Θόρυβος παντού! Ένα Podcast τουρλουμπούκι.

Χριστούγεννα και 2026, με λίγο σκέψη και από όλα...

«Προσεγγίζοντας την ευτυχία τα μεσάνυχτα, νιώθω πως ο καθένας μας μπορεί να της δώσει το δικό του, μοναδικό νόημα. Για άλλους είναι μια στιγμή φωτός, για άλλους ένα απαλό άγγιγμα μέσα στη σιωπή. Κι εγώ, ανάμεσα στις σκιές και στις μικρές αναλαμπές της νύχτας, προσπαθώ να καταλάβω τι σημαίνει για μένα. Ίσως να είναι η ηρεμία που έρχεται απρόσκλητη, ίσως η ζεστασιά μιας μνήμης, ίσως ένα βλέμμα που δεν ξεχάστηκε. Μα πάνω απ’ όλα, στην δική μου προσέγγιση, δεν χωρά κανένας εξαναγκασμός∙ η ευτυχία ανθίζει μόνο όταν της αφήνεις χώρο να εμφανιστεί μόνη της. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, γεννιέται η προσπάθειά μου να συλλάβω κάτι τόσο εύθραυστο και τόσο αληθινό, σαν ψίθυρο που φοβάσαι να χάσεις.»

Οι δικές μου ΣΕΡΡΕΣ!

Πως φτάσαμε ως εδώ;

Ήρθε η ώρα να κάνεις και εσύ τις διακοπές σου ανέξοδα.

Το Τέλος της Πρώτης Σεζόν – Να Γίνουμε οι Φωτογραφίες που Θα Θέλαμε να Βλέπουμε (Ήμουν Κάποτε Κι Αυτός ο Τύπος).

Έχεις παρατηρήσει ότι πια δεν αλληλεπιδρούμε σχεδόν καθόλου με όσα ανεβάζουν οι φίλοι μας στα social; Ούτε ένα σχόλιο, ούτε ένα like, ούτε ένα «ωραίο αυτό που είπες». Και το περίεργο είναι ότι τους ακολουθούμε όλους — αλλά για ποιο λόγο; Μήπως απλώς κοιτάμε χωρίς να βλέπουμε; Μιλάμε και για το πώς μπορεί να νιώθει κάποιος όταν δεν παίρνει καμία αντίδραση, αν τον κάνει να νιώθει άβολα ή... αόρατος. Και τελικά, μήπως αυτή η «σιωπή» έχει περάσει και στην κανονική μας ζωή; Δηλαδή, ακούμε στ’ αλήθεια όταν κάποιος φίλος μάς λέει κάτι από κοντά; Ή απλά περιμένουμε να μιλήσουμε εμείς;

Τι σημαίνει να είναι ένας άνθρωπος μια χώρα που δεν ανακαλύφθηκε ποτέ; Τι συμβαίνει όταν τα συναισθήματα που σου προκαλεί μοιάζουν με καιρικά φαινόμενα — και πώς μπορείς να προστατευτείς ή να τα γευτείς; Κι αν οι λάθος χαρακτηρισμοί είναι τελικά εκείνοι που γεννούν τη μοναξιά;

Πανελλήνιες – Το Σύστημα που Σκοτώνει τη Φαντασία, Αλλά Την Εξετάζει.

Φέτος, το θέμα της έκθεσης στις Πανελλήνιες ήταν… η δημιουργικότητα.
Το ίδιο το σύστημα που σε μαθαίνει να γράφεις με «εισαγωγή–κύριο μέρος–επίλογο», να αποστηθίζεις κλισέ παραδείγματα και να φοβάσαι να πεις κάτι δικό σου, αποφάσισε να εξετάσει την πρωτοτυπία.

Σε αυτό το επεισόδιο, σχολιάζω αυτή την ειρωνεία, μιλάω για το πώς το σχολείο μας αντιμετωπίζει τη δημιουργικότητα, και μοιράζομαι σκέψεις για το πώς μπορείς να τη σώσεις – ακόμα κι αν το σύστημα κάνει τα πάντα για να τη θάψει.

Αν κάποτε σου είπαν «αυτό δεν γράφεται στην έκθεση», ξέρεις ήδη για τι πράγμα μιλάμε.