De pesticidelobby, waaronder Croplife Europe (Bayer, BASF, Syngenta en Corteva), gebruikt het boerenprotest in Brussel om politiek momentum te creëren om de EU-veiligheidsnormen betreffende pesticidegebruik uit te hollen.

‘Simplification agenda’, heet dat dan. Dit lezen we in een artikel Van Nina Holland van Corporate Europe Observatory (C.E.O). C.E.O. fungeert als een waakhond van de Europese lobby-industrie.

Croplife Europe probeerde al eerder beleidsmakers te beïnvloeden met misleidende campagnes en minimaliserende impactstudies. Zo ook in 2021 met de SUR pesticide-verminderings-wet, een speerpunt in de FARM to FORK strategie voor de CAP. De pesticidelobby gebruikt het argument van voedselzekerheid in haar strijd tegen de pesticidewetgeving.

Ook de EU-MERCOSUR (Brazilië, Paraguay, Uruguay en Argentinië) vrijhandelsakkoorden worden gesteund door de pesticidelobby: zo kunnen ze meer landbouwgif exporteren van de EU naar Zuid Amerika, ook als het gebruik daarvan in de EU verboden wordt. Daarbovenop kunnen ze landbouwproducten geproduceerd met gif, terug verhandelen naar Europa op grote schaal.

Er is niet enkel het vrijhandelsakkoord tussen EU en Mercosur dat speelt maar ook de EU begrotingsbesparing, aangekondigd door Ursula von der Leyen en haar EPP. Daar bovenop is er ook een wetsvoorstel (omnibus) gelekt van de Europese Commissie voor onbeperkte goedkeuring van pesticide gebruik i.p.v. het gangbare evaluatieproces om de 10 à 15 jaar. Deze evaluatieperiode zou de hoeksteen moeten zijn van het EU pesticide wetgevingsbeleid. Zo kan men inspelen op nieuwe wetenschappelijke inzichten aan de hand van ‘eerlijk’ onderzoek. In het verleden werd al vaker  vermeend wetenschappelijk onderzoek gekaapt door een bedrijf als Bayer, bijvoorbeeld voor het gebruik van glyfosaat. Het koste talrijke rechtszaken en protest voor ze uiteindelijk door de mand vielen.

Ook bij het huidig wetsvoorstel is er sprake van het beïnvloeden van wetenschappelijk onderzoek. Zo werd de enquête aangeboden aan respondenten via welgekozen sociale media , zonder te specificeren dewelke. Dat de respondenten benaderd werden via deze kanalen, ook daarover was geen transparantie. De selectie van respondenten was weinig representatief. Enkel grootschalige landbouwers worden bevraagd, in vele gevallen met een landbezit ver boven het nationale gemiddelde (van wel 2 a 7 x zoveel).

In het verleden heeft Croplife het klaar gespeeld om het voorstel voor pesticide residu op geïmporteerd voedsel te bannen. Dat zal hen mogelijk nu weer van pas komen met de EU – Mercosur vrijhandelsakkoorden.

Op dit moment gaat het om Chlorpyrifos en Mancozeb en de Neonicotinoides die grote bijensterfte veroorzaken. Om het EU pesticide beleid te beïnvloeden vonden er het afgelopen jaar verschillende meetings plaats tussen EU kabinetten voor gezondheid (Varheyli), vereenvoudiging (Dombrovski) en landbouw (Hansen) en bedrijven als Bayer, Basf en DOW . Er werden lobbybrieven gestuurd “to balance the science of food safety with strategic policy priorities” ook werden lobbyisten uit de industrie toegelaten tot Europese onderzoekspannels.

“De pesticide lobby gebruikt maar al te graag de stem van de boer om haar eigen agenda te legitimeren: Copa cogeca bleek dan ook een trouwe bondgenoot.” Ook al zijn het de boeren die als eerste worden bloot gesteld aan de schadelijke gevolgen van landbouwgif.

Copa Cogeca waar ook de boerenbond deel van uitmaakt en Croplife sloegen in 2021 de handen al in elkaar bij de aanval op de FOOD en FARMING elementen in de EU green deal.

Een van de prominente figuren bij Croplife, Emma Brown, kwam in opspraak door een valse “freedom to farm’ – campagne waarbij zogezegd grassroots boeren voor glyfosaat tekenden. (Hierover is een documentaire gemaakt).

Vrij naar het artikel van C.E.O