İlk çocuğunuzu, ilk evinizi, ilk öpücüğünüzü unutamayabilirsiniz. Ben de ilk rolümü asla unutamıyorum. Kalbimin taa derinlerine kadar hissettiğim bu rol, bu mesleği iyi ki seçmişim dedirtti bana.

Bölümde bahsettiğim arya :Deh, tu! Bell'anima

Ben de ne güzel semifinale çıktım diye seviniyordum. Meğerse çapkın bir jüri üyesinin hoşuna gitmişim. Ah erkekler... yarışmada bile mi...?

"Ne güzel öğretmen olmuşsun işte, 25 yaşından sonra opera bölümü nedir? Kariyer mi yapacaksın? Hayal kurma. "diyenlere cevap niteliğindeki kariyerim , nasıl başladı dersiniz? Bizler maalesef fazla sevmeyiz başkalarının istediği hayatı yaşamasını ve istediği mesleği yapmasını. Ama onlara inat koşun hayalleriniz peşinden. Ben nasıl mı koştum? Hepsi bu ve gelecek bölümlerde.

Arkanıza yaslanın, perdeyi aralıyorum.