Jennifer blijft steeds langer hangen op de school van haar oudste dochter, omdat de juf het niet alleen aan lijkt te kunnen. Maar je blijkt niet uit Zweden te hoeven komen om je te verbazen over het Nederlandse systeem. Jennifer spreekt moeders uit alle windstreken die op haar verhaal reageerden en die bijna even verbijsterd zijn over hoe het hier geregeld is als over het feit dat de meeste ouders het klakkeloos lijken te accepteren. Met verhalen over het kinderdagverblijf als plek waar we onze kinderen tijdelijk parkeren en een moeder die haar topfunctie opgeeft om de educatie van haar kind dan maar zelf te doen.

Sinds Jennifer kinderen heeft, voelt ze zich een vreemde in Nederland; het land waar baby’s opgevangen worden door crèche-leidsters die immuun zijn voor huilgeluiden en waar kleuters dolblij mogen zijn met een volle minuut aandacht van de juf. Het land ook, waarin moeders de klas boenen, bij gebrek aan geld voor een schoonmaker.

Ze vraagt zich af of ze niet beter terug kan gaan naar Zweden, wat in vergelijking met Nederland het paradijs lijkt voor ouders met jonge kinderen. Er is slechts één probleem: haar echtgenoot wil niet mee.

Opgejaagd

Hoe ziet ons onderwijssysteem en de kinderopvang eruit als je kijkt door de ogen van iemand uit Scandinavië? Documentairemaker Jennifer Pettersson woont al 20 jaar in Nederland en voelde zich hier altijd thuis. Maar sinds ze kinderen heeft, twijfelt ze of ze niet beter terug kan gaan naar Zweden.

In de 8-delige podcast Opgejaagd volgt Jennifer twee jaar lang haar eigen gezin en reist ze door Nederland op zoek naar de oorzaken en gevolgen van systeemfouten in het Nederlandse basisonderwijs en de kinderopvang. Ook gaat ze naar Zweden om te zien of het daar zoveel beter is. Aan het eind van de serie wil ze de knoop doorhakken of ze moet blijven of vertrekken. Meer informatie op vpro.nl/opgejaagd.