“บุนบุนนอนได้แล้วนะ ลูกนอนดึกแบบนี้ตื่นไปโรงเรียนไม่ทันนะ”  แม่เตือนเหมือนเคยแต่บุนบุนไม่สนใจตั้งหน้าตั้งตาเล่นมือถือต่อไปจนเกือบห้าทุ่มของทุกวันบุนบุนจึงเข้านอน  และแน่นอนว่าตอนเช้าเธอไม่อยากตื่น งอแง และอารมณ์เสียก่อนไปโรงเรียนทุกวัน แม่จึงคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่าง วันต่อมาบุนบุนบอกกับแม่ว่า “ขอเล่นเกมต่ออีกนิดได้ไหมคะ  ตาสุดท้ายแล้วเกมนี้พอเข้าแล้วมันออกไม่ได้จนกว่าจะจบเกมค่ะ”  พอบุนบุนพูดจบก็เกิดเหตุบางอย่างขึ้นส่วนจะเป็นเรื่องอะไร ติตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

“วันเกิดในปีนี้ข้าจะจัดงานให้ยิ่งใหญ่กว่าทุกปี เพราะจะมีการประกวดแต่งกายยอดเยี่ยมใครที่ชนะจะได้ของขวัญที่น่าจดจำจากข้าสิงโตเจ้าป่า”  เมื่อสิงโตประกาศข่าวออกไป บรรดาสัตว์น้อยใหญ่ก็ต่างตื่นเต้นและเตรียมความพร้อมกันเต็มที่ แต่สิงโตก็ต้องกลุ้มใจเพราะไม่รู้ว่าจะหาอะไรมาเป็นของขวัญให้กับผู้ชนะการประกวด  แต่แล้วก็มีเสียงเล็ก ๆ ของสมาชิกที่คุ้นเคยบอกว่าจะช่วยจัดการให้แต่จะทำอย่างไร ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่งเป็นที่รู้กันว่าหมาป่าเจ้าถิ่นมีนิสัยเกเรคอยแกล้งสัตว์ตัวอื่นเสมอจนสัตว์ตัวอื่นๆไม่อยากเป็นเพื่อนด้วย  วันหนึ่งมีจิ้งจอกตัวหนึ่งหลงทางมาเจอหมาป่า  ทั้งสองคุยกันถูกคอจึงได้นับถือเป็นเพื่อนกัน  ทำให้สัตว์ต่าง ๆ พากันหวาดกลัวมากเป็นทวีคูณ  จากนั้นไม่นานก็มักจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นเสมอเช่นจู่ ๆ ก็มีก้อนหินใหญ่มาปิดทางน้ำทำให้สัตว์เล็กๆบางตัวต้องอดน้ำจนอ่อนแรง สมาชิกในป่าจะทำอย่างไรต่อไปติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วยังมีหมูป่าตัวหนึ่งนิสัยที่ไม่ดีสักเท่าไหร่ เพราะมันไม่เคยสนใจใครเลย เจ้าหมูป่าจึงต้องอยู่แบบเหงา ๆ เพียงตัวเดียว เจ้าหมูป่าอยากจะมีเพื่อนเหมือนคนอื่น ๆ แต่มันก็ไม่เคยแสดงออก จนวันหนึ่งกระรอกน้อยกระโดดออกมาจากพุ่มไม้ตกลงมาโดนเจ้าหมูป่าเข้า กระรอกจึงขอโทษหมูป่าเพราะไม่ได้ตั้งใจ หมูป่าโมโหและไม่พอใจแค่คำขอโทษ และโวยวายว่าเป็นแผนการแกล้งมันของสัตว์ในป่านี้ เพราะไม่ชอบมัน กระรอกน้อยจึงบอกหมูป่าว่าเป็นคนแบบนี้ถึงไม่มีใครยากคบด้วย และสมกับที่เค้าร่ำลือกันจริง ๆ ใคร ๆ  เค้าลือว่าอะไร และเรื่องนี้จะจบลงอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

นานมาแล้วยังมีเมืองแสนสุขที่ต้องคำสาปจากแม่มดจิ๋ว แม่มดจิ๋วสาปให้เมืองนี้ตกอยู่ในความหิวโหยและยากจน เพราะในอดีตเมืองนี้เคยอยู่กันอย่างฟุ่มเฟือยและไม่คิดจะดูแลรักษาเมืองจนเกิดความวุ่นวายขึ้น แต่ตอนนี้เมืองแสนสุขกลายเป็นเมืองร้างเพราะความเสื่อมโทรมมากจึงไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เลยนอกจากหมีโคล่าและมดเพื่อนรัก ทั้งสองมักจะมานั่งพูดคุยกันทุกวัน และในระหว่างที่มดและหมีโคล่าพูดคุยกันก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินโซซัดโซเซตรงมาตรงที่ทั้งสอง ก่อนจะล้มลงผู้หญิงคนนั้นพูดว่า  ฉัน  ฉัน หิว… หิว…. ขอ…น้ำ..กินหน่อย  แล้วก็ฟุบลงกับพื้น หลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่สกปรกรกรุงรังเหมือนกองขยะ ส่งกลิ่นเหม็นตลบอบอวลไปทั่ว  แรก ๆ ผู้คนในหมู่บ้านก็ยังพอทนกลิ่นเหม็นนี้ได้  แต่พอกองขยะกลายเป็นภูเขาขยะใหญ่ขึ้นแถมส่งกลิ่นเน่ารุนแรง จึงไม่มีใครทนดมกลิ่นเหม็นนี้ได้อีก หลายครอบครัวจึงตัดสินใจย้ายออกจากหมู่บ้านไป ทำให้เพื่อน ๆ ที่เคยเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจึงต้องจากกัน ปลาวาฬจึงขอร้องให้เพื่อน ๆ อยู่ต่อเพื่อช่วยกันแก้ปัญหานี้ แพงและวินจึงตัดสินใจอยู่ช่วย หลังจากนั้นทั้งสามก็ช่วยกันวางแผนกำจัดขยะในหมู่บ้าน แต่จะทำอย่างไรนั้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในดินแดนแห่งหนึ่งมีเจ้าหญิงผู้งดงามองค์หนึ่งที่ไม่ชอบตื่นนอน เจ้าหญิงโปรดปรานการนอนมากจนประชาชนแอบเรียกพระองค์ว่าเจ้าหญิงขี้เซา เจ้าหญิงจะทำกิจวัตรประจำวันส่วนพระองค์ในขณะที่ยังหลับตา และมักจะแอบหลับอยู่เสมอแน่นอนว่าต้องมีมหาดเล็กคอยช่วยเหลือพระองค์ใกล้ ๆ ตลอด  ไม่อย่างนั้นคงจะต้องเดินสะดุดล้มตลอด ในวันหนึ่งเจ้าหญิงต้องการจะเก็บดอกไม้ไปถวายพระราชาในวันเกิด แต่เจ้าหญิงก็ไม่ยอมลืมตา มหาดเล็กจึงต้องคอยบอกว่าดอกไม้สีอะไรและเป็นผู้เด็ดให้เจ้าหญิงเก็บใส่ตะกร้า แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจะเป็นอะไรนั้น ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

วันนี้วันหยุดพลุกับแม่ช่วยกันรื้อของเล่นเก่า ๆ พลุคัดแยกของเล่นที่ไม่ได้เล่นแล้วเพื่อส่งต่อให้แม่เพื่อนำไปบริจาค และการค้นของเก่าทำให้พลุพบกับลูกบอลดาวเด่นลูกโปรด สีมันจางไปเยอะแต่มันยังเล่นได้  พลุตื่นเต้นที่เห็นลูกบอลอีกครั้ง  แม่ยิ้มให้กับท่าทางเดาะบอลที่คล่องแคล่วของพลุ “ฉันชอบเล่นบอลเพราะเจ้าเลยนะเนี่ยแต่ได้เวลาส่งต่อแล้วขอให้เจ้าของใหม่สนุกกับลูกบอลลูกนี้นะ” พลุพูดเบาๆ ลูกบอลเองก็ใจที่ได้เจอกับพลุอีกครั้ง  แต่มันไม่อยากไปไหน  อยากอยู่กับพลุ  ลูกบอลเศร้าเมื่อถูกเก็บลงกล่องรวมกับของเล่นอื่น  ลูกบอลดาวเด่นจะได้อยู่กับพลุหรือไม่ ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในชนบทแห่งหนึ่งที่ยังใช้ม้าในการค้าขายและขนสินค้า  พ่อค้าชราคนหนึ่งจัดกล่องใส่ของและบรรทุกไว้บนเกวียนที่มีม้าสองตัวเทียมไว้เพื่อจะได้นำไปขายยังท่าเรือ เมื่อถึงเวลาออกเดินทาง  ม้าแก่เป็นม้าที่ขยันขันแข็งชอบเดินทางเวลาพ่อค้าเรียกใช้งานมันจะดีใจมากเพียงแต่ตอนนี้เรี่ยวแรงไม่ค่อยมี  ตรงข้ามกับม้าหนุ่มอีกตัวที่ไม่ชอบทำงาน  เวลาเทียมเกวียนแล้วมันจะอยู่ไม่สุข  ไม่ชอบออกแรงลากเกวียน  เดิน ๆ หยุด ๆ  พ่อค้าจึงปลดสายเทียมเกวียนม้าหนุ่มออก ต่อจากนั้นพ่อค้าจะทำอย่างไรกับม้าทั้งสองตัว ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

หลังเลิกเรียนโจโจ้กลับบ้านตั้งใจว่าจะเล่นเกมที่นัดกับเพื่อนไว้ พอวางกระเป๋าได้ก็วิ่งไปเปิดคอมพิวเตอร์ทันที  ภาพเหตุการณ์แบบนี้เป็นภาพที่เห็นเป็นประจำทุกวัน และเสียงแม่ที่คุ้นเคยก็ดังแว่วมาว่า มีการบ้านไหมลูก ทำให้เสร็จก่อนแล้วค่อยเล่นนะ โจโจ้ก็จะตอบไปว่าทำเสร็จตั้งแต่ที่โรงเรียนแล้ว แต่ความจริงคือพรุ่งนี้เช้าเขาก็จะไปลอกการบ้านเพื่อนเหมือนเคย วันหนึ่งคุณครูพิมพ์มาเยี่ยมบ้านจึงได้พูดคุยกับคุณแม่ หลังจากนั้นจะเป็นอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง