ใบเตยเป็นเด็กที่กลัวผีมาก ถึงแม้จะมีสีนิลสุนัขตัวโปรดอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา และเวลากลางคืนใบเตยก็จะไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำ จึงทำให้ฉี่รดที่นอนเกือบทุกคืน จนพี่ป้อมมักเอาเรื่องกลัวผีของใบเตยมาแกล้งใบเตยเป็นประจำ วันไหนที่ใบเตยฉี่รดที่นอนแม่ก็จะบ่นจนหูชาและแม่ก็พยายามหาวิธีแก้ไข ไม่ว่าจะวิธีไหนใบเตยก็ยังไม่เลิกฉี่รดที่นอน อยู่มาวันหนึ่งแม่กับพี่ป้อมจะออกไปทำธุระนอกบ้าน ใบเตยต้องอยู่บ้านคนเดียว ใบเตยจะอยู่บ้านได้หรือไม่และจะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

กาลครั้งหนึ่งมีตากับยายอาศัยอยู่ที่บ้านกลางทุ่งนานห่างไกลจากหมู่บ้านออกไป  ตากับยายไม่มีลูกจึงอยู่กันลำพังสองคน รอบ ๆ บ้านของตากับยายมีผักผลไม้สารพัดชนิดรวมทั้งมีบ่อน้ำบ่อใหญ่ที่มีปลาจำนวนมากให้ตากับยายได้จับกินเป็นอาหาร  ตากับยายเป็นคนมีน้ำใจเอื้อเฟื้อให้อาหารกับสัตว์ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในบ้านบริเวณบ้านของแก่ อยู่มาวันหนึ่งมีแม่เป็ดบาดเจ็บที่ปีกหลงมาที่บ่อน้ำของตากับยาย เมื่อยายเห็นจึงดูแลรักษาแม่เป็ดจนหาย เมื่อแม่เป็ดหายดีแล้วแม่เป็ดจะตอบแทนตากับยายอย่างไร ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในป่าแห่งหนึ่งที่มีลำธารกว้างน้ำใสสะอาด มีลุงแพะทำหน้าที่ล่องเรือโดยสารคอยส่งสัตว์ต่างๆ ข้ามฝากไปยังอีกฝั่งเป็นประจำ วันหนึ่งสัตว์ต่างๆ ที่กำลังจะมาข้ามเรือก็ต้องตกใจเพราะเสียงร้องของลุงแพะ  “ช่วยด้วย  ช่วยด้วย  เรือของลุงกำลังจะลอยไปแล้ว”  เพราะกระแสน้ำในลำธารวันนี้ไหลแรงมากทำให้เรือของลุงแพะที่ผูกเชือกไว้หลวมๆกำลังจะหลุดลอยไป  ดีที่ลุงแพะมาคว้าเชือกไว้ทันแต่แรงไม่พอที่จะดึงเอาเรือกลับเข้าฝั่งได้  หลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในป่าแห่งหนึ่งเป็นป่าผลไม้อุดมสมบูรณ์ ทำให้สัตว์ป่าทั้งหลายมาอาศัยอยู่กันอย่างมีความสุข  วันหนึ่งกระต่ายตัวหนึ่งนอนหลับสบายอยู่ใต้ต้นมะพร้าวลูกดกต้นหนึ่ง จู่ๆ กระต่ายก็ตกใจตื่นเพราะได้ยินเสียง ตูม ตูม ตูม เหมือนระเบิดดังอย่างต่อเนื่อง  ไม่ทันได้มองอะไรกระต่ายวิ่งหนีสุดชีวิต “ช่วยด้วย ช่วยด้วย ป่าถูกวางระเบิด”  กระต่ายวิ่งไปตะโกนไป สัตว์ต่างๆพากันแตกตื่นตกใจวิ่งตามกระต่ายมาเป็นขบวน  จนขบวนของสัตว์ทั้งหลายหยุดลงเมื่อเจอสิงโตเจ้าป่า กระต่ายวิ่งหนีอะไรและสิงโตเจ้าป่าจะทำอย่างไร ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

“มะลิ กินข้าวเที่ยงได้แล้วลูก ”  เสียงแม่เรียกมะลิที่กำลังนอนเล่นกับสามสีอยู่ใต้เก้าอี้  “ไม่หิวเลยค่ะแม่  หนูก็เพิ่งกินขนมกรุบกรอบรองท้องไปถุงหนึ่งแล้วค่ะ”  “แม่จะให้พ่องดซื้อขนมให้ลูกแล้วนะถ้าไม่ยอมกินข้าว  เดี๋ยวก็ปวดท้องเป็นโรคกระเพาะกันพอดี”      ในช่วงบ่ายนั้นเองแม่ก็ได้ยินเสียงของมะลิดังมาก  มะลิเอามือกุมท้องร้องปวดจนลงไปนอนกับพื้น  พ่อจึงพามะลิไปหาลุงหมอ  ลุงหมอตรวจและสอบถามอาการจนรู้ว่ามะลิปวดท้องเพราะอะไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

“ใครเอาสาหร่ายทะเลแห้งของแม่ไปไหนหรือเปล่าจ้ะ”  แม่เต่าเดินมาหาลูกเต่า  ลูกเต่าส่ายหัวทุกตัว  “แปลกใจจังเมื่อวานกระป๋องใส่แป้งก็หายไป”  แม่เต่าเดินไปบ่นไป  “แม่ๆ เห็นแปรงทาสีของพ่อไหม”  พ่อเต่าเดินมาพอดี  แม่เต่าส่ายหัวทำให้ทั้งสองแปลกใจว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ จึงชวนกันไปบ้านของฉลามที่อยู่ติดกัน  พอมาถึงพ่อฉลามก็กำลังโวยวายหาโซ่คล้องประตูไม่เจอ  “ต้องมีขโมยแน่ ๆ ฉันเพิ่งวางโซ่ไว้เมื่อกี้เองจะหายไปได้อย่างไร”  ใครกันนะที่ขโมยของไป ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในค่ำคืนที่เงียบสงบแต่มีเสียงร้องไห้ที่ดังชัดเจน นั่นคือเสียงร้องไห้ของพระจันทร์ เธอร้องไห้จนพระจันทร์ที่มีสีเหลืองนวลส่องสว่างในยามค่ำคืน  กลับกลายเป็นสีฟ้าหม่นทำให้ไม่มีแสงส่องสว่าง  เพราะพระจันทร์อยากเปลี่ยนสี เธอจึงร้องไห้เพราะเกลียดตัวเองเหลือเกินที่มีผิวสีเหลืองนวล ทำให้เพื่อนรักอย่างนางฟ้ากลุ้มใจไปด้วย การที่พระจันทร์ร้องไห้ทุกวันโดยเฉพาะในคืนเดือนหงายที่ควรจะมีแสงสว่างสดใสกลับกลายเป็นคืนเดือนมืดนางฟ้าจึงตัดสินใจใช้เวทย์มนต์เสกให้พระจันทร์เปลี่ยนสีตามที่ต้องการ พระจันทร์จะพอใจหรือไม่  ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

บ้านหลังใหญ่ยังมีสัตว์ที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตอย่างเจ้าหนูตัวเล็กแต่ใจใหญ่ ชื่อว่า ทิม และ ทอม แมวเหมียวร่างยักษ์ที่แสนจะดุร้าย เมื่อเห็นกันเมื่อไหร่ทั้งสองก็จะวิ่งไล่จับกันจนวุ่นวายไปหมดเพราะเจ้านายของมันไม่อยากให้มีหนูอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ ทุกวันเจ้าหนูและพวกของมันจึงได้แต่วิ่งหนีเจ้าทอมแมวยักษ์ จนแล้วจนรอดทอมก็ไม่สามารถจับแก๊งหนูได้ มันจึงปล่อยเลยตามเลยและนอนเฝ้าแก๊งหนูที่หน้ารูและเจ้านายมาเห็นเข้าจึงไม่พอใจที่เจ้าทอมไม่จอมจับหนูเจ้านายจะทำอย่างไรกับเจ้าเหมียวยักษ์และมันจะจับแก๊งหนูได้หรือไม่ ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

นานมาแล้วมีหมูอยู่ฝูงหนึ่งที่ชาวบ้านต้อนให้มาอยู่รวมกัน เพื่อให้มันรอดพ้นจากมือเพชฌฆาตอย่างเจ้าเสือโคร่งร่างยักษ์ ผู้แอบมาปลิดชีวิตเจ้าหมูไปทีละตัว อย่างที่ชาวบ้านร่ำลือกันและต่างก็หวาดกลัว  การได้มาอยู่ในคอกพวกหมูไม่ได้มีความกลัวลดน้อยลงไปเลย และเมื่อต้องอยู่ในคอกนาน ๆ พวกมันก็เบื่ออยากออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง หมูเบิ้มจึงพูดเตือนว่าการที่อยู่ในคอกแบบนี้ปลอดภัยแล้วเพราะชาวบ้านก็จะผลัดกันเฝ้าเวรยามให้ หมูเฒ่าจึงคิดวางแผนที่จะออกไปนอกคอกแต่จะเกิดอะไรขึ้น ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

“แม่จ๋า หนูนิดไม่ชอบหน้าฝนค่ะไปเที่ยวไหนก็ลำบาก แถมต้องใส่เสื้อกันฝนหรือไม่ก็ต้องกางร่มอีก ที่สำคัญหนูกลัวฟ้าแลบฟ้าผ่า”  หนูนิดพูดกับแม่ขณะที่ฝนกำลังตกหนัก  แม่ยิ้มกับลูกสาวแล้วบอกว่า  “คิดแล้วแม่ก็ไม่ชอบเหมือนกันนะเพราะต้องคอยระวังเสื้อผ้าที่ตากไว้  แต่ประโยชน์ของฝนที่ตกมีมากมายเลยนะลูก”  แม่อธิบายเพิ่มเติมว่าเกษตรกรจะยิ้มได้และมีความสุขเพราะมีน้ำไว้ใช้รดน้ำพืชผักที่ปลูกไว้หรือกักน้ำไว้ใช้ยามหน้าแล้ง  ผลผลิตก็งอกงามทำให้ผู้บริโภคอย่างเราก็มีความสุขไปด้วยเพราะจะมีผักหรือผลไม้อร่อย ๆ ให้เลือกกินมากมายรู้แบบนี้แล้วหนูนิดจะชอบหน้าฝนหรือไม่ ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง