Obends weller no Huus

Jo, ick kann mi noch good dorop besinn‘, wat ick dat erste Mol in de DDR ween bün. Mit’n Bus weer ick dor. Mien Vadder weer de Busfohrer, un man schreev dat Johr 1987.

Wi sünd an Grenzövergang Schlutup bi Lübeck vun een Düütschland in’t annere fohrt. Dat gung denn över Wismar no Rostock un Warnemünde, bet dat obends weller trüch gung.

Un al ’n poor Kilometer no’n Grenzövergang heff ick mien Vadder froogt, worüm de Strooten dor denn so slecht weern. Wi sünd mit ’n ganz modern‘ Reisebus ünnerwegens ween. Overs sogor in dat kommodige Auto hett dat rummelt, dat man sick de Tähn fastholn wull.

Mien Vadder hett mi dormols seggt, dat de Regeerung in de DDR slecht wirtschop hett. Dorüm weern keen Geld un keen Materiol dor, üm de Strooten to repareern.

An düsse Wöörd vun mien Oln mutt ick hüütigendoogs jümmers öfter dinken, wenn ick mit mien Auto dör Dithmarschen pulter, denn so langsom krieg ick weller Angst üm mien Tähn.

1987 wurrn de Strooten bi uns noch saneert, wenn se in Dutt weern. Loter wurr denn jümmers mehr flickschoostert. Denn wurrn de Flicken flickt. Un intwüschen ward geföhlt mehr Schiller opstellt, wo „Schlechte Wegstrecke“ op to leesen steiht, as dat wat repareert ward. Dor dörft man denn blots 30 fohrn. An de dorsten Steeden ward ook gern blitzt. So kann de Fiskus sick de Buuarbeiden spoorn un gliektiedig ook noch Geld verdeen.

Wat dat ni ewig so wiedergeiht, schient mennige Entscheeders in Berlin, wiet achter Schlutup, annerlei to ween. Overs de hebbt je jüst Besöch vun ’n poor Landwirte. Un de Buuern hebbt ook Schiller mitbröcht. Op een Stunn: „Wi künnt gor ni so veel Schiet transporteern, as düsse Regeerung produzeert.“

Un so langsom ward de Regeerung ook so’n beten bang. Denn vun so dicht hett wohrschienli noch ni mol de Landwirtschopsminister Cem Özdemir so veele Treckers sehn.

De eegentliche Hoken is overs, dat wi hüüt Obend ni eenfach weller no Huus fohrn künnt, wo allns in Ordnung is. Wi „sünd“ hier to Huus...

In düssen Sinn