Δεν βρίσκεις συχνά νεαρά άτομα της ηλικίας των 23 χρονών να προσεγγίζουν θέματα με τόση ωριμότητα όπως τον Χριστόφορο. Κάνουμε κουβέντα παρείστικη μιας ώρας για τους παράλληλους κόσμους που ζούμε. Αυτόν του διαδυκτίου και τον 'πραγματικό'. Πως η τεχνολογία ίσως αποτελέσει την αφορμή να αλλάξουμε σαν ανθρώποι αφού από μόνοι μας πιθανόν να μην μπορούμε; Από την άλλη, τι είναι πιο σημαντικό; Nα εξερευνούμε το άγνωστο και να ζούμε για το αύριο ή να κρατάμε το τώρα και να προσεγγίσουμε τη ζωή τόσο απλά όσο πιθανόν η ίδια να είναι;