MABUTING BALITA | Pebrero 16, 2021 – Martes sa Ikaanim na Linggo ng Taon

EBANGHELYO: MARCOS 8:14-21

Nakalimutan ng mga alagad na magdala ng tinapay at isa lang ang dala nila sa bangka. At pinagsabihan sila ni Jesus: “Mag-ingat at huwag magtiwala sa lebadura ng mga Pariseo at sa lebadura ni Herodes.” At sinabi ng mga alagad sa isa't isa: “Oo nga, ano? Wala tayong dalang tinapay.” Anong gagawin natin ngayon? Alam ni Jesus ang mga ito kaya sinabi niya sa kanila: “Bakit ninyo pinag-uusapan ang tinapay na wala sa inyo? Hindi pa ba ninyo maisip at maunawaan? Mapurol ba ang inyong pag-iisip? May mata kayong di nakakakita at mga taingang di nakakarinig? Hindi na ba ninyo naaalala nang pinira-piraso ko ang limang tinapay para sa limang libo, ilang basket na puno ng mga pira-piraso ang inyong naipon?” At sumagot sila: “Labindalawa.” “At nang may pitong tinapay para sa apat na libo, ilang bayong na puno ng mga pira-piraso ang inyong naipon?” At sumagot sila: “Pito.” At sinabi ni Jesus: “Hindi pa ba ninyo nauunawaan?”

PAGNINILAY:

Kapag hindi natin naintindihan ang mga bagay-bagay o isang statement, sinasabi nating “di ko gets” or “blurred”, ang labo.  Pero sa present generation, naging expression nila ang “loading.”  Loading pa, at ito marahil ang nangyayari sa mga disciples ni Jesus, loading pa sila, dahil ang pangyayari sa gospel ngayon, karugtong ng istorya ng pagpapakain ni Jesus sa apat na libong ka-tao. Matapos nyan, pumasok din sa eksena ang mga Pariseong humingi pa ng signs. Hindi sila kuntento sa himala ng pagpapakain sa apat na libong ka-tao mula sa pitong tinapay. ‘Yong mga disciples naman ni Jesus ay nasa “state of awe”, at mangha-mangha pa rin sila sa mga ginawa ni Jesus kaya sila ay naiwan doon sa “literal na tinapay.” Pinag-iingat sila ni Jesus sa pampa-alsang ginamit ng mga Pariseo at ni Herodes at ito ay tungkol sa kanilang “hidden agenda” o “self-interest”. Pampaalsa ang gamit para makalamang sa kapwa, para itago ang katotohanan dahil mas pinipili pa na kalugdan ng tao kaysa kalugdan ng Diyos. Gamit ang pampaalsa, ipinapakita na mas makapangyarihan sila at mas marurunong sa batas. Sa araw na ito, sana tanggapin natin ang hamon ni Jesus, at imulat ang ating mga mata na iwasang masilaw sa pampaalsa ng mga mapagkunwari, in other words, maging totoo tayo. Idasal natin na turuan ng Diyos ang ating mga puso na piliin ang mga gawang kalugod-lugod sa Kanya kahit hindi ito napapansin ng ating kapwa. - Sr. Benedict Basañes, pddm (Disciples of the Divine Master)

GOSPEL POWER | FEBRUARY 15, 2021

MONDAY | 6TH WEEK IN ORDINARY TIME

Gospel: MK 8:11-13

The Pharisees came and began to argue with Jesus, asking him for a sign from heaven, to test him. And he sighed deeply in his spirit and said, “Why does this generation ask for a sign? Truly I tell you, no sign will be given to this generation.” And he left them, and getting

into the boat again, he went across to the other side.

REFLECTION

The motive of the Pharisees for seeking a heavenly sign from Jesus is clearly stated by Mark — to test Jesus. It is merely ego-tripping. Jesus works signs in order to lead people to faith. He heals and exorcises to remove the blocks that keep people from opening up their lives to God’s Kingdom. Those who, like the Pharisees, are convinced about their own holiness, have their hearts locked up, and no sign can unlock them. Thus, Jesus refuses to be part of their senseless ego game. He leaves, not because he wants to abandon them in their hardness of heart, but because God always respects human freedom and will neither impose nor insist.

PRAYER

Lord Jesus, purify our notion of holiness. Grant that we may humbly see ourselves as you see us and trust your grace to transform us. Amen.

MABUTING BALITA | Pebrero 15, 2021 – Lunes sa Ikaanim na Linggo ng Taon

EBANGHELYO: MARCOS 8:11-13

Dumating ang mga Pariseo at nagsimulang makipagtalo kay Jesus. Gusto nilang subukan si Jesus at humingi ng isang makalangit na tanda. Nagbuntung-hininga siya at sinabi: “Bakit humihingi ng palatandaan ang lahing ito? Talagang sinasabi ko sa inyo: walang tandang ibibigay sa lahing ito.” Kaya iniwan sila ni Jesus at sumakay sa bangka patawid sa kabilang ibayo.

PAGNINILAY:

Madalas kong marinig ang mga ganitong komento: “Father bakit ka nagpari? Ang guwapo mo pa naman.” O kaya naman, “Sister, bakit ka nagmadre? Ang ganda-ganda mo naman.” Para bang ang mga dapat nag-aalay ng sarili sa Diyos ay yong mga saksakan ng pangit. Sa ating Unang Pagbasa ngayon, inilahad ang pag-aalay sa Diyos nina Cain at Abel. Sa talata lima (5), sinasabing kinalugdan ng Diyos ang alay ni Abel, pero hindi pinansin ang alay ni Cain. Dahil dito, nakadama ng inggit si Cain kay Abel, inggit na nagtulak sa kanya upang patayin ang kapatid. Kapanalig, bakit kaya hindi kinalugdan ng Diyos ang alay ni Cain? Ang talata pito (7) ang nagbibigay sa atin ng hint. Alam ng Diyos na may hindi mabuting ginagawa si Cain kaya hindi niya kinalugdan ang alay nito. Kayang arukin ng Panginoon ang kailaliman ng ating puso at kalooban, kaya batid niya ang tunay na layunin ng ating bawat kilos at gawain. Ito rin ang dahilan kung bakit, umalis na lamang si Jesus sa gitna ng paghihingi ng tanda ng mga Pariseong lumapit sa kanya sa narinig nating Mabuting Balita ngayon. Batid niya na nais lamang siyang subukan ng mga ito. Alam ni Jesus na hindi nila hangarin ang malaman ang katotohanan tungkol sa kanya. They just want to test him to satisfy their curiosity, prejudices and personal agenda. Dati, akala ko kapag gumawa ako ng kabutihan, mabait at mabuting tao na ako. Nang pumasok ako sa kumbento napagtanto ko na hindi pala sapat yon. Kailangan ko pang suriin ang aking tunay na intention. Baka kasi pakitang-tao lamang ang kabutihang ginagawa ko. Sabi nga ni Mother Teresa the only thing that matters, is the amount of love that we put in everything that we do. After all, God can penetrate the deepest core of our hearts, and can ascertain the real motivation of our actions. Kapanalig, dalangin ko na sana, lahat ng ating mga gagawin ay maging kalugod-lugod sa Diyos upang lagi Niya tayong pagpalain at patnubayan. Amen. - Sr. Lou Ranara, fsp (Daughters of St. Paul)

GOSPEL POWER | FEBRUARY 14, 2021

SUNDAY | 6TH WEEK IN ORDINARY TIME

Gospel: MK 1: 40 – 45

A leper came to Jesus begging him, and kneeling he said to him, “If you choose, you can make me clean.” Moved with pity, Jesus stretched out his hand and touched him, and said to him, “I do choose. Be made clean!” Immediately the leprosy left him, and he was made clean. After sternly warning him he sent him away at once, saying to him, “See that you say nothing to anyone; but go, show yourself to the priest, and offer for your cleansing what Moses commanded, as a testimony to them.” But he went out and began to proclaim it freely, and to spread the word, so that Jesus could no longer go into a town openly, but stayed out in the country; and people came to him from every quarter.

REFLECTION

Jesus responds to the leper’s plea not only by expressing a wish for the man’s cleansing, as he is expected to do. Rather, he crosses the religious and social boundaries separating the clean from the unclean. By extending his hand to touch the untouchable, Jesus signifies that such discriminatory boundaries are now void. For in his person, the Kingdom of heaven has broken through the boundaries that set it apart from the earthly sphere. In Jesus Christ, the divine and the human have come together in an inseparable union. He himself is the principle of reconciliation of opposites. In him, Jews and Gentiles, sinners and saints are all children of the same compassionate Father who wills to save them all.

PRAYER

Lord Jesus, in you and with you, may we also rise above all forms of discrimination that block us from building together a better world. Amen.

MABUTING BALITA | Pebrero 14, 2021 – Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 1:40-45

Lumapit sa kanya ang isang may ketong at nakiusap sa kanya: “Kung gusto mo, mapalilinis mo ako.” “Gusto ko, luminis ka!” Nang oras ding iyon, iniwan ang lalaki ng kanyang ketong at luminis siya. Ngunit mahigpit siyang pinagbilinan ni Jesus sa kanyang pag-alis, sinabi niya: “Mag-ingat ka, huwag mo itong sabihin kaninuman, kundi pumunta ka sa pari para masuri ka niya at maialay alang-alang sa pagkalinis sa iyo ang handog na iniutos ni Moises upang magkaroon sila ng patunay.” Ngunit pagkaalis ng tao, sinimulan niyang ipahayag ito kahit saan at ipamalita ang pangyayaring ito. Dahil dito, hindi na lantarang makapasok sa bayan si Jesus kundi nanatili siya sa labas, sa mga ilang na lugar. Ngunit may dumarating pa rin sa kanya na kung saan-saan galing.

PAGNINILAY:

Noong panahon ni Hesus, ang ketong ay isa sa mga sakit na walang lunas at nakahahawa. Ang mga pari noon sa templo ang siyang may kapangyarihang magpatunay na ang isang tao nga ay merong ketong o wala. Kung mapatunayan, itinuturing siyang marumi, ilalayo sa komunidad at ituturing makasalanan. Hindi siya pwedeng makihabilo sa ibang tao. At sinuman ang lumapit at humawak sa kanila ay ituturing ding marumi, pangdidirihan at itatakwil ng lipunan. Ang mga may ketong noon ay itinuturing mga buhay na patay, nabubuhay pero mukha ng bangkay. Kaya ganoon na lamang ang masidhing pagnanais ng may ketong na gumaling. “Kung ibig po ninyo, Panginoon, mapagagaling ninyo ako. If you wish, you can make me clean.” Ang ginawang pagpapagaling ni Hesus sa may ketong ay katumbas na rin ng muling pagkabuhay ng isang patay. Nanumbalik ang kanyang dignidad at estado bilang isang tao at mamamayan, at maaari na siyang mamuhay muli ng normal at makihalobilo kasama ang kanyang komunidad.  Mga kapanalig, ngayong panahon ng pandemya siguradong palagi tayong pinapaalalahanang maging malinis sa ating pangangatawan. Araw-araw, minu-minuto sinasabihan tayong maghugas ng kamay o maligo upang mapanatili ang kalinisan. Ngunit sinasabi sa atin ngayon na may mas dapat pa tayong linisin sa buhay, at iyon ay walang iba kundi ang ating kalooban. Aminin man natin o hindi, may kanya-kanya tayong karumihan at baho sa buhay, at madalas hindi natin ito napapansin. At kung susuriin mabuti ang ating mga sarili, makikitang tulad din tayo ng isang taong may ketong o baka mas marumi at mas nakapandidiri pa tayo kaysa sa kanila. Kung hahayaan nating kumalat ang dumi at baho sa ating buhay, hindi natin ito namamalayan pero nababahiran na rin pala pati ang ating pagtingin, pakikitungo at pagmamahal sa kapwa. Kung hindi maaagapan, magiging marumi ang ating pagtingin sa kapwa. Magiging puro kahalayan ang patingin sa kapwa. Magiging marahas tayo sa iba. Magiging sakim at puro kasinungalingan ang mamumutawi sa ating mga bibig. Mga kapanalig, tulad ng isang may ketong, hilingin natin kay Hesus na nawa maging malinis ang ating kalooban. Nawa ating sambitin araw-araw ang dasal ng isang may ketong upang manumbalik ang dating dalisay na pakikitungo, pagtingin at pagmamahal natin sa ating kapwa.

– Rev. Fr. Micha Miguel Competente, SSP (Society of St. Paul)

WORD & SONGS 

Theme: CARING FOR ONE ANOTHER AS SISTERS AND BROTHERS IN THIS TIME OF PANDEMIC 

with Sr. Pinky Barrientos, fsp

GOSPEL POWER | FEBRUARY 13, 2021

SATURDAY | 5TH WEEK IN ORDINARY TIME | Gospel: MK 8: 1 – 10

In those days when there was again a great crowd without anything to eat, Jesus called his disciples and said to them, “I have compassion for the crowd, because they have been with me now for three days and have nothing to eat. If I send them away hungry to their homes, they will faint on the way — and some of them have come from a great distance.” His disciples replied, “How can one feed these people with bread here in the desert?” He asked them, “How many loaves do you have?” They said, “Seven.” Then he ordered the crowd to sit down on the ground; and he took the seven loaves, and after giving thanks he broke them and gave them to his disciples to distribute; and they distributed them to the crowd.  They had also a few small fish; and after blessing them, he ordered that these too should be distributed. They ate and were filled; and they took up the broken pieces left over, seven baskets full. Now there were about four thousand people. And he sent them away. And immediately he got into the boat with his disciples and went to the district of Dalmanutha.

REFLECTION

The disciples are portrayed in today’s Gospel episode as men of short memory. Having failed to understand the meaning of the first feeding miracle in Mk 6:34-44, they have also forgotten that it ever happened. And here they are again, faced with a hungry crowd and worried about where to get the food to satisfy these people. But Jesus shows utmost patience with his slow-witted disciples and involves them again in the feeding of this crowd. If we would be honest, we would recognize this as our own story too. When we worry over many things, are we not forgetting the many times God has shown us his care? Though we do not express doubt about God’s reliability, our worry says it loud and clear. How patient and merciful God is with us, his slow-witted creatures!

PRAYER

Lord Jesus, your outstretched arms on the cross tell us that infinity is the measure of God’s patience and mercy toward us. Thank you for loving us, undeserving though we are. Amen.

MABUTING BALITA | Pebrero 13, 2021 – Sabado sa Ikalimang Linggo ng Taon

EBANGHELYO: MARCOS 8:1-10

Maraming tao ang sumama kay Jesus at wala silang makain. Kaya tinawag ni Jesus ang kanyang alagad at sinabi sa kanila: “Labis akong naaawa sa mga taong ito, pangatlong araw ko na silang kasama at wala nang makain at kung paaalisin ko silang gutom, baka mahilo sila sa daan. Galing pa sa malayo ang ilan sa kanila.” Sumagot ang kanyang mga alagad: “At paano naman makakakuha ng tinapay para pakainin sila sa ilang na ito?” Tinanong sila ni Jesus: “Ilan bang tinapay meron kayo?” Sumagot sila: “Pito.” Pinaupo ni Jesus sa lupa ang mga tao, kinuha ang pitong tinapay at nagpasalamat sa Diyos. Pinagpira-piraso niya ang mga ito at ibinigay sa kanyang mga alagad para ihain; at inihain nila ang mga ito sa mga tao. Meron din silang ilang isda. Binasbasan ito ni Jesus at iniutos na ihain din ang mga ito. Kumain sila at nabusog at inipon ang mga natirang pira-piraso --- pitong bayong. Apat na libo ang naroon, at saka sila pinauwi ni Jesus. Agad siyang sumakay sa bangka kasama ang kanyang mga alagad at pumunta sa lupain ng Dalmanuta.

PAGNINILAY:

Makikita natin sa Mabuting Balita ngayon, na hindi lamang basta-basta nangangaral si Jesus. Naiisip rin Niya ang kalagayan at nararamdaman ng mga tao. Nahabag Siya sa mga taong nagugutom at maaaring manghina at mahilo sa daan. Dahil sa Kanyang habag at pagmamahal, gumawa Siya ng himala. Mula sa pitong tinapay at ilang isda, na Kanyang ipinagpasalamat sa Diyos at binasbasan, nakapagpakain Siya ng Apat na libong katao. Kahit sa ibang kuwento ng Mabuting Balita, makikita natin ang habag at pagmamahal ng ating Panginoong Jesucristo sa sangkatauhan. Binuhay niya ang patay, pinagaling niya ang mga may sakit, ipinagtanggol ang mga naaapi. At higit sa lahat naging tao Siya, namatay at nabuhay muli para sa ating mga makasalanan. Mga kapanalig, bilang mga Kristiyano, nahahabag rin ba tayo at nagmamahal tulad ni Hesus? Nakikita at nararamdaman rin ba natin, ang gutom at pangangailangan ng ating kapwa?  Paano tayo nakatutugon sa panawagang ito araw-araw? Alalahanin natin, na hindi lamang gutom sa pagkain, kundi gutom rin sa attention at pagmamahal ang kailangan ng ating kapwa. Hindi lamang damit at matutuluyan ang kanilang kailangan, kundi pati na rin katarungan at proteksiyon, mula sa sinapupunan hanggang sa pagtanda, at kusang pagpanaw sa oras ng kamatayan. Pagnilayan natin.

- Luzviminda Agustin, Association of Pauline Cooperators

GOSPEL POWER | FEBRUARY 12, 2021

FRIDAY | 5TH WEEK IN ORDINARY TIME

Gospel: MK 7:31-37

Then Jesus returned from the region of Tyre, and went by way of Sidon towards the Sea of Galilee, in the region of the Decapolis. They brought to him a deaf man who had an impediment in his speech; and they begged him to lay his hand on him. He took him aside in private, away from the crowd, and put his fingers into his ears, and he spat and touched his tongue. Then looking up to heaven, he sighed and said to him, “Ephphatha,” that is, “Be opened.” And immediately his ears were opened, his tongue was released, and he spoke plainly. Then Jesus ordered them to tell no one; but the more he ordered them, the more zealously they proclaimed it. They were astounded beyond measure, saying, “He has done everything well; he even makes the deaf to hear and the mute to speak.”

REFLECTION

To empower the deaf-mute man not only to communicate, but to do so correctly (Greek orthōs), Jesus leads him off by himself away from the crowd. Authentic communication is born in solitude. It needs space and time so that a person can quietly connect with the depths of one’s being, for it is from the abundance of the heart that the mouth speaks. Jesus creates the necessary space and time for the deaf-mute man by taking him away from the noisy chatter of neighbors and friends. Through intimate gestures and a single word, he unblocks the man’s ears and sets his tongue loose. This manner of healing the man has an important message to convey to us, who belong to the socalled era and culture of communication. It is not the superabundance of words that constitutes true communication, nor can it arise from a mere compulsion to say something to fill up an uncomfortable silence. In fact, silence, which allows a person to listen to oneself and to others, is the birthplace of any authentic communication.

PRAYER

Lord Jesus, help our noisy generation to appreciate silence and seek solitude, that we may learn to say the right words at the right time. Amen.

MABUTING BALITA | Pebrero 12, 2021 – Biyernes sa Ikalimang Linggo ng Taon

EBANGHELYO: MARCOS 7:31-37

Umalis si Jesus sa lupain ng Tiro at dumaan sa Sidon papunta sa lawa ng Galilea. Pagdating niya sa lupain ng Decapolis, may mga nagdala sa kanya ng isang bingi na halos hindi makapagsalita. At hiniling nila kay Jesus na ipatong dito ang kamay. Matapos siyang ihiwalay sa mga tao, inilagay niya ang kanyang daliri sa tainga ng tao at dumura at saka hinipo ang kanyang dila. At tumingala siya sa Langit, nagbuntong hininga at sinabi: “Ephphata,” na ang ibig sabihi'y “Buksan.” Nabuksan ang mga tainga ng tao at biglang nakalag ang dila niyang nakabuhol kaya nakapagsalita siya nang tuwid. Tinagubilinan sila ni Jesus na huwag sabihin ito kaninuman ngunit habang pinagbabawalan sila, lalo naman silang nagpapahayag. Labis na namangha ang mga tao at sinabi nila: “Pinaiigi niya ang lahat: nakaririnig ang bingi at nakapagsasalita ang pipi.”

PAGNINILAY:

Narinig natin sa Mabuting Balita ngayon ang pagpapagaling ni Jesus sa isang lalaking bingi at pipi. Sa aking pagninilay naitanong ko sa aking sarili, inborn ba ito o may spiritual na kadahilanan? Sa araw-araw nating pamumuhay, ilang beses na ba tayo naging pipi at bingi. Pag tayo’y nasa state of sin hindi na natin madinig kung ano ang sinasabi ng Diyos. Kahit tayo’y nagbabasa ng bibliya, o araw-araw nag-sisimba, hindi na natin nauunawaan ang mensahe ng ating Panginoon, at hindi na tayo nakapagbabahagi ng salita ng Diyos sa iba. Bingi at pipi tayo, kung ayaw nating makisangkot sa ano mang nangyayari sa ating kapaligiran, dahil sa takot at kawalang-pakialam sa kapakanan ng ating kapwa. Kapag tayo’y nagtatanim ng galit sa kapwa, nagbubunga ito ng pagkamuhi.  Napagnilayan mo na ba kung ano ang dahilan ng iyong pagkapipi at pagkabulag? Hindi tayo makapagtatago sa Diyos. Napansin n’yo ba kung papaano itinuring ni Jesus ang lalaking pipi at bingi? Dinala niya ito sa isang pribadong lugar at doon pinagaling. Mga kapanalig, nawa’y buksan natin ang mata at tainga ng ating puso, para makita at madinig ang pagtawag sa atin ni Jesus. Mahal tayo ng Diyos, puntahan na natin Siya sa sakramento ng kumpisal. Damhin at kamtan ang kanyang pagpapatawad at pagpapagaling, na siyang magbabalik sa atin sa grasya ng ating Panginoon. Amen. - Siony Japzon Ramos (Institute of the Holy Family)