"เมื่อพระชาลีและพระกัณหาออกมาจากที่หลบซ่อนตามคำเรียกของพระเวสสันดร จากนั้นบุตรทั้งสองจึงเข้าไปกราบพระเวสสันดรแล้วร้องไห้คร่ำครวญ

พระเวสสันดรเห็นดังนั้นก็รู้สึกหวั่นไหวพระทัยยิ่งนักและหลั่งน้ำตาออกมา แม้ในระหว่างบำเพ็ญบารมี พระองค์จะเคยผ่านการสละเลือดเนื้อ อวัยวะ และชีวิตของพระองค์มาแล้ว แต่พระองค์ก็ไม่เคยต้องหลั่งน้ำตามาก่อน ซึ่งต่างจากครั้งนี้ เพราะการสละลูกของตนนั้น เป็นการสละยิ่งกว่าชีวิต และเป็นสิ่งที่ทำได้ยากยิ่ง

พระเวสสันดรได้ปลอบประโลมลูกน้อยทั้งสอง พร้อมบอกกล่าวถึงความรักที่พระองค์มีให้แก่บุตรธิดาซึ่งเป็นแก้วตาดวงใจของพระองค์ แต่กระนั้นเพื่อสำเร็จพระโพธิญาณ นำพาหมู่สัตว์ข้ามพ้นจากกองทุกข์ พระองค์จำเป็นต้องสละลูกทั้งสอง

พระชาลีและพระกัณหาได้ฟังพระเวสสันดรกล่าวจบ ก็คลายความเศร้าโศกลง จากนั้นพระเวสสันดรก็ตรัสบอกค่าไถ่ตัวของแต่ละคนให้เป็นอิสระแก่บุตรและธิดาของพระองค์

เมื่อพระเวสสันดรตั้งค่าไถ่ตัวให้ลูกน้อยทั้งสองแล้ว ก็จับจูงมือของเด็กน้อยไปยังอาศรม เรียกชูชกเข้ามา และมอบบุตรธิดาผู้เป็นแก้วตาดวงใจของพระองค์ให้แก่ชูชก

จากนั้นพระเวสสันดรก็หลั่งน้ำทักษิโณทก อธิษฐานที่จะมอบบุตรทั้งสองให้เป็นทาน ที่เรียกว่าปุตตะทานเพื่อพระสัพพัญญุตญาณ ธรรมชาติก็ตอบรับ เกิดความสั่นสะเทือนหวั่นไหวไปทั่วทั้งโลกธาตุ แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น ภาคทิพย์ทั้งหลายตลอดจนถึงพรหมโลกก็สั่นสะเทือนหวั่นไหวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เหล่าทวยเทพเทวดาและมหาพรหมทั้งหลายก็ประทานสาธุการ

เมื่อพระเวสสันดรได้ทำสิ่งที่ยากยิ่งสำเร็จ ก็เกิดปิติอันล้นพ้นขึ้นมาว่าสามารถมอบสิ่งที่ยากที่สุดออกไปได้

แต่พราหมณ์ชูชกเมื่อได้รับมอบลูกน้อยทั้งสองก็เดินเข้าป่า ไปเอาเถาวัลย์มาทำเป็นเชือกผูกที่แขน ข้างหนึ่งของพระชาลีและพระกัณหา โดยอีกด้านหนึ่ง ตัวเองก็ถือไว้ แล้วก็ดุด่าว่ากล่าว ใช้ไม้เฆี่ยนตีเด็กทั้งสอง ไม่ได้ยำเกรงผู้เป็นบิดา พระเวสสันดรเห็นเหตุการณ์ก็ใจสลาย

ระหว่างที่ชูชกฉุดกระชากและเฆี่ยนตีอยู่นั้น เถาวัลย์ก็ได้หลุดออก เด็กทั้งสองจึงรีบวิ่งกลับไปหาพระเวสสันดร คร่ำครวญร้องไห้

พราหมณ์ชูชกก็ตามมาลาก ทุบตีเด็กน้อยทั้งสองต่อหน้าพระเวสสันดร ทำให้พระองค์หวั่นพระทัยและโกรธจนแทบสิ้นสติ

พระองค์เดินกลับเข้าอาศรม คิดย้อนถึงลูกน้อยทั้งสองและความโหดร้ายของชูกชก จากนั้นพระองค์จึงหยิบธนูและพระขรรค์ขึ้นมา หมายจะเอาชีวิตชูชกและนำพาบุตรธิดาของตนกลับมา

ในขณะที่พระองค์กำลังคิดเช่นนั้นเอง ด้วยพระบารมีที่สะสมมา จึงเกิดสติ ใคร่ครวญถึงเหตุที่พระองค์จะต้องบำเพ็ญมหาบริจาคทาน ก็คือ สละทรัพย์ภายนอก สละเลือดเนื้อและชีวิต สละบุตรธิดา สละภรรยา หากก้าวข้ามสิ่งนี้ไม่ได้ พระองค์ย่อมไม่สามารถตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ซึ่งพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ล้วนต้องผ่านการสละเช่นนี้

เมื่อใคร่ครวญได้ดังนี้แล้ว พระองค์ก็นึกถึงความทุกข์ที่ลูกทั้งสองได้ประสบ และความทุกข์ที่เกิดขึ้นแก่หมู่สัตว์ทั้งหลาย ใจของพระเวสสันดรก็มีความเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวขึ้นมา"

ถ่ายทอดธรรมโดย พระมหาวรพรต กิตฺติวโร

ติดตามธรรมะเพิ่มเติมได้ที่

Facebook ช่องทางสื่อสารหลัก : https://www.facebook.com/duenjitpage/

Facebook ข่าวสารประชาสัมพันธ์ : https://www.facebook.com/duenjitfoundation

YouTube คลังวิดีโอ : https://www.youtube.com/duenjit

Instagram คลังภาพ : https://www.instagram.com/duen_jit/

SoundCloud คลังเสียง : https://soundcloud.com/duenjit

LineGroup สอบถามการปฏิบัติทั่วไป : https://bit.ly/3Fxu8Ol

LineOA ช่วยเหลือติดขัดสภาวธรรม : https://lin.ee/pXSQeyZ

Website เดินจิต : https://www.duenjit.com/

TikTok เดินจิต : https://www.tiktok.com/@duenjit