ในฟาร์มแห่งหนึ่งมีเจ้าตูบตัวหนึ่งทำหน้าที่เฝ้าดูแลความเรียบร้อยเป็นอย่างดีเพียงแต่เจ้าตูบตัวนี้มีนิสัยขี้โมโห หงุดหงิดง่ายโดยเฉพาะช่วงกลางวัน  มันจะต้องงีบหลับถ้าถูกรบกวนล่ะก็จะโมโหเที่ยวไล่เห่าไปทั่ว  วันหนึ่งมีเจ้าหนูมาใหม่มันขุดรูเล็กๆอาศัยอยู่ข้างที่นอนประจำของเจ้าตูบเพราะเจ้าหนูไม่รู้ถึงความขี้โมโหของเจ้าถิ่น  มันจึงส่งเสียงจี๊ดๆวิ่งเล่นไปมาระหว่างที่เจ้าตูบนอนกลางวัน  “ใครส่งเสียงอะไรน่ารำคาญจริงๆ  โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง ๆ”  เจ้าตูบเริ่มเห่าไม่หยุดมันวิ่งวนไปทั่วแต่ก็ไม่เจอต้นเหตุเพราะเจ้าหนูวิ่งหลบเข้าไปในรูเสียก่อน เจ้าตูบจะทำอย่างไรกับเจ้าหนูติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ริมบึงบัวใหญ่แห่งหนึ่งมีสัตว์น้อยใหญ่อาศัยอยู่มากมายเพราะยังมีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์  ในบึงแห่งนี้มีกบเขียวตัวใหญ่อาศัยอยู่เช่นกัน มันมักจะส่งเสียงร้องดังเพื่อประกาศตัวกับเพื่อนว่าเป็นเจ้าถิ่น  “อ๊บ อ๊บ ไม่มีใครที่ดูสง่างามราวกับเจ้าชายแบบข้าอีกแล้ว อ๊บอ๊บ”  นี่เป็นประโยคประจำตัวเวลากบเขียวกระโดดออกมาที่บึงทุกเช้า  ในเช้าวันนี้ก็เช่นกันขณะที่กบเขียวส่งเสียงร้องดังลั่นบึงมีงูเขียวตัวหนึ่งเลื้อยผ่านมาได้ยินกบเขียวโอ้อวดตัวเองพอดี กบเขียวจะทำอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กระต่ายสามตัวสามสีเป็นเพื่อนรักกัน  พวกมันชอบวิ่งแข่งกันเป็นประจำ วันหนึ่งในหน้าร้อนที่อากาศร้อนกว่าทุกปี  กระต่ายเทาวิ่งจนหมดแรงจึงร้องบอกเพื่อนว่า “ฉันหิวน้ำมาก ๆ เลย ไปหาน้ำดื่มกันเถอะ”  เพื่อนอีกสองตัวไม่รอช้าจึงบอกกระต่ายเทาว่า “ฉันกับกระต่ายขาวไม่รอล่ะนะ ใครถึงบ่อน้ำหลังสุดได้กินน้ำตัวสุดท้าย”  กระต่ายเทาเห็นกระต่ายดำกับขาวเผ่นแน่บไปอย่างรวดเร็วแบบนั้น ก็ไม่รอช้ารีบลุกขึ้นกระโดดตามไปทันที ใครจะไปถึงบ่อน้ำก่อนติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ทุ่งหญ้ากลางป่าใหญ่ที่มีต้นไม้ ภูเขา และ ลำธาร ที่มีความอุดมสมบูรณ์มาก ทำให้มีสัตว์หลากหลายมาอาศัยอยู่จำนวนมาก ซึ่งมีโขลงช้างโขลงใหญ่อาศัยอยู่ร่วมกัน โดยปกติแล้วช้างจะอาศัยอยู่ร่วมกันแต่ก็ไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกันเท่าไหร่ แต่หากมีเหตุการณ์อะไรทั้งหมดก็จะมารวมตัวและช่วยเหลือกัน อยู่มาวันหนึ่งช้างน้อยก็ชวนช้างใหญ่ออกไปเที่ยวเล่น แต่ช้างใหญ่ขอไปบอกพ่อกับแม่ก่อน ช้างน้อยจึงเดินล่วงหน้าไปที่ลำธาร แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดช้างน้อยลงไปในลำธารแต่ไม่สามารถขึ้นมาได้ ช้างใหญ่พยายามช่วยแต่ก็ช่วยไม่ได้ ทั้งสองจะทำอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ปากน้ำก่อนออกสู่ทะเลเป็นแหล่งน้ำที่มีอุดมสมบูรณ์  ปลาหลากหลายชนิดจำนวนมากต่างแหวกว่ายอย่างมีความสุข  โดยเฉพาะปลาทู ที่โด่นเด่นในปากน้ำแห่งนี้ ใคร ๆ ก็คิดว่ามันเป็นปลาที่สง่างาม ว่ายไปทางไหนก็มีแต่คำชื่นชม แถมมันยังชอบพูดโอ้อวดอย่างภูมิอกภูมิใจในชื่อเสียงที่โด่งดังของตัวมันเองเสมอ ทำให้ปลาตัวอื่น ๆ รู้สึกหมั่นไส้ แต่ปลาทูกลับไม่สนใจเพราะมันคิดว่าตัวมันเป็นปลาที่มีประโยชน์มากที่สุดสำหรับมนุษย์ ส่วนจะมีประโยชน์อะไรบ้างนั้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วยังมีเหยี่ยวนักล่าที่ชอบกางปีกบินอย่างสง่างามอยู่กลางเวหา เพื่อบอกอาณาเขตพื้นที่ความเป็นเจ้าของ มันมักบินวนรอบทะเลสาบตลอดทั้งวันทำให้สัตว์อื่น ๆ ที่พบเห็นเกิดความเกรงกลัว วันหนึ่งเจ้ากบน้อยทนไม่ไหวเพราะว่า ด้วยความกลัวมันต้องทนอยู่แต่ในโพรงดินไม่ได้ออกไปหากิน มันจึงคิดอยากทำอะไรสักอย่างไม่เช่นนั้นมันและเพื่อน ๆ คงอดตาย  เจ้ากบน้อยจึงชักชวนเพื่อน ๆ มาประชุมกันเพื่อหาวิธีบอกเหยี่ยวนักล่าให้รับรู้ถึงความเดือนร้อนของสัตว์อื่น ๆ  กบน้อยจะหาวิธีจัดการกับเหยี่ยวนักล่าได้หรือไม่ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีอีกาสองตัวเป็นเพื่อนรักกัน  ทั้งสองมักจะออกเที่ยวหากินด้วยกันเป็นประจำ  สายวันหนึ่งทั้งสองบินมาหลบแดดอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง “เจ้าดูชายคนนั้นสิ เขานอนเอกเขนกอยู่โคนต้นไม้น่าสบายดีจริงๆ”  อีกาตัวอีกตัวจึงก้มลงไปมองแล้วก็นึกสนุก  “เรามาแข่งกันทำให้ชายคนนั้นตื่นนอนดีกว่า”  เพื่อนอีกตัวเห็นด้วยและเป็นฝ่ายเริ่มก่อน มันใช้ปากจิกใบไม้ทีละใบให้ร่วงใส่ชายที่นอนหลับอยู่  แต่ไม่ทำให้ชายคนนั้นตื่นเขาเพียงใช้มือปัดใบไม้ออกแล้วนอนหลับต่อไป  “ทีนี้ตาข้าบ้าง เจ้าต้องแพ้แน่ ๆ”  อีกาอีกตัวเริ่มส่งเสียงร้อง กา กา ดังลั่น  แต่ชายคนนั้นยังคงนอนหลับต่อไปไม่มีทีท่าว่าจะตื่น อีกาทั้งสองจะทำอย่างไรต่อไปติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีฝูงแพะฝูงหนึ่งอาศัยหากินใบไม้ ใบหญ้า ตามชายป่าอย่างมีความสุข  จนฝูงแพะเริ่มขยายจำนวนมากขึ้นทำให้ฝูงแพะฝูงนี้เป็นที่หมายตาของพรานป่า  ในทุก ๆ วันจะมีแพะในฝูงถูกพรานป่าล่าไปเป็นอาหาร สร้างความหวาดวิตกให้พวกมันเป็นอันมาก “เราจะทำอย่างไรกันดี เพื่อนๆของเราในฝูงทยอยหายไปทุกๆวัน  ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงตกเป็นเหยื่อพรานป่ากันหมด คงเอาชีวิตไม่รอดเป็นแน่แท้”  แม่แพะตัวหนึ่งพูดขึ้น  ทำให้แพะตัวอื่น ๆในฝูงเริ่มวิตกกังวลมากขึ้นไปอีก  ฝูงแพะจะแก้ปัญหานี้อย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในป่าแห่งหนึ่งมีกระรอกน้อยสองตัวเป็นเพื่อนกัน วันหนึ่งขณะกำลังเก็บหาลูกไม้สำหรับสะสมเป็นอาหารบนต้นไม้  “เอ๊ะ นี่มันดักแด้นี่นา”  กระรอกตัวหนึ่งบอกเพื่อน  “ไหนดูสิ ใช่จริง ๆ ด้วย พูดแล้วก็ไม่อยากจะว่าหรอกนะแต่เป็นดักแด้นี่ช่างสบายจริง ๆ”  เพื่อนกระรอกอีกตัวไม่เข้าใจจึงถามว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น  กระรอกอีกตัวจึงตอบว่า “เพื่อนเอ๋ยลองคิดดูสิ  ดักแด้วันๆก็เอาแต่นอนอยู่นิ่ง ๆ ไม่ต้องขยับไปไหนก็อยู่ได้ ดูอย่างพวกเราสิ วัน ๆ ก็วิ่งเก็บหาผลไม้ เรื่องราวของดักแด้จะเป็นอย่างไรต่อไปติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีกระต่ายขาวขนฟูน่ารักตัวหนึ่ง  มันหลงผิดคิดว่าตัวเองเป็นกระต่ายที่สวยที่สุดในป่านี้  วันทั้งวันนอกจากเวลาออกหากินกระต่ายขาวก็มักจะไปที่ริมบึงเพื่อจะส่องดูเงาตัวเองในน้ำและมักจะรำพึงรำพันชื่นชมตัวเองว่ามีขนฟูขาวสวยงามและนุ่มนวล วันหนึ่งงูเหลือมที่นอนหลบแดดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมบึง  มันนอนมองกระต่ายขาวตาเป็นมัน แล้วก็คิดอะไรได้อย่างหนึ่ง หลังจากที่ฟังกระต่ายขาวพูดชมตัวเอง แต่งูเหลือมคิดจะทำอย่างไรกับกระต่ายขาว ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง