பொன்னுக்கு வீங்கி முதலான வெயில் கால நோய்களை நாங்கள் நோய்களாகவே கருதியதில்லை. மாரியம்மனின் விளையாட்டு அது. பாராட்டிச் சீராட்டி அம்மையை வழியனுப்பி வைப்போம்.

பாடுபட்டுச் சேர்த்த பணம் வங்கியிலிலேயே பாதுகாப்பாக இல்லை என்றால் எளிய மனிதன் எங்கு போவான்? அன்றைய கிராமத்து சிறுவாட்டுக் காசுக்கு பங்கமே வந்ததில்லை தெரியுமா!

பள்ளி மதிப்பெண்கள் எந்த அளவுக்கு குழந்தைகளைத் துன்புறுத்தும் தெரியுமா?

மனிதன், தன் உயிரைத் தானே மாய்த்துக் கொள்வது என்பது அவனது சொந்த விஷயம் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? இல்லை. அது சமூகத்துக்கான ஏதோ ஒரு செய்தி.

ஜவ்வு மிட்டாய் கடிகாரமும் காக்காக்கடி தினண்டமும் இல்லாதது ஒரு இளமைப்பருவமா?

கடைக்குப்போகாமல் சில தின் பண்டங்களை நாங்கள் சிறு வயதில் தேற்றிவிடுவோம். இன்றைய குழந்தைகளுக்கு அவையெல்லாம் தெரியாமல் போய்விட்டது.

வாவரைக்காய்ச்சி துவையல், பிரண்டை சட்னி, கோரைக்கிழங்கு ஆகியவை எங்களுக்குப் பிடித்த உணவுப் பண்டங்கள்.

வானம் பார்த்த பூமியில் மானாவாரிப் பயிர்கள்தாம் உணவு தானியங்களை அளிக்கும். கம்மஞ்சோறு, சோளச்சோறு, கேழ்வரகுக்களி, இணுங்குச் சோளம், கூட்டாஞ்சோறு ஆகியவைதாம் வழக்கமான உணவுகள். அரிசி என்பதே ஆடம்பரம்தான்.

விலைகொடுத்து வாங்காமல் ஆங்காங்கே கிடைக்கும் பொருட்களைக் கொண்டே எங்கள் உணவுகள் தயாரிக்கப்படும்.

குடியானவனின் வாழ்க்கை எவ்வளவு எளிமையானதோ, அதே அளவுக்கு அவனது உணவும் எளிமையானது.