Herkesin uzağında,

O ışıksız evlerde

Kapı altından giren soğuk gibisin,

Birdenbire basar gibi boşluğa

Kar üstünde yürümek zordur

Bilirsin

Herkesin korunduğu bu limonlukta, bir sandalye çektim zor günlerin altına

Ey ölüm!

Kim direnebilir bir bandonun ritmine?

Ne kalır geriye bir okul çıkışından?

Bugün dalgınım, dün de dalgındım

Aç bile değildim aynaya bakmasaydım

Mutluyum, çünkü galip gelmedim

Mutluyum

Çünkü galip gelseydim, Madalyam olacaktı- yüreği kangren yapan

Ve bir gururum, kendini okşatan.

Mutluyum

Çünkü yenilmeseydim,

''Ey hırs! Ben senin ürkek ülkenim.'' Diye bitmeyecekti şiirim.

Gidenleri öp benim için

Çünkü benim ceylan bakışlı bir kırlangıçtan bile mahçup ruhum var.

Buruk bir ömrü yaşasa da bedenim,

Mutluyum...

Çünkü hâlâ, kılıçtan utanan bir boynum var.

Mutluyum...

Çünkü kötümser, yalnız tüneli görür. İyimser, tünelin sonundaki ışığı görür. Gerçekçi, tünelle birlikte hem ışığı hem de gelecek treni görür.

Allah biliyor ya,

Benim şaşkınlığım sizinkine benzemez

Hayrete düşürür beni umursamadığınız şeyler

Mesela ırmağa binen balık

Güneşi sırtında taşıyan dağ

Ve peribacaları...

Ayçiçekleri

Hayrete düşürür beni.

Merakım da sizinkine benzemez

Şöyle seslenirim bazen:

''Yağmurkuşu, bana bir şeyler söyle!

Deli ırmak ne fısıldar denize?

Savaşım da benzemez savaşınıza

Yalın kalem

Dayanırım kelam kapılarına

Ya simmurga ya morga, farketmez.

Ve korkum....O da sizinkine benzemez

Saflar sıklaştıkça korkarım

Anlaşılmaktan korkarım

Düşlerimden korkarım

Üstelik kırmızı ışıkta cam silen çocukları,

Şoförlerden sakınmak zorundayım...