''...Bir gün, hiçbir şeye aldırmamaya başladım. Bir de baktım, bütün sorunlarım yok olup gitmişler. O gün gerçeğin büyük sırrını öğrendim. Kasım ayında öğrendim bu sırrı...Kasım'ın tam üçünde. Ve o günden beri hiç aklımdan çıkarmadım.

Denize düştüğümde yılana sarılmamak için öğrendim yüzmeyi.

Ben zekanın, tek başına hiç bir anlam taşımadığını öğrendim.

Beni tamamıyla ifade edebilecek kelimeler bulmuştum.

Küçük bir çocuğun bile anlayabileceği cümleler kurmuştum.

Her şeyi tane tane,

Usulüne uygun,

Ve tüm samimiyetimle konuşmuştum.

Anlaşılmamak gibi bir durum söz konusu olamazdı.

Lakin insanların ön yargıları vardı,

Öğrendim ki, sadece anlatmak bu duvarları mümkün değil yıkamazdı.

Gerçek dünyada, hatalar kabul edilip değerlendirilirse, 

Ve gelecekte daha iyi kararlar vermek için, araç olarak kullanılırsa, 

Hataların, paha biçilemez olduklarını öğrendim. 

Biraz korku sağlıklıdır. Ancak hata yapma korkusu içinde yaşamamalıyız.

Her başarısızlıktan bir ders aradığımızda, hatalar yararlıdır.''