Kusuruma bakmazsanız bu aralar çok mutluyum. O yüzden bu bölüm biraz günah çıkarma bölümü oldu. Neredeyse bir aydır yeni bölüm yayınlamadığım için çektiğim vicdan azabından arınıyorum. Merak etmeyin melankoli yine var. Podcast yazmak, başlı başına melankolik bir şey zaten.

Sanırım ben yanlışlıkla bu berbat ekonomimizin bug’ını buldum. Bu dönemde hayatta kalmanın tek yolunu açıklıyorum arkadaşlar: TAKAS! Detayları bölümde anlatıyorum. Bu krizde hayatta kalmak isteyenler için şahane bir rehber oldu bence bu bölüm.

Geçen bölümün dilekleri bu bölümde gerçek oldu. Pazar melankolisinin en neşeli ve hayvansever bölümüne hoş geldiniz.

Self - Sabotaj'dan başlayan bir bölüm nasıl aşık olma isteğine evrilebilir? Dinlerseniz anlayacaksınız. Bu Pazar çuvaldızı kendime batırırken sisteme isyan etmeyi unutmadım. Aşık olmak nasıl bir histi? Unuttuk. Hatırlamak isteyenleri bekliyorum.

Beynimizi tatile göndersek süper olmaz mıydı? Hepimiz tükendik, hepimiz yıprandık. Beyinler iptal. Beynimizin tatile gitme hakkı yok mu?

Yerli yersiz bir sürü klişeye maruz kalıyoruz. Bunları biraz sesli düşünmek istiyorum. Bu bölümde klişelere isyan ediyorum, hazırsanız başlayalım.

Bu pazar size bir sorum var: bu aralar tanıdığınız ve sıfır kaygısı olan bi' insan var mı hiç hayatınızda? Benim yok. Bu bölüm biraz ülke ekonomisinden dem vuruyorum. Yazık bize ya. :(

Uyurken de uyanırken de kafamızda var olan düşünceler hem uyku performansımızı hem de kalktığımızda günün nasıl geçeceğini belirliyor. bu bölümde isyanım yatış-kalkış saatlerimizi belirleyen sisteme!

Pazartesi sendromu nedir? Pazar melankolisi ne ifade ediyor? Ben kimim? Kimsenin dinlemeyeceğini düşündüğüm bir podcast kaydetmek nasıl bir his? İlk bölümde bunlardan bahsediyorum. Gelin beraber düşelim melankoli çukuruna...