در میانه اقیانوس آرام، جایی که آب‌ها آسمان را در آغوش گرفته‌اند و هیچ خشکی‌ای در افق دیده نمی‌شود، نقطه‌ای وجود دارد که دورترین مکان از هر انسان و خشکی است. اینجا نقطه نِمو یا هیچ‌کس است؛ جایی که تنهایی به معنای واقعی کلمه تجلی پیدا می‌کند... به چهارمین قسمت از ملانکولی آبی خوش آمدید.

آهنگ‌های این قسمت:

• Pascal Rogé — “Clair de Lune”, Claude Debussy