பாலக வீதி 19

#தான்

அண்டவியல் வானவியல் பட்டினப்பாலை

அண்டத்தின் கோலம்.,

அண்டவியல் அண்ட அண்ட அண்டுமிடம்
கண்டவை கொண்டவை அண்டுமவை மண்டலமவை

கண்டத்தில் ஒண்டியவை யாண்டுமவை மண்டியவை

கண்டமானவை ஆண்டவை துண்டானவை காண்பவை.

பட்டினப்பாலை

வசையில் புகழ் வயங்கு வெண்மீன்
திசை திரிந்து தெற்கு ஏகினும்
தற் பாடிய தளி உணவின்
புள் தேம்ப புயல் மாறி

மழை பொய்ப்பினும் தான் பொய்யா
மலைத் தலைய கடல் காவிரி
புனல் பரந்து பொன் கொழிக்கும்
விளைவு அறா வியன் கழனி.

‘தான்’ என்பது தன்னைத்தானே குறிக்கும் சுட்டுப்பெயர் ஆகும்.

இலக்கியப் பயன்பாடு:

திருக்குறளில் 49 குறட்பாக்களில் திருவள்ளுவர் ‘தான்’ என்னும் சொல்லைக் கையாண்டுள்ளார்.

வளர்ச்சி:

தமிழில் மூவிடப் பெயர்களில் (தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை) படர்க்கை ஒருமைப் பெயராகத் தொன்றுதொட்டு வழக்கில் உள்ளது.

‘தான்’, ‘தாம்’ எனப் படர்க்கை ஒருமை/பன்மையாக இச்சொல் காலந்தோறும் வளர்ந்து வந்துள்ளது.

பயன்பாட்டு முறை:

ஒருவரை, அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளைத் தவிர வேறு இல்லை என்பதை வலியுறுத்தும்போது ‘தான்’ பயன்படுகிறது (எ.கா: இவன்தான் செய்தான்).

பேச்சுவழக்கு:
‘தான்’ என்பது ஒவ்வொருவரின் தன் உணர்வை அல்லது படர்க்கை ஒருமையைக் குறிக்கப் பரவலாகப் பயன்படுகிறது.
தமிழில் இலக்கணப்படி ‘தான்’, ‘தாம்’, ‘தாங்கள்’ போன்றவை உயர்திணைப் படர்க்கை ஒருமைப் பெயர்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
வேற்றுமைப் புணர்ச்சி:
தான் + ஐ = தன + ஐ = தனை (எ.கா: தன் + ஐ = தனை) என ன்-கெட்டு, தகரம் குறுகிப் புணரும்.
பன்மை வடிவம்:
தாம் என்பது தம + உருபு (தமை, தமது) எனப் புணரும்.
சாரியை:
பெரும்பாலும் சாரியை பெறாமல் புணரும், ஆனால் சில இடங்களில் ‘அன்’ அல்லது ‘அத்து’ சாரியை பெற்றுப் புணரும் சூழல்களும் உண்டு.
வகை:
இது பெயர்ச்சொல்லாக (தன்மை/படர்க்கை) வேற்றுமை உருபுகளை ஏற்கும் போது ஏற்படும் திரிபைக் குறிக்கிறது.
தான் ஆகார ஈறு
‘தான்’ (த+ஆன்) என்பது நிலைமொழியின் ஈற்றில் ‘ஆன்’ என்ற ஆகார ஒலியை (நெடில்) கொண்ட சொல்லாகும்.
இது உயிர் ஈற்றுப் புணர்ச்சி விதிகளுக்கு உட்பட்டது.

‘தான்’ போன்ற ஆகார ஈற்றுச் சொற்கள் நிலைமொழியாக வரும்போது, வருமொழி வல்லினமாக (க, ச, த, ப) இருந்தால், பெரும்பாலான சூழல்களில் நிலைமொழி ஈற்று ஆகாரம் திரிந்தோ, அல்லது வகர/யகர உடம்படுமெய் பெற்றும் புணரும்.

தன் என சொல்லும் வரலாறு
தான் என்று ஆகும் உயிரியல்பு