Neden eski fotoğraflarımıza baktığımızda gördüğümüz kişi bize hiç benzemez?

Bu bölümde okul saldırılarının arkasındaki psikolojik ve sosyal faktörlerden; çocuklukta zorbalık, dışlanma ve aidiyet duygusundan; internet kültüründen ve saldırıların birbirini taklit etme ihtimalinden konuşuyorum. Ama biraz daha rahatsız edici bir sorunun da peşine düşüyorum: Amerika'dan yıllardır müzik, sinema, moda ve yaşam tarzı ithal ederken, şiddetin bazı kültürel biçimlerini de mi ithal ediyoruz?

Yaşadığımız hayat tercih ettiklerimiz midir yoksa tercih etmediklerimiz midir? Bazı kapıları açmaktan imtina etmenin sonuçları nelerdir?

Düşmanın koynunda mı yaşıyoruz? Yoksa her koynu, zaten düşman gibi mi görecektik?

Miyazaki Sineması ve değişmeden değişen karakterler bize nasıl yol gösterebilir?

Karar mekanizmalarımızı etkileyen şeyler nelerdir? Her şeyden önce, karar ne demektir?

Ülkemiz için en iyi nedir, bugün yaşadığımız yeterli gördüğümüz seviye hak ettiğimiz midir yoksa insan olarak bir devletten daha fazlasını beklemeli miyiz?

Anneler Günü kutlu olsun.

Anne olmak bir biyolojik sorumluluk mudur, yoksa etik bir seçim midir? / Anneliğin tek bir ideal kalıba sokulması anneleri özgürleştirir mi, kısıtlar mı? / Annelik bireysel kimliği bastıran bir rol müdür / Bir çocuğun yetişmesinde anneliğin payı, babalık ya da çevresel etkenlerden üstün müdür?

Türkiye'de ne iyidir, ne kötüdür? İdeal hükümetten neler beklenmeli? Daha iyi bir eğitim nasıl olabilir?

İnsan yuvasına/evine geri dönebilir mi üzerine felsefi düşünceler.