Anastas Mum Satsana” seni, İstanbul’un taşlı sokaklarından mitolojik kıyılara, bir mumun titrek ışığında yolculuğa çıkarıyor. Bu podcast, bir ağıtla değil, bir davetle başlar: geçmişin gölgeleriyle bugünün ritüellerini buluşturur. Kimbilir kaç kez geçtin önünden, sen de dinle bakalım sana neler fısıldayacak Çemberlitaş ve İstanbul?

Erguvan Masalları, Boğaz’ın mor sabahlarında açan bir anlatı ritüelidir.

İsa’nın son akşamından Yahyâ Efendi’nin rüyasına, bir öpücüğün yankısından Yûşa’nın çağrısına uzanan bu sesli anlatı; tarih, mitoloji ve şiiri bir araya getiriyor.

Her bölümde bir iz sürüyoruz:

Bir çiçekten bir peygambere, bir rüyadan bir dua’ya…

İstanbul’un dört manevi muhafızından biri olan Yahyâ Efendi’nin gözünden, erguvanın yas renginde saklı sırları dinliyoruz.

“Sahi, Kudüs’te deniz var mı?

Masal diye başladım ya,

Ya gerçekse…”

Bugün Sultanahmet Meydanı’nda sessizce duran, ama geçmişin binlerce sesini içinde taşıyan bir yapıdayız: Yılanlı Sütun. Pagan inançlardan Hristiyan imparatorluklara, Osmanlı efsanelerinden modern şehir efsanelerine kadar uzanan bu bronz üçayak, sadece bir taş yığını değil — bir kolektif hafızanın taşıyıcısı.

Bu bölümde:

• Delphi’den İstanbul’a uzanan yolculuğunu

• MÖ 479’daki Plataea zaferini

• Üzerindeki unutulmuş yazıtları

• Çeşme olarak kullanımına dair kazı bulgularını

• Haçlılar, Osmanlı tılsımları ve enerji söylemleri arasındaki geçişleri birlikte keşfediyoruz.

Bir fotoğrafla başlayan bu yolculuk, tarihin alt katmanlarına inen bir anlatıya dönüşüyor. Yılanlı Sütun hâlâ orada. Sessiz ama dirençli. Mitolojiyle, tarihle ve halk belleğiyle örülmüş bir İstanbul taşını sesinle dinlemeye hazır mısın?

Geçtiğimiz günlerde Yıldız Korusu’nda yürürken, *Burasının bir zamanlar defne ormanı olduğunu öğrendim.* 

Bir anda adeta zamanda yolculuk yaşadım, Tarihle doğanın içiçe yaşadığı Olimpos Antik kentinin  havası doldu içime ve sonra Olimpos dan Yıldız Parkına zamanın içinden süzülerek defne kokusu geldi burnuma..  Bir anda mitolojinin büyülü dünyasına sürüklendim.

Haydi sizler de eşlik edin bana …

"Merhaba dostlar, 'Nur’un Mitolojik Yansımaları'na hoş geldiniz! Bugün, Yunan mitolojisinin en çalkantılı evliliklerinden birine, Zeus ve Hera’nın düğününe davetliyiz.

_"Eski çağlardan beri, evlilikler sadece romantik bağ değil, aynı zamanda evrenin düzenini koruyan güçlü bir birliktelik olarak görüldü.

Zeus ve Hera’nın düğünü de  tam olarak  böyleydi—bir Hieros Gamos, yani tanrılar arasında yapılan kutsal bir evlilik. 

Gökyüzünde şimşekler çakıyor, Olimpos’un zirveleri sarsılıyor… Bugün, aşk ile güç arasındaki ince çizgide yürüyen iki tanrının evliliğine tanıklık ediyoruz. Bu düğün bir birliktelik mi, yoksa sonsuz bir mücadele mi?

Sevgili çocuklar ve içindeki çocuğu yaşatanlar., bugün sizleri küçük bir çocukla tanıştıracağım.

5 yaşında, eline kağıt kalem verdiklerinde hayretle karaladıklarının bir “minuet “ olduğunu gördüler.

6 yaşında, • Viyana’da Kraliçe Maria Teresa huzurunda piyano çalar. Ancak annesinden uzakta ,turnededir. Ve annesini çok özlemiştir.

• Kraliçenin kucağına çıkar.Bu Kraliçenin hoşuna gider ve onu sımsıkı kucaklar.

• Marie Antoinet kraliçenin huzuruna çıkarken Wolfgang’a eşlik eder, düşünce de kucağına alıp ilgilenir.

«Bana karsi çok kibar davrandiniz. Sizinle evlenmek isterim.»

Hadi gelin gidelim o yıllara...

Sevgiyle kalın, hoşça kalın🌼

Narkisos, eşsiz güzelliğiyle tanınan ancak herkesi reddeden bir gençtir. Echo, ona aşık olan su perisi, Narkisos tarafından reddedilir ve üzüntüden kaybolur. Nemesis, Narkisos'un kibirli davranışlarını cezalandırmak için onu kendi yansımasına aşık eder. Narkisos, kendi yansımasına olan aşkı onun hazin sonunu getirir.*Narkisos'un hikayesi, kişisel ve toplumsal dersler çıkarmamıza yardımcı olur. Bu mitolojik öykü, kibir, empati, adalet ve kendini tanıma gibi evrensel temaları işlerken, bize insan doğasının karmaşıklığını ve hatalarımızdan ders çıkarmanın önemini hatırlatır.

Bir kadının ruju fazla kırmızıysa hayatı hiç de yolunda gitmiyordur. Diyordu izlediğim filmdeki karakter. Benim de kırmızı ruj hakkında iki çift sözüm var.

Devamı podcastte...

Ghosting2000’li yılların başından itibaren hayatımıza giren bir tanımlama.Antik mitolojiden günümüz ilişkilerindeki hayal kırıklıklarına uzanan bir konu Ghosting.Hades’in Görünmezlik Miğferini , Hades ve Perseus gibi figürler güç ve korunma amacıyla taktılar. Bu şapka görünmez olma yeteneği verir. Örneğin Perseus, Medusa’yı öldürürken bu miğferi kullanmış ve görünmeden hareket edebilmiştir.Görünmezlik, çocukluk hayallerimizde bir süper güçken, sosyal ilişkilerde bir cezalandırma biçimi haline gelmiştir.Ghosting’in en yıkıcı yanı, karşı tarafa cevap hakkı tanımadan ilişkiyi bitirmek ve hiçbir açıklama yapmadan bir “boşluk” yaratmaktır.Yüksek miktarda dışlanma ve reddedilme içerir.Ve bu da ghostlanan kişiye kendini değersiz hissettirir.Oysa değerlilik ve yeterlilik duyguları insanın en temel ihtiyacıdır. Ghosting bu temeller derinden sarsacak güçtedir.Bu tür bir davranışa maruz kalan kişi, çoğu zaman “Yanlış bir şey mi yaptım?” veya “Ben neden yetersiz kaldım?” gibi sorularla kendi özdeğerini sorgular hale geliyor. Oysa ghosting, genellikle bunu yapan kişinin yetersiz iletişim becerilerinden kaynaklanıyor; ghostlanan kişinin değeriyle ilgili değil.Mitolojinin bize öğrettiği bir şey varsa, o da görünmezliğin bir güç olduğu kadar bir seçim olduğudur. Ghosting yapan kişi, kendince bir miğfer takar ve kaybolmayı seçer. Ama siz, kendi hikayenizin kahramanı olmayı seçebilirsiniz. Unutmayın, sizi yok sayanların sizi tanımlamasına izin vermeyin. Çünkü sizin ışığınız, karanlığı delip geçmeye yeter.”

Bugün, hepimize derin bir nefes almayı ve biraz yavaşlamayı hatırlatan bir hikaye ile karşınızdayım: “Ruhum Geride Kaldı.” Bu söz, geçtiğimiz günlerde trajik bir şekilde kaybettiğimiz Ece Gürel’in son sözlerinden biri olmuştu.

 Pandemiden sonra jet hızıyla hayatımıza giren newage akımlar, farkındalık ve sakinleşme pratikleri de belki bu arayışın bir yansımasıdır. Bir arkadaşımın dediği gibi, bazı alışkanlıklarla hızla ortaçağa geri dönüyor gibiyiz. Ancak, en önemli mesaj, yavaşlamayı, dinlenmeyi ve kendi ruhumuzla buluşmayı unutmamamızdır.

Sevgili dostlar, bugün sizlere bu hikaye ile biraz soluklanmayı ve hayatınıza daha bilinçli bir duraklama eklemeyi hatırlatmak istedim. Unutmayın, bazen durmak, en anlamlı harekettir.

Önümüzdeki hafta görüşmek üzere Sevgiyle ve dostça kalın…