Bir şeyi göremediğimizde iki yolumuz var: Ya yok saymak ya da hemen mistik bir hikaye uydurmak.

4. boyut tartışmaları bize fizikten çok insan doğasını anlatıyor. Biyolojik olarak gözümüzün yetmediği bir evrende, matematiğin arkasına saklanıp kibirlenmek mi; yoksa her şeyin çözülmediği o belirsizlikte çay içip saçmalamaya devam etmek mi?

Bu bölüm, cevapsızlığın tadını çıkaranlara.

İyi bir insan olmak ne demek?

Kimseyi kırmamak mı?
Herkese yardım etmek mi?
Her şeye "tamam" demek mi?

Yoksa bazen birilerinin bize kızmasını göze alıp "hayır" diyebilmek mi?

Bu bölümde, iyi insan olmakla herkesi memnun etmeye çalışmak arasındaki o ince çizgide dolaşıyoruz.

Çünkü bazen başkalarını üzmemek için yaptığımız şeylerin sonunda en çok kendimizi yoruyoruz.

Peki herkesin senden memnun olduğu bir hayat gerçekten senin hayatın mı?

Belki de asıl mesele iyi biri olmak değil.

İyi biri olmaya çalışırken kendini kaybetmemek.

Düşüncelerin Sahibi Gerçekten Biz Miyiz?

Hiç arkadaşınla konuştuğun bir ürünün reklamını birkaç saat sonra telefonunda gördün mü?

Ve aklından şu cümle geçti mi?

"Kesin bizi dinliyorlar."

Peki ya mesele telefonların bizi dinlemesi değilse?

Ya asıl mesele; neyi gördüğümüzün, neyi fark ettiğimizin ve zamanla neye inanmaya başladığımızın sessizce şekillenmesi ise?

Bu bölümde seçici dikkat, algoritmalar, yankı odaları (echo chamber) ve maruz kaldığımız içeriklerin düşüncelerimizi nasıl etkileyebileceğini konuşuyoruz.

Çünkü belki de en önemli soru şu:

Gerçekten düşündüğümüz şeyler bize mi ait, yoksa bize yeterince uzun süre gösterilenlerin bir yansıması mı?

Bu bölüm, cevap vermekten çok birlikte düşünmeye davet ediyor.

Çünkü Palaspandıras'ta doğru cevapları değil, doğru soruları arıyoruz.

Mizah rahatsız eder.

İnsanlar komedyeni sever.

Ama kendilerine dokunmayan komedyeni.

Şaka kendilerine değdiği anda...

Komedyenden açıklama istemeye başlıyorlar.

@ardaozmusic

İnsan bir özgeçmiş değildir.

Bir çalma listesi değildir.

Bir kitaplık değildir.

Bir meslek değildir.

Bir görüş değildir.

İnsan...

Bütün bunların arasında sürekli değişen bir hikâyedir.

Yarın biri seninle konuşurken...

Cevap vermek için değil,

anlamak için dinleyebilir misin?"