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem; Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy; Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają. Jest bowiem wielu niekarnych, oddających się czczej gadaninie i zwodzicieli, zwłaszcza wśród obrzezanych. Im trzeba zamknąć usta, gdyż całe domy wywracają, nauczając, czego nie należy, dla brudnego zysku."

1Tm 3:1-13: "Wiarygodne to słowa: Jeśli ktoś pragnie biskupstwa, pragnie dobrej pracy. Biskup więc ma być nienaganny, mąż jednej żony, czujny, trzeźwy, przyzwoity, gościnny, zdolny do nauczania; Nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niełakomy na brudny zysk, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy; Dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w posłuszeństwie i wszelkim szacunku; Jeśli bowiem ktoś nie umie rządzić własnym domem, jakże będzie mógł troszczyć się o kościół Boży? Nie nowicjusz, żeby nie wbił się w pychę i nie wpadł w potępienie diabelskie. Musi też mieć dobre świadectwo od tych, którzy są na zewnątrz, żeby nie ściągał na siebie hańby i nie wpadł w sidła diabła. Diakoni także mają być poważni, niedwulicowi, nienadużywający wina, niełakomi na brudny zysk; Zachowujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. I niech będą najpierw wypróbowani, a potem niech służą, jeśli są nienaganni. Ich żony także niech będą poważne, nierzucające oszczerstw, trzeźwe, wierne we wszystkim. Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. Ci bowiem, którzy dobrze pełnią służbę, zyskują sobie zaszczytny stopień i wielką śmiałość w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie."