Ik neem in trieste tijden kleine poosjes

Om even ietsje minder triest te zijn

Al vind ik ’t een beetje trieste troostjes

Twee toastjes met een glaasje wijn

Och och och hoe is dat zo gekomen

Och och och hoe is dat toch gegaan

En net als alle andere mensen mag ik

Geen handen en geen zoenen meer van u

Dat deert me niet zo vreselijk want ach ik

Kreeg er toch al nooit zo heel veel meer dan nu

Ik was al niet zo vaak meer op de been

Ik ging al bijna nooit meer ergens heen

En nu dat geldt voor bijna iedereen

Ben ik wat minder eenzaam en alleen

Ik mag maximaal drie man visite hier

Met mij erbij zijn dat er vier

Nog nooit zijn er zoveel op een feest

Bij mij over de vloer geweest

Ik was altijd al wat afstandelijk

Ik rook altijd al het gevaar

Nu ruiken wij dat eindelijk ook landelijk

Bij minder dan één meter vijftig van elkaar

’t Is ook wel fijn dat een frisse neus nog kan

Voor alleen een frisse neus krijg je geen straf

Een prima keus wat mij betreft want van

Mijn frisse neus blijven ze af

Ga ook jij vanavond applaudisseren

In je raam wees dan voorzichtig met je ogen

Je zou ze zomaar kunnen infecteren

Mocht je je tranen moeten drogen

De een op hoofse afstand van de ander

Ik bekijk het als vanaf een wolk thans

Ik zie de mensen draaien om elkander

Ik zie een middeleeuwse volksdans

Als blijken zou geen mens wordt resistent

Wordt dan één meter vijftig permanent?

En is permanent in plaats van eeuwigheid

Voor de mens dan niet een nogal korte tijd

Maar misschien gaan wij al ietsje weer vooruit

Zodat de teugel weer een beetje vieren kan

En dan wie weet het eerste kleine stapje luidt

Oké een meter twintig dan

Netflix is ons leven gaan verrijken

We zien een dramaserie nu tesaam

Jij ligt daarvoor naar de tv te kijken

Ik kijk ervoor naar buiten door het raam

Zo’n gebarentolk hoort er echt wel bij

Dat zij daar staat, daar sta ik achter

Al is ’t ook wat storend voor mij

Misschien kan zij een beetje zachter

Vóór of tegen groepsimmuniteit?

Nu geen voetbalinterlands meer mogen

Krijgt Rutte het advies voor zijn beleid

Van zeventien miljoen immunologen

Ja, ik mis de voetbaluitslagen temeer

Nu ik die ene uitslag alle dagen weer

Af te wachten zit tot in de loop

Van de middag tussen vrees en hoop

Opgehokt hier met mijn schat

Ontdekten wij al weldra dat

Men zonder bijna alles kan

Dat is hier dan het wonder van

Toch vrees ik ook de post-Corona-tijd

Of wij de tomeloosheid gaan weerstaan

Dan wel de harde les ten spijt

Weer gewoon tekeer gaan gaan

Maar Corona brengt misschien ook beterschap

En wel van het primaat

Van onze Moeder de Wetenschap

En van onze Vader de Staat

Ook zien wij nu de mensheid is geveld

Hoe snel zich de natuur dan weer herstelt

Toch is het nog geen tijd voor zulk gepraat

Er rijdt een ambulance door de straat

En ik bedenk mijn lief dat zou de

Grootste ramp zijn in ons klein bestaan

Dat ik je hand niet vast kan houden

Als ik jou of jij mij moet laten gaan

Tekst en muziek: Marc De Koninck

Copyright: © maart 2020